Na dnie lustra - Żaneta Pawlik

 

Tytuł: Ba dnie lustra 

Autor: Żaneta Pawlik 

Wydawnictwo: Replika

Liczba stron: 352

Ocena: 8/10

Poruszająca historia kobiety, która próbuje odnaleźć siebie w świecie pełnym niedopowiedzeń, bolesnych wspomnień i trudnych relacji. Nie jest to opowieść o upadku, lecz o sile, która rodzi się z potrzeby zmiany.

Anita Wejnart wychowała się w domu naznaczonym alkoholizmem i emocjonalnym chłodem. W dorosłym życiu odkrywa, że została porzucona przez biologiczną matkę, a tożsamość ojca pozostaje nieznana. W tej sytuacji rozpaczliwie szuka punktu oparcia, sensu i prawdy o sobie. Choć Anita nie radzi sobie z emocjami i szuka ukojenia w alkoholu, jej historia pokazuje, że warto podjąć pracę nad sobą i odnaleźć siłę, by zawalczyć o własne życie.

To powieść o kobiecości, zagubieniu, potrzebie bliskości i nadziei.

Anita wychowała się w domu naznaczonym alkoholizmem oraz gdzie wiało emocjonalnym chłodem. Dorosłe życie również nie jest lekkie. Odkrywa, że została porzucona przez biologiczną matkę, a tożsamość ojca pozostaje nieznana. Pozbawiona poczucia bezpieczeństwa, nie znając prawdy o sobie i nie radząc sobie z emocjami, kobieta próbuje zagłuszyć wewnętrzny ból, szukając ukojenia w alkoholu. Niby wie, dokąd prowadzi takie postępowanie, mimo to wybiera najgorsze z możliwych rozwiązań. Wpada tym samym w pętlę autodestrukcji. 

Żaneta Pawlik stworzyła historię bardzo realistyczną, bez ubarwień, bez taniego sentymentalizmu i bez oceniania bohaterki. W trafny sposób przedstawiła mechanizmy uzależnienia i lęku. Pokazała rozpacz, żal i samotność. Obserwujemy nie tylko jej psychiczną degradację, ale też fizyczną. To bardzo mocno trafia w czytelnika. 

"Alkohol znieczula, sprawia, że nie ma zła, nie ma dobra. Jest pustka i lęk. Lęk nigdy nie odpuszcza. Zmienia intensywność, ale szepcze do ucha, napina mięśnie, łamie kości, a gdy nadejdzie czas, złamie kark."

Życie Anity to pasmo niedopowiedzeń, kłamstw, sekretów, bolesnych wspomnień i trudnych relacji. Wybory i decyzje z przeszłości wpływają na teraźniejszość. W obliczu tego wszystkiego oraz potrzeby zmiany, kobieta podejmuje pracę nad sobą i próbuje odnaleźć siebie.

Tytułowe dno ma tu podwójne znaczenie. Dla Anity staje się punktem zwrotnym, momentem, w którym rodzi się desperacka, ale silna potrzeba zmiany i zawalczenia o własną przyszłość. Sam proces leczenia ran i odkrywania prawdy o sobie jest niezwykle trudny, ale możliwy do przejścia. Nie ma tu ostatecznego upadku, a kryzys, z którego można wyjść. Z kolei dla czytelnika tytułowe dno jest lustrem do autorefleksji. 

"Ciało drżało od napięcia, chłodu i lęku. Strach paraliżował. Szeptało imię Adama, upatrując w nim ostatniej szansy na życie. Tylko po co, dla kogo? Żeby kulić się od ciosów wymierzanych przez codzienność, znosić upokorzenia, szmacić się, kopać w poszukiwaniu dna z nadzieją, że zdoła się odbić?"

"Na dnie lustra" to wielowymiarowa, głęboko poruszająca i emocjonalna powieść o traumie pokoleniowej, nałogu, zagubieniu, braku akceptacji, potrzebie bliskości i wsparcia, kobiecości i nadziei. To historia o sile, walce o siebie i poszukiwaniu utraconej tożsamości. Jeśli szukasz książki o ludzkich słabościach, a zarazem harcie ducha - trafiłeś doskonale! 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Replika 

Focus Love - A.P. Mist

 

Tytuł: Focus Love

Autor: A.P. Mist

Wydawnictwo: WasPos

Liczba stron: 326

Ocena: 10/10

Hazel przez większość życia borykała się z nadwagą, przez co zawsze była obiektem drwin rówieśników. Nie oszczędzał jej nawet brat, który nazywał ją pączkiem.

Caleb to starszy, małomówny przyjaciel brata dziewczyny. Przez swój sposób bycia uchodził za nieprzyjemnego gbura, ale jako jedyny nigdy jej nie obraził. Pod powłoką mrocznego i nieprzystępnego skrywał prawdziwe uczucia, których istnienie uświadomił sobie dopiero wtedy, kiedy Hazel wyjechała na studia.

Czy po kilku latach będą wciąż tak samo żywe?

Czy całkowicie odmieniona dziewczyna uwierzy, że Caleb nie jest taki jak ci, którzy niszczyli ją przez lata?

Historia przepełniona tajemnicami, emocjami, a także ogromnym ciepłem. Ukazuje, że nie wszystko to, co widzimy, jest prawdą.

Poruszony wątek ostracyzmu z powodu wyglądu oraz jego konsekwencje mogą być przestrogą i skłonić do głębszych refleksji.

Hazel przez większość życia zmagała się z nadwagą, przez co zawsze była obiektem drwin rówieśników i najbliższych. Nawet brat nie miał dla niej litości. Caleb to starszy, małomówny przyjaciel jej brata. Przez swój sposób bycia uchodził za nieprzyjemnego gbura, ale jako jedyny nigdy jej nie obraził. Pod maską nieprzystępności skrywał prawdziwe uczucia, których istnienie uświadomił sobie dopiero wtedy, kiedy dziewczyna wyjechała na studia. Czy po kilku latach w końcu wyzna, że ją kocha? Czy całkowicie odmieniona Hazel uwierzy, że Caleb nie jest taki jak ci, którzy niszczyli ją przez lata?

A.P. Mist porusza tematy, które są bardzo aktualne. Jest to hejt, odrzucenie i trauma. Widzimy, jak destrukcyjny wpływ mogą mieć słowa wypowiadane przez najbliższych. A przecież to właśnie rodzina powinna być naszym wsparciem. Hazel przez lata była wyśmiewana, poniżana i oceniana z powodu swojej nadwagi. Codziennie doświadczała nienawiści, karmiona była słowami "pączek", "beczka" czy "opona". To potrafi złamać, doprowadzić do kompleksów i niskiego poczucia wartości oraz braku zaufania. Niezrozumiała była dla mnie postawa ojca dziewczyny. Jak by tego było mało, ma tu także miejsce przemoc fizyczna. Równie mocno zaakcentowany został wątek cukrzycy, który chcąc nie chcąc jest mi szczególnie bliski. 

"Piękno wcale nie odbija się w lustrze ani tym bardziej w oczach ludzi, którzy na ciebie spoglądają."

Podobało mi się, to, że oboje główni bohaterowie nie byli wyidealizowani (choć w pewien sposób byli. Wiem to pokręcone, ale jak przeczytacie, zrozumiecie), mieli zarówno wady, jak i zalety, dzięki czemu sprawiali wrażenie prawdziwych. Ich relacja była trudna, mocno skomplikowana, pełna emocji, ale bez niepotrzebnych dram, co różni ją od większości tego typu wątków. 

Poczułam wielką sympatię do Caleba. To, ile robił dla Hazel... Właśnie w ten sposób powinien postępować prawdziwy facet, któremu zależy na kobiecie. Sporo przeszedł w przeszłości, a Hazel i jej zachowanie nie ułatwiało mu zadania, ale mimo to uparcie dążył do ukarania tych, którzy ją skrzywdzili. Kolejną sprawą jest rozmowa. Ten wątek zaliczam na duży plus, bo zwykle bohaterowie uciekają. 

"Prawda była taka, że moim celem nie było sprawienie, by mnie pokochała. Ja pragnąłem, aby w pierwszej kolejności pokochała siebie. Aby skupiła się na miłości, którą nosiła w sobie, ale skutecznie ją uśpiła. Nie trzeba było być jasnowidzem, by zauważyć, że nie akceptuje swojego istnienia, gardzi sobą, towarzyszy jej wstyd. To był mój cel. Zamienić wszystkie negatywne uczucia na pozytywne."

"Focus Love" to bolesna, wstrząsająca i skłaniająca do refleksji historia o tym, jak trauma z dzieciństwa wpływa na dorosłe życie. To książka o tajemnicach, konsekwencjach słów, odzyskiwaniu wiary w siebie i drugiego człowieka, samoakceptacji. Pokazuje, że nie wszystko jest takie, jakim wydaje się na pierwszy rzut oka. Tytuł wart uwagi!

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem WasPos

Dziewczyna w kolorze nadziei - Magdalena Kordel

 

Tytuł: Dziewczyna w kolorze nadziei 

Autor: Magdalena Kordel 

Wydawnictwo: W.A.B.

Liczba stron: 368

Ocena: 8/10

Natalia przyjechała do Warszawy szukając bezpieczeństwa, spokoju i jakiejś szansy dla siebie. W końcu znalazła dobrą pracę w firmie zajmującej się renowacją mebli. Pojawia się upragniona stabilizacja. Dziewczyna jest zadowolona, choć nie prowadzi bujnego życia towarzyskiego ani uczuciowego i ciągle prześladują ją bolesne wspomnienia.

Pewnego dnia misternie układaną codzienność Natalii burzy upokarzająca próba napaści ze strony jednego z pracowników. Choć niczemu nie zawiniła, konsekwencje mogą spaść właśnie na nią, a na dodatek sprawca należy do rodziny szefa.

Pełna humoru i ciepła opowieść o budowaniu na nowo swojego miejsca na ziemi i o tym, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można odnaleźć wiarę w miłość i bliskość.

Poznajemy Natalię, która po traumatycznych przeżyciach przyjechała do Warszawy szukając bezpieczeństwa, spokoju i szansy na nowy początek. Znajduje dobrą pracę w firmie zajmującej się renowacją mebli, co daje jej upragnioną stabilizację. Dziewczyna jest zadowolona, choć nie prowadzi bujnego życia towarzyskiego ani uczuciowego i ciągle prześladują ją bolesne wspomnienia. Pewnego dnia jej spokojną codzienność burzy upokarzająca próba napaści ze strony jednego z pracowników. Choć niczemu nie zawiniła, konsekwencje mogą spaść właśnie na nią, a na dodatek sprawca należy do rodziny szefa.

"Nie można karmić się wspomnieniami, bo gdy tak się dzieje, już się nie żyje, a jedynie wegetuje."

Magdalena Kordel postawiła na wielowątkowość i sporą ilość bohaterów. Ma to swoje zalety, bo za ich sprawą możemy niejednokrotnie się uśmiechnąć (zwłaszcza z donżuana Jarusia), a przede wszystkim zmuszają one Natalię do wyjścia z bezpiecznej skorupy, dając jej przy tym ogrom bezinteresownego wsparcia. Ogromnie polubiłam Eugeniusza, Bożenkę, Nastkę, ale był też i czarny charakter...

Natalia nosi w sobie głębokie traumy i lęki. Każde zbliżenie do drugiego człowieka wymaga od niej przełamywania wewnętrznego oporu. Bernard staje się dla niej ostoją, symbolem bezpiecznej przystani. Cechuje go cierpliwość, delikatność i brak nacisku, co pozwala dziewczynie powoli odbudowywać wiarę w mężczyzn. Ich uczucie nie rodzi się z nagłego porywu serca, ale rozwija się stopniowo, na fundamencie codziennej bliskości i wzajemnego szacunku. W obliczu zagrożenia (w tym wypadku napaści w pracy) Natalia na nowo zamyka się w sobie i próbuje uciekać od rodzącego się uczucia. Ważna jest tu do podkreślenia postawa mężczyzny, który wspiera ją w walce z niesprawiedliwością zawodową.

"(...) w życiu najważniejsze jest teraz. Jutro dopiero będzie. Wczoraj już było. Nawet jeżeli tam zostawiłaś kawał serca, to nie ma do tego powrotu. A teraz daje ci to, co widzisz. I trzeba brać to, co jest dla nas dobre."

Wątek renowacji mebli stanowi metaforę przywracania blasku zniszczonym przedmiotom. Można go porównać do procesu wewnętrznego leczenia Natalii.

Historia pokazuje, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można odnaleźć wiarę w miłość i bliskość. Cechuje ją optymistyczny wydźwięk. Udowadnia, że po każdej życiowej burzy w końcu wychodzi słońce. Że przy pomocy życzliwych osób wszystko staje się łatwiejsze.

"Dziewczyna w kolorze nadziei" to ciepła, podszyta humorem powieść o budowaniu życia na nowo, godzeniu się z bolesną przeszłością i odnajdywaniu siły do walki o własne szczęście. To lektura niosąca spokój, wiarę w ludzi oraz ucząca dystansu do problemów.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem W.A.B.

Family - Dagmara Kiona

Tytuł: Family

Autor: Dagmara Kiona

Wydawnictwo: Magia Słów

Liczba stron: 312

Ocena: 8/10

Niektóre nie mówią o niewinności.

Czasem powinny zakończyć się tam, gdzie zaczęły.

Nie w każdej historii świat może się zakochać.

A jednak są takie, w których nie musi.

Boks, Bezdomność, Brak zaufania,

Vs.

Biznes, Bezpieczeństwo, Dom dziecka

Posiadanie domu to wyobrażenie na granicy luksusu dla kogoś, kto nigdy go nie stworzył. Po drugiej stronie jest ktoś, kto zrealizuje każdy z niczego. A kiedy nadejdzie spotkanie, najważniejszy okaże się wybór: czy można kochać, nie wiedząc, czym jest miłość?

To historia o dojrzewaniu młodych ludzi, samotności i lękach, które uporczywie wracają, a także o rzuconej rękawicy - spróbujesz?

Kiara i Stefan. Oboje z trudną przeszłością. Tak różni, a jednak tak podobni. Ona ucieka. On gotów zrobić dla niej wszystko, tylko czy tajemnice pozwolą im być razem...? 

Dagmara Kiona zestawia ze sobą dwa skrajnie różne światy na zasadzie ostrych kontrastów. Poruszamy się w tematyce boksu, bezdomności i domu dziecka. Rzeczywistość przedstawiona została bardzo surowo, bez upiększania, pełna jest braku zaufania i walki o przetrwanie. Na drugim biegunie mamy świat pozornej stabilizacji i bezpieczeństwa wielkiego biznesu. To właśnie on staje się tłem dla spotkania bohaterów. Uwypuklono tu różnice klasowe i emocjonalne między postaciami.

"Przepych mnie przerażał. Wygląd Stefana podniecał. Nie pasowałam do tego standardu. Zawsze byłam dziewczyną z nizin. Cały ten szajs wolałabym oddać potrzebującym."

Obserwujemy proces dojrzewania bohaterów. Są to młodzi ludzie, popełniający błędy, podejmujący złe decyje i mierzący się z ich konsekwencjami, zmagający się z lękami i brakiem zaufania, które źródło mają w przeszłości. Ich ciężkie doświadczenia są trudne do udźwignięcia nie tylko przez nich samych, ale i czytelnika. Autorka nie unika trudnych tematów, takich jak samotność, poczucie wyobcowania czy poszukiwanie własnej tożsamości. 

Najbardziej wstrzasnęły mną wątki dotyczące dzieci z sierocińca. To obraz naznaczony bólem, cierpieniem, niesprawiedliwością i bestialstwem. Czytając to wszystko, momentami nie mogłam uwierzyć, że coś takiego może mieć miejsce. 

Z powieści wyłania się temat to głębszej analizy tego, gdzie przebiegają granice miłości w świecie naznaczonym przez brak wzorców i trudną przeszłość. Czy można kochać, nie wiedząc, czym jest miłość? Czy osoba, która nigdy nie zaznała miłości, jest w stanie ją zbudować od zera?

Wątek boksu nie jest tu jedynie sportowym tłem, ale pełni kluczową rolę do tego, by zrozumieć bohaterów i to, z czym się zmagali. Boks można porównać z brutalną rzeczywistością ulicy - w tym przypadku bezdomnością. Aby przetrwać potrzeba do tego siły i determinacji. Dosłownie jak na ringu. Sport, który wymaga dyscypliny, jest tu sposobem na radzenie sobie z traumami z przeszłości. 

Minimalistyczna forma, brak nadmiernego sentymentalizmu, głęboka treść psychologiczna, nieszablonowe podejście do romansu - to lektura, która długo nie daje o sobie zapomnieć. 

"Family" to poruszająca, zmuszająca do refleksji powieść o tym, czym dla każdego z nas jest bliskość i miłość. Uderza autentycznością, surowością przedstawionej rzeczywistości i emocjonalną głębią. Podejmiecie rzuconą rękawicę i zmierzycie się z własnymi uprzedzeniami i lękami? 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Magia Słów

Theo z Golden - Allen Levi

 

Tytuł: Theo z Golden 

Autor: Allen Levi 

Wydawnictwo: Media Rodzina 

Liczba stron: 416

Ocena: 8/10

Powieść o potędze anonimowej hojności i życzliwości oraz zachwycie nad sztuką i życiem. To arcydzieło, panaceum na cynizm i zniechęcenie, balsam dla duszy.

Wydana własnym sumptem autora stała się bestsellerem „New York Timesa” i fenomenem czytelniczym.

Pewnego wiosennego ranka w miasteczku Golden na południu USA pojawia się niznajomy. Nikt nie wie, skąd przybył ani dlaczego.

Theo, bo tak ma na imię, zadaje mnóstwo pytań, ale sam unika odpowiedzi.

Theo odwiedza miejscową kawiarnię, której wnętrze zdobią dziewięćdziesiąt dwa szkice ołówkiem, autorstwa miejscowego artysty, przedstawiające mieszkańców Golden. Theo kupuje portrety, jeden po drugim, i oddaje je „prawowitym właścicielom”, z którymi się zaprzyjaźnia i których życie odmienia. Każde takie zdarzenie to nowa opowieść.

Pewnego wiosennego ranka w miasteczku Golden na południu USA pojawia się nieznajomy. Nikt nie wie, skąd przybył ani dlaczego. To Theo, bohater bardzo nietypowy, zagadkowy, który zadaje mnóstwo pytań, ale sam unika odpowiedzi. Mężczyzna odwiedza miejscową kawiarnię, której wnętrze zdobią dziewięćdziesiąt dwa szkice ołówkiem, autorstwa miejscowego artysty, przedstawiające mieszkańców Golden. Theo kupuje 92 portrety, jeden po drugim, i oddaje je „prawowitym właścicielom”, z którymi się zaprzyjaźnia i których życie odmienia na lepsze. Każde takie zdarzenie to nowa opowieść.

"Theo z Golden" to powieść, jakiej jeszcze nie czytałam. Nie da się jej zamknąć w konkretnych ramach gatunkowych. Znajdziemy tu zachwyt nad sztuką i życiem. Jest swoistym lekiem na duszę. W świecie, gdzie króluje cynizm i zniechęcenie, lektura ta daje ukojenie, pozwala wierzyć, że są wśród nas jeszcze życzliwi, szczerzy ludzie. 

Allen Levi zwraca uwagę na anonimową hojność, ofiarowywanie czasu i prawdziwego zainteresowania, drobne gesty, które potrafią zmienić społeczność. Równie ważna okazuje się być umiejętność przyjmowania. Nie wystarczy patrzeć, ale widzieć prawdziwie, dostrzegać. Trzeba wierzyć, że w każdym człowieku tkwi gdzieś wspaniałomyślność, empatia i dobroć, które łączą ludzi, tworząc bliskie przyjacielskie więzi. 

"Nie ma nic krzepiącego w manifestowaniu własnego smutku, ale wypieranie się również jest bezsensowne. Poza tym nie da się wykluczyć pewnej pięknej ewentualności: ze smutku może również wyrosnąć wielka miłość, trzeba jednak właściwie do niego podejść. Smutek sprawia, że gorzkniejemy lub mądrzejemy. Wybór należy do nas."

Autor porusza także trudne tematy, takie jak bezdomność, choroby psychiczne, strata, samotność, wojna i przemoc domowa, sens życia. A wszystko to w towarzystwie miłości i nadziei. I choć historia jest fikcyjna, to emocje, jakie wywołuje, są prawdziwe. 

Zachwyca też klimat małego urokliwego prowincjonalnego miasteczka. Ta kameralna ciepła atmosfera sprawia, że czujemy się jak u siebie w domu. Tu każdy zna każdego, a więzi międzyludzkie są autentyczne.

"Theo z Golden" to piękna, subtelna, wzruszająca, ale i wywołująca uśmiech powieść o wartości bycia dobrym człowiekiem, sile życzliwości, zachwycie nad sztuką i życiem. To książka płynąca spokojnym nurtem, wywołująca refleksje, pozwalająca zwolnić w codziennym pędzie, podnosząca na duchu. Przypomina o tym, co w życiu najważniejsze. 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Media Rodzina 

To nie było na zawsze - Gabriela Gargaś

 Tytuł: To nie było na zawsze 

Autor: Gabriela Gargaś 

Wydawnictwo: Filia

Liczba stron: 416

Ocena: 9/10

Czy można zbudować nowe życie na fundamentach dawnego bólu?

Zamojszczyzna, czas wojny. Łucja i Janek byli tylko dziećmi, gdy los wystawił ich na najcięższą próbę. Wspólne przetrwanie piekła pacyfikacji połączyło ich więzią, której czas nie zdołał zatrzeć, choć powojenna zawierucha rozdzieliła ich drogi na lata.

Warszawa, lata pięćdziesiąte.

Stolica mozolnie podnosi się z gruzów, a bohaterowie próbują poskładać swoją codzienność. Janek cegła po cegle wznosi fundamenty nowego świata. Łucja ucieka w rutynę, by zagłuszyć wspomnienia wojennego chaosu. Gdy spotykają się po latach, okazuje się, że przeszłość wcale nie została zamknięta. Między dawnymi przyjaciółmi rodzi się uczucie, które nie powinno mieć prawa bytu.

Janek jest związany z Zuzanną – piękną kobietą, która coraz bardziej pogrąża się w chorobie i własnych obsesjach. Kiedy losy żony Janka splatają się z mroczną tajemnicą śmierci pewnego literata, bohaterowie stają przed dramatycznym pytaniem: czy miłość daje prawo, by porzucić odpowiedzialność za drugiego człowieka?

Fabuła powieści osadzona została w czasach II wojny światowej i w latach pięćdziesiątych w Warszawie. Poznajemy Łucję i Janka - dzieci, które przeszły piekło wojny. Ledwie się poznali, ale zawiązała się między nimi więź silniejsza niż wszystko inne. Los ich rozdzielił, a po latach spotykają się ponownie. Rodzi się między nimi uczucie, które nie powinno się zdarzyć, przyszło nie w porę.

"(...) - Wiem, jak to jest cierpieć, i widziałam, jak ludzie cierpią z miłości, niespełnionej, albo takiej, co przyszła nie w porę."

Gabriela Gargaś przenosi nas do czasów, gdzie strach mieszał się z wolą walki. Gdzie dzieci nie miały prawa być dziećmi. I gdzie, aby przetrwać, trzeba było walczyć o najmniejszy kawałek chleba. Czy dzieci powinni składać obietnice? Sobie i drugiej osobie? Czy są w stanie ich dotrzymać? Czy powinni i muszą? Te i wiele innych pytań pojawiało się w mojej głowie podczas poznawania tej historii. Autorka wiernie oddała klimat minionej epoki. Wyraźnie można było odczuć tęsknotę ludzi za normalnością.

Później przenosimy się do powojennej Warszawy lat 50 - tych, która jest niemal kolejnym bohaterem książki. Tu również dorośli już bohaterowie nie mają lekko, są wewnętrznie rozdarci, próbują poskładać swoje życie na nowo. Udowadniają, że prawdziwe uczucia potrafią przetrwać największe zawieruchy. Miłość między nimi jest słodko-gorzka, powstała na fundamentach bólu, została nasycona tęsknotą i bolesnymi życiowymi doświadczeniami. Muszą zdecydować, czy walczyć o utracony czas, a może pozostać przy bezpiecznej stabilizacji. I co z odpowiedzialnością za drugiego człowieka? W tym miejscu warto zastanowić się nad tym, ile w naszym życiu jest przypadku, a ile świadomych wyborów?

Autorka skupiła się na traumie pacyfikacji Zamojszczyzny. W tym kontekście też widzimy, jak mocno przeszłość wpływa na teraźniejszość oraz jak trudno jest budować przyszłość, gdy nieustannie wracają wspomnienia. 

"Bo nagle zrozumiał, że wojna nie skończyła się wtedy, gdy ucichły strzały. Ona trwała w nich - w sercach, w domach, w pamięci."

"To nie było na zawsze" to dojrzała, poruszająca powieść o sile przetrwania, trudnych wyborach, miłości rodzącej się na gruzach wojennych, ale i tych wewnętrznych. To książka o ludzkich dramatach, ale i nadziei. Mimo iż coś nie było na zawsze, to w sercu pozostaje na zawsze. I aby coś było "na zawsze", wymaga od nas walki i odwagi.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Filia 

Uczuciowy check-out - Karolina Wilczyńska

 

Tytuł: Uczuciowy check-out 

Autor: Karolina Wilczyńska 

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska 

Liczba stron: 336

Ocena: 8/10

Poznaj słoneczną Sycylię, poczuj na twarzy ciepły wiatr i klimat, który sprawia, że emocje czuje się mocniej.

Dagmarę porzuca partner i młoda kobieta musi zamieszkać z matką. Mimo że zawsze miały dobre relacje, Dagmara podświadomie obwinia matkę za swoją życiową porażkę. Tymczasem matka nieoczekiwanie wykupuje dla nich podróż na Sycylię i mimo protestów córki, zmusza ją do wyjazdu.

Na domiar złego w hotelu poznają szczęśliwą parę – Justynę i Borysa, z którymi matka Dagmary upiera się spędzać czas.

Czy młodej dziewczynie uda się przetrwać tę niechcianą podróż? Czy mimo wszystko doceni uroki włoskiej wyspy? Jaką tajemnicę ukrywa przed nią matka? I czy to, co wydaje się miłością zawsze naprawdę nią jest?

Karolina Wilczyńska – autorka bestsellerowej serii "Stacja Jagodno" – zabiera nas w podróż po pięknej i pełnej kolorów Sycylii, w której wszystko wydaje się możliwe…

Życie Dagmary wywraca się do góry nogami, gdy porzuca ją partner. Matka nieoczekiwanie wykupuje dla nich podróż na Sycylię i mimo protestów córki, zmusza ją do wyjazdu. Na domiar złego w hotelu poznają szczęśliwą parę - Justynę i Borysa, z którymi matka Dagmary upiera się spędzać czas. Jaką tajemnicę ukrywa przed nią rodzicielka? 

Karolina Wilczyńska udanie łączy wakacyjny klimat z osobistymi dramatami bohaterów oraz życiowymi dylematami. Tym samym skłaniając nas do wielu refleksji. Dagmara to pistać, z którą łatwo można się utożsamić. Jej początkowe zniechęcenie, zastępuje walka z samotnością i mimo przeciwnościom losu próba ułożenia wszystkiego od nowa. Marzenia ponownie stają się realne.

Historia pokazuje, że czasem warto zaryzykować, spróbować zmienić coś w swoim życiu i pozwolić, by szczęście odnalazło nas tam, gdzie najmniej się go spodziewamy. Bo koniec jednej relacji to nie koniec świata, a jedynie początek nowego etapu. Dagmara zapomina o toksycznych wspomnieniach, przewartościowuje swoje życie, wymeldowuje się z przeszłości, przechodzi swój "check-out".

"(...) może nie wszystko musi dziać się głośno, żeby było ważne. Ale też nie zawsze należy wybierać rozsądek."

Autorka wspaniale oddała piękno gorącej włoskiej Sycylii, która nie jest tu tylko tłem, a staje się tu drugim pełnoprawnym bohaterem. Wyraźnie czuć było klimat opisywanych miejsc. Było to bardzo sugestywne. Piękne okoliczności przyrody, błękitne morze, skały, zabytki, wieczorne powietrze pachnące solą i cytrusami... I o ile nie znoszę upałów, to myślę, że tydzień w takich okolicznościach bym wytrzymała. 

Książkę charakteryzuje lekki styl i język. Idealnie więc wpisuje się w wakacyjny czas. Jedynie tempo książki spowalniało brak tłumaczenia niektórych włoskich zdań. Części można było się domyślić, ale jednak to nie to samo. 

"Uczuciowy check-out" to podróż nie tylko na słoneczną Sycylię, ale przede wszystkim emocjonalna podróż w głąb siebie. Powieść pełna jest rodzinnych sekretów, trudnych relacji i poszukiwania własnej drogi i wartości. Bije z niej siła kobiet i odwaga do zmian, do emocjonalnego uzdrowienia. To ciepła, kobieca i inspirująca lektura. Polecam! 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Skarpa Warszawska 

Połączone na zawsze - Anna Siedlecka

Tytuł: Połączone na zawsze 

Autor: Anna Siedlecka 

Wydawnictwo: Lucky

Liczba stron: 320

Ocena: 9/10

Ola – żona i matka dwóch córek – od lat tkwi w wirze codziennych obowiązków, które niczym kołowrotek pochłaniają ją bez reszty. Gotowanie, sprzątanie, opieka nad dziećmi... Z czasem zatraca siebie jako kobietę, zapominając o własnych marzeniach, potrzebach i pragnieniach. Wszystko zmienia się, gdy na jej drodze pojawia się pewna osoba. To spotkanie działa na Olę jak impuls – budzi w niej tęsknoty i popycha do decyzji, która wstrząśnie całą rodziną.

Porzucając dotychczasowe życie, Ola wyrusza w emocjonalną podróż, która okaże się trudniejsza, niż sądziła. Z czasem dociera do niej, jak wiele straciła – ale czy nie jest już za późno, by odbudować zaufanie, naprawić relacje i odzyskać rodzinę? To opowieść o kobiecej tożsamości, zagubieniu i odnajdywaniu siebie – bolesna, prawdziwa i poruszająca. Czy Ola znajdzie drogę powrotną, zanim wszystko runie na zawsze?

Ola to kobieta po czterdziestce, żona i matka dwóch córek, którą pochłonęły codzienne obowiązki. W wirze pracy, dbania o dom i dzieci zatraciła siebie, poczucie kobiecości i wartości, marzenia, potrzeby i pragnienia. Do tego maż Paweł nie angażuje się w życie rodzinne. Pilot do telewizora i puszka piwa to jego nieodzowni przyjaciele. Wszystko się zmienia, gdy na drodze Oli pojawia się były kolega z lat szkolnych - Konrad. Budzą się w niej uśpione tęsknoty. Kobieta porzuca rodzinę i wyrusza w emocjonalną podróż. Będzie to o wiele trudniejsze niż sądziła. Uzmysławia sobie, jak wiele straciła. Czy zatem nie jest już za późno, by odbudować zaufanie, naprawić relacje i odzyskać rodzinę?

"Sama jestem ze wszystkim i nie wyrabiam się na zakrętach. Kiedy Paweł o mnie zadbał ostatnio? Kiedy zabrał mnie na randkę albo chociaż na zwykłą kawę do jakiejś kawiarni...? Czy wymagam zbyt wiele?"

Powieści obyczajowe to dla mnie wyznacznik prawdziwego życia i problemów, jakie mogą spotkać każdego z nas. I tu właśnie Anna Siedlecka doskonale to ukazała. Nawet jeśli mamy niby idealne życie, to wewnętrznie już niekoniecznie może to tak wyglądać. Wewnętrzne konflikty i rozterki głównej bohaterki bez wątpienia można zrozumieć. Motywy jej poświęcenia dla najbliższych dają dużo do myślenia. Kobieta zmęczona jest rutyną, czuje się zagubiona w związku. Jednak z czasem miałam co do niej mieszane uczucia, a nawet byłam zła. Chciałam na nią krzyknąć i powiedzieć, by się zatrzymała, by wszystko przemyślała czy rzeczywiście warto... I oczywiście przyszło też współczucie i trzymanie za nią kciuków. To zdecydowanie postać niejednoznaczna i dlatego tak autentyczna. 

"Chciałam przeżyć kilka chwil swojego życia inaczej, przez moment być w centrum zainteresowania, pragnęłam być adorowana."

Widzimy, jak kruche potrafią być relacje. Jak trudno jest odbudować nadszarpnięte zaufanie. Żal i tęsknota za straconym czasem staje w konfrontacji z tym, co mamy najważniejsze - rodziną. Bardzo łatwo to stracić, trudniej odzyskać. Autorka nie ocenia postępowania Oli, pozostawiając to czytelnikowi. To my, śledząc jej poczynania, wyciągamy własne wnioski, odnajdując w tym część siebie.

"Życie mnie rozczarowało. Konkretnie moje życie... Z wyjątkiem moich córek, które były jego sensem. Moim spełnieniem marzeń, moim wszystkim."

"Połączone na zawsze" to prawdziwa, bolesna i poruszająca powieść o prozie życia, braku zrozumienia, kobiecej tożsamości, zagubieniu, trudnych wyborach i ich konsekwencjach, wyrzutach sumienia oraz odnajdywaniu siebie. To historia, która dotyka najczulszych strun i długo pozostaje w pamięci. Polecam! 

Współpraca z Wydawnictwem Lucky 

Ta druga - Tomasz Betcher

Tytuł: Ta druga

Autor: Tomasz Betcher 

Wydawnictwo: Mięta 

Liczba stron: 320

Ocena: 9/10

Czy troje to już tłum?

Zuzannę, Paulę i Bartka wiążą wspomnienia i wspólnie spędzona młodość. Połączyła ich burzliwa relacja, która potem przerodziła się w coś więcej. Byli nierozłączni. Do czasu… Ścieżki ich życia zaplotły się i rozeszły w skomplikowany sposób.

Po ponad dwudziestu latach Paula powraca do rodzinnego Grudziądza, gdzie wszystko wydaje się inne, niż zapamiętała. Małżeństwo Zuzanny i Bartka też nie wygląda tak, jak to sobie wyobrażała. Zwłaszcza że pojawia się ktoś jeszcze. Ta druga.

Zuzannę, Paulę i Bartka łączy nastoletnia przyjaźń. Praktycznie byli nierozłączni. Połączyła ich burzliwa relacja, która potem przerodziła się w coś więcej. Ścieżki ich życia zaplotły się, by następnie rzucić w różnych kierunkach. Po ponad dwudziestu latach Paula powraca do rodzinnego Grudziądza, gdzie wszystko wydaje się inne, niż zapamiętała. Małżeństwo Zuzanny i Bartka też nie wygląda tak, jak to sobie wyobrażała. Zwłaszcza że pojawia się ktoś jeszcze. Ta druga. Życie wszystkich zmienia się nieodwracalnie. Pojawia się pytanie, czy wszystko można zaplanować? I które z nich ucierpi najbardziej?

Tomasz Betcher przedstawił różne odcienie miłości. Tę pierwszą, ale i tę dojrzałą. Każda została opisana w sposób realistyczny. Łączące postaci relacje (międzyludzkie, małżeńskie, przyjacielskie, na linii rodzic-dziecko) i uczucia - autor wie, jak poruszać się w tym temacie. Idealnie wszedł w kobiecą psychikę, ukazując jej emocje i rozterki. Sądząc po tytule, spodziewałam się raczej motywu zdrady, ale nie o to tu chodziło. I to było najlepsze, bo dałam się zaskoczyć. 

"Dzięki temu co się stało, zrozumiałam, że na niektóre rzeczy szansę mamy tylko raz."

Uwagę zwraca również przyjaźń. Szczera i niezwykle silna. Bohaterowie wiedzą, kto i co jest w życiu najważniejsze. A prawdziwa przyjaźń potrafi przetrwać wszystko. 

Historia pokazuje, jak kształtują nas nasze życiowe wybory, decyzje oraz jak radzimy sobie z ich konsekwencjami. Pan Tomasz wskazuje, jak ważna jest dla nas akceptacja przez innych i dlaczego jej tak poszukujemy. Często bagatelizujemy problemy młodzieży. A przecież oni są w trudnym wieku i nie ze wszystkim jeszcze potrafią sobie radzić jak dorośli. Pojawia się także kwestia dorastania w rodzinie alkoholowej. Widzimy, że dla każdego zawsze jest szansa na lepsze życie. 

Autor umiejętnie zwodzi nas, stopniowo dawkując prawdę. To, co uważałam za oczywiste, te stereotypy, skojarzenia, złudzenia... rozprysnęło się, gdy wiedziałam coraz więcej. Nie należy sądzić po pozorach. A muszę przyznać, że im uległam. Frustrowały mnie decyzje bohaterów. Nie rozumiałam ich, ale później nastąpiło zrozumienie. Z kolei zakończenie... to po prostu jedna emocjonalna bomba! Daje do myślenia i refleksji nad ulotnością życia. Jeden wątek dotyczy też mnie i dlatego tak bardzo bliska jest mi ta książka. 

"Szczęście jest jak motyl. Piękne, ale kruche i ulotne. Możesz całymi dniami gonić je po łące swojego życia, a kiedy już je złapiesz, to okazuje się, że masz zbyt mało czasu, by się nim nacieszyć."

"Ta druga" to nieoczywista, głęboko poruszająca powieść o szczerej przyjaźni, miłości, dojrzewaniu, poszukiwaniu siebie, trudnych wyborach, poświęceniu, lojalności i stracie. To książka upominająca, by nie oceniać innych, a spróbować zajrzeć głębiej, być uważniejszym na drugiego człowieka. Ta historia boli, roztrzaskuje serce na kawałki i długo nie daje o sobie zapomnieć.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Mięta 

Insta(nt) love - Monika Malita-Bekier & Natalia Waszak-Jurgiel

Tytuł: Insta(nt) love

Cykl: Zakochani bez pamięci (tom 2)

Autor: Monika Malita-Bekier & Natalia Waszak-Jurgiel 

Wydawnictwo: Od Siedmiu Boleści 

Liczba stron: 342

Ocena: 9/10

Utalentowana studentka szczecińskiej Akademii Sztuki i znany influencer z Poznania nieoczekiwanie spędzają razem walentynkowy wieczór, podczas którego, mimo miłej

atmosfery, niewiele się o sobie dowiadują. Na koniec spotkania Rita tchórzy i podaje Dominikowi nieprawidłowy numer telefonu. Kilka miesięcy później chłopak dostaje propozycję wystąpienia na szczecińskiej uczelni w roli modela. Przyjmuje ofertę, gdy w jego oczy rzuca się zdjęcie poznanej w walentynki

dziewczyny, umieszczone na stronie szkoły.

Rita, nieśmiała artystka, mimo usilnych starań Dominika, unika spotkań z gwiazdą social mediów.

Czy wstydliwa studentka odważy się wyjść z cienia?

Czy Dominik znajdzie drogę do jej serca?

Czy Rita mimo tysięcy serduszek na profilu chłopaka odda mu swoje?

"Insta(nt) love" jest drugim tomem cyklu Zakochani bez pamięci duetu Monika Malita-Bekier i Natalia Waszak-Jurgiel. Jednakże obie książki można czytać niezależnie od siebie, gdyż dotyczą innej pary bohaterów. Autorki pozwalają nam nie tylko sprawdzić, co słychać u Dominiki i Mikołaju z pierwszego tomu, ale oni wrzucą tu również swoje przysłowiowe trzy grosze. A przy okazji nieźle namieszają...

Poznajemy Ritę - skromną, wrażliwą studentkę malarstwa ze Szczecina i Dominika - znanego, pewnego siebie influencerka z Poznania. Spędzają walentynkowy wieczór, podczas którego tak naprawdę niewiele się o sobie dowiadują. Dziewczyna tchórzy, podając mu nieprawidłowy numer telefonu. Kilka miesięcy później chłopak ma wystąpić na uczelni w roli modela, gdzie ona ma namalować jego akt. Czy Dominik zdobędzie serce Rity? I czy ona mu je odda? 

Rita i Dominik na co dzień żyją w zupełnie innych światach. Autorki w interesujący sposób zderzyły ze sobą te światy. Ten w cieniu i ten na świeczniku. Mamy tu przedstawione zarówno wady, jak i zalety obu tych rzeczywistości. I w tym przedziwnym niedopasowaniu siebie bohaterowie byli tak bardzo dopasowani.

Wierzycie w przeznaczenie? Historia Rity i Dominika ma w sobie coś takiego, co chwyta za serce i pozwala kibicować w ich poczynaniach. Tym bardziej że bohaterowie od razu wzbudzają naszą sympatię. Przede wszystkim są autentyczni, pełni kontrastów, tacy jak my. Przeżywają swoją pierwszą miłość, jak i pierwsze nieporozumienia czy kłótnie. Przy czym trzeba nadmienić, że nie ma tu nadmiernego dramatyzmu. Ot życie, sytuacje i wydarzenia, które mogą przydarzyć się każdemu z nas. Wszak wśród nas są osoby, którym w ostatnim momencie zabrakło odwagi, kto zbyt szybko kogoś ocenił lub bał się zrobić ten pierwszy krok, prawda? 

"- Posłuchaj. Ja być może nie jestem odpowiednią osobą, żeby doradzać komukolwiek w sprawach sercowych, bo sam niejednokrotnie dałem dupy, przez co potem kilka osób cierpiało... Ale może właśnie dzięki temu nauczyłem się, że zawsze warto rozmawiać. Nie domyślać się niczego, absolutnie nic z góry nie zakładać, nie oceniać, nie tylko dać szansę się wytłumaczyć, wysłuchać. Zadać pytanie i poczekać na odpowiedź."

Widzimy, jak ważna jest rozmowa. Ale rozmowa taka twarzą w twarz. To właśnie wtedy możemy wyjaśnić sobie wszelkie nieporozumienia. Często snujemy domysły, tworzymy sobie w głowie nie wiadomo co, zamiast rozmawiać i rozwiewać wątpliwości. I mimo tego, że słowa są istotne, to nie możemy też zapominać, że wartości takie jak zaufanie, wierność i szacunek zdobywa się głównie czynami. 

"Insta(nt) love" to pełna ciepła, wzruszeń, zawirowań i humoru komedia romantyczna o pierwszej miłości, potrzebie bliskości, lęku przed odrzuceniem, poszukiwaniu akceptacji i poczucia własnej wartości, braku komunikacji i jej skutkach, pasji do sztuki. To historia o ludzkich emocjach, potrzebach, lękach, rozterkach i niedoskonałościach. Czy Rita zaufa Dominikowi, a także sobie? Warto sprawdzić!

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Od Siedmiu Boleści 

Najważniejszy moment - Krystyna Mirek

 

Tytuł: Najważniejszy moment 

Autor: Krystyna Mirek 

Wydawnictwo: Filia

Liczba stron: 298

Ocena: 9/10

Mówi się, że miłość wystarczy i – jeśli jest prawdziwa – wszystko pokona. Może. Ale czasem nawet najbardziej szczere uczucie napotyka takie zawirowania losu, że łatwo się w tym wszystkim pogubić.

Filip chce oświadczyć się swojej ukochanej. Kinga od kilku miesięcy na to czeka. Oboje pragną tego samego, a jednak za nic nie mogą się spotkać. Przeszkadzają nowy atrakcyjny sąsiad, nieporadny kelner, burza, wzajemne nieporozumienia, a przede wszystkim mały niesforny pies. Spiętrzenie zbiegów okoliczności wydaje się nie do pokonania.

Czy to znak, żeby odpuścić, czy dowód na to, że o to, co ważne, zawsze warto walczyć? Singli jest dziś wielu, ale może nie ma się co dziwić, skoro wyznać miłość jest tak trudno.

Zwariowana komedia pomyłek o miłości we współczesnym świecie.

Filip chce oświadczyć się swojej ukochanej. Kinga od kilku miesięcy na to czeka. Oboje pragną tego samego, a jednak za nic nie mogą się spotkać. Przeszkodą jest nowy atrakcyjny sąsiad, nieporadny kelner, a to burza, a to wzajemne nieporozumienia, a nawet, a może przede wszystkim mały niesforny pies. 

Dla większości kobiet zaręczyny to ważny moment w życiu. I właśnie ten wątek jest nadrzędny w tej książce. To o niego wszystko się zaczyna i wokół niego kręci się cała fabuła. Zaręczyny to plany, marzenia, ale i sporo komplikacji. Wszak każdy chce, aby to wydarzenie było perfekcyjne. Ale co się stanie, gdy wszystko wymknie się spod kontroli? Emocji z pewnością nie zabraknie.

"Bo kiedy naprawdę się kogoś kocha, chce się dla niego jak najlepiej. Człowiek cieszy się szczęściem tej drugiej osoby - nawet wtedy, kiedy sam musi tylko patrzeć na to z daleka, bo z jakiegoś powodu nie można być razem."

Pełno w tej historii zbiegów okoliczności i zawirowań, które wydają się nie mieć końca i które komplikują to, co zostało tak pieczołowicie zaplanowane. Oj bohaterowie łatwo mogą się w tym pogubić... Przez nieporozumienia można zwątpić nie tylko w drugą osobę, ale i we własne uczucia. Pojawia się milczenie i wzajemne urazy, a to już tylko krok od rozstania.

"Kompromis jest potrzebny. Można zaakceptować, że ktoś woli sportowe ubrania zamiast garnituru czy nie lubi włoskiej kuchni albo muzyki klasycznej - to drobiazgi. Ale w tak ważnych sprawach jak oświadczyny czy małżeństwo ludzie powinni jednak się zgadzać."

Postaci, jakich stworzyła autorka, są wyraziści, wiarygodni, niepozbawieni wad i lęków. Ich problemy są bardzo realne, dlatego łatwo można się z nimi utożsamić i przeżywać. 

Krystyna Mirek wyraźnie kreśli relacje między bohaterami. Wskazuje, jak ważna jest odwaga i umiejętność dostrzeżenia tego, co naprawdę liczy się w życiu. A ono potrafi nas zaskoczyć wtedy, kiedy najmniej się tego spodziewamy. Jednak mimo przeszkód zawsze warto walczyć o miłość i o to, na czym nam zależy. Najważniejsza lekcja tej powieści to to, że prawdziwe uczucie nie potrzebuje idealnej oprawy. Ono obroni się samo i będzie wyjątkowe.

"Najważniejszy moment" to ciepła, lekka, zabawna i pełna refleksji komedia pomyłek o miłości we współczesnym świecie, relacjach międzyludzkich, rozterkach. Sprawdźcie, czy zaręczyny skończą się katastrofą! A może uda się pokonać piętrzące się niekorzystne sploty okoliczności i przeszkody?

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Filia 

My rodzice z ADHD. Rozmowy o neuroatypowym rodzicielstwie - Aleksandra Pflumio

 

Tytuł: My rodzice z ADHD. Rozmowy o neuroatypowym rodzicielstwie  

Autor: Aleksandra Pflumio 

Wydawnictwo: Mando

Liczba stron: 224

Ocena: 7/10

Czujesz, że bardziej niż innych przerasta cię rodzicielstwo?

Wciąż zmagasz się z chaosem i zmęczeniem?

Jesteś osobą neuroatypową i zastanawiasz się, czy sprawdzisz się jako rodzic?

Dorosłe osoby z ADHD opowiadają o swojej diagnozie i jej wpływie na wychowywanie dzieci. Poruszają tematy relacji partnerskich, presji społecznej oraz dziedziczonych schematów. Ich osobiste historie uzupełnia komentarz psycholożki i psychoterapeutki pracującej z dorosłymi osobami z ADHD i ich dziećmi. Dzięki nim lepiej zrozumiesz działanie swojego neuroróżnorodnego mózgu i mechanizmy stojące za codziennymi wyzwaniami.

My rodzice z ADHD to najnowsza książka Oli Pflumio, która tym razem oddaje głos matkom i ojcom posiadającym ADHD. To kilkanaście szczerych rozmów o codzienności, w których miłość przeplata się z impulsywnością, nadmiarem bodźców, trudnościami w organizacji i ogromną wrażliwością.

ADHD u dorosłych – jak z nim żyć, wychowując przy tym dzieci? Poznaj sposoby wspierania siebie w roli rodzica.

Zwykle tego typu książki skupiają się na dzieciach. A co z ich rodzicami? Faktem jest, że i oni również zmagającą się z ADHD. Dlaczego więc wciąż tak mało powstaje takiej literatury? Ola Pflumio wychodzi temu problemowi naprzeciw. 

Nie oszukujmy się, rodzicielstwo jest trudne, może nas przerastać. A to z neuroatypowością tym bardziej. Wiemy już, jak wygląda zachowanie pociechy z ADHD. Codzienność rodzica wcale nie jest inna. A może i nawet cięższa. Będąc opiekunem dziecka, po całym dniu przebodźcowania, po prostu przychodzi skrajne wyczerpanie emocjonalne i poznawcze. Jak więc normalnie funkcjonować? 

Pflumio oddała w tej książce głos matkom i ojcom z diagnozą ADHD. Mamy tu szczerą rozmowę z jedenastoma osobami. To różni ludzie z różnymi sytuacjami życiowymi, a jednocześnie tak bardzo do siebie podobnie, których łączy więcej niż mogłoby się wydawać. To historie o relacjach partnerskich, presji społecznej i powielanych schematach. Dotyczą one codzienności pełnej chaosu, zmęczenia, zwątpienia, poczucie wstydu i niewystarczalności. Oczywiście jest w tym miłość i wrażliwość, ale i impulsywność, trudność w zorganizowaniu i wyzwania. Każdy ma prawo czegoś nie umieć. Wcale nie musimy być perfekcjonistami. Gdy to zrozumiemy i zaakceptujemy, dużo łatwiej będzie nam wspierać nasze pociechy. 

"To chyba największy prezent macierzyństwa z ADHD, że uczysz się kochać dziecko z takimi cechami, jakie masz sama, a potem powoli uczysz się kochać siebie."

W ogólnym skrócie mamy tu spojrzenie na to, jak diagnoza wpływa na wychowywanie dzieci. Przydatne okazują się być komentarze psycholożki, które pomagają lepiej zrozumieć mechanizmy stojące za codziennymi trudnościami. I co najważniejsze pokazuje, jak wspierać siebie w roli rodzica, bez poczucia winy i porównań.

"My rodzice z ADHD" to wartościowa pozycja, która wyjaśnia mechanizmy działania ADHD, tego jak z nim żyć, wychowując przy tym dzieci. Nie ma tu prostych, gotowych rozwiązań. Jest za to pchnięcie ku spojrzeniu na tę diagnozę jak na coś, co można oswoić, dzielić z innymi, wzajemnie się wspierając. Nie warto się zamykać na pomoc i udawać, że ze wszystkim poradzimy sobie sami. 

Współpraca z Wydawnictwem Mando

Podsumowanie - kwiecień

 Cześć 🤗 Kwiecień za nami, pora więc na podsumowanie. Miesiąc kończę 16 przeczytanymi książkami. A jak wyglądało to u Was? Czytaliście któryś z poniższych tytułów? A może macie w planach? Dajcie znać w komentarzu 😃 Podobne podsumowanie znajdziecie także na IG i fb.

"Czas zdrady" to głęboko przejmująca, pełna napięcia i wybrzmiewających emocji powieść o miłości rodzącej się w cieniu buntu. To książka o lojalności, zdradzie, poświęceniu, wyborach z ciężarem konsekwencji oraz wielkim marzeniu o wolnej Polsce. Wzrusza, porusza, zmusza do refleksji. Polecam bardzo! 

⭐️9/10⭐️

"Trapped in a Lie" to pełna emocji i tajemnic historia o pasji, ryzyku, cienkiej granicy między kłamstwem a prawdą, trudnych decyzjach, przyjaźni, miłości pojawiającej się, gdy najmniej się jej spodziewamy oraz nadziei na lepsze jutro. To książka, która udowadnia, że w ostatecznym rozrachunku liczy się tylko prawda. To ona otwiera drzwi do szczęścia. 

⭐️9/10⭐️

"End of the Road" to trudna, emocjonalna i przejmująca historia o bólu, pokonywaniu granic, pogodzeniu się z przeszłością, nauce bliskości oraz nadziei i szansie na lepsze jutro. Tylko że o to jutro trzeba zawalczyć. Nawet wtedy, gdy wymaga to rzucenie wszystkich sił i użycie wszelkich dostępnych metod. Czy Logan powstanie z "kolan"? Czy w końcu zacznie żyć, a nie egzystować w samotności? 

⭐️10/10⭐️

"Warmiński ogród wspomnień" to pełna ciepła, klimatyczna, nostalgiczna, skłaniająca do refleksji powieść o tym, jak przeszłość wpływa na nasze wybory oraz to, kim jesteśmy. Traktuje o powrotach do korzeni i wewnętrznej przemianie. To książka, która daje chwilę oddechu, do zatrzymania się w pędzie. Natura naprawdę potrafi leczyć nie tylko duszę, ale i serce. Przekonajcie się, sięgając po ten tytuł.

⭐️9/10⭐️

"Jesteście tylko przyjaciółmi?" to ciepła, pozytywnie nastrajająca, skrząca humorem i emocjami historia o dojrzewaniu, odkrywaniu siebie, miłości, złamanym sercu, utraconym zaufaniu, tęsknocie, sile rodzinnych więzi, skomplikowanych relacjach, trudnych wyborach i wadze szczerej rozmowy. To powieść o tym, jak niewypowiedziane słowa mogą mieć wpływ na życie. Książka piękna w swojej treści, polecam! Oby więcej takich debiutów.

⭐️9/10⭐️

To ciepła, życiowa, dodająca otuchy i inspirująca do zmian powieść o tym, że będąc na życiowym zakręcie, zawsze warto zawalczyć o swoje marzenia. Nie można tracić wiary w ich powodzenie. Warto pomyśleć o sobie. I odnaleźć "Właściwą Stację". Ona na pewno gdzieś tam jest...

⭐️9/10⭐️

"Zapytaj mnie o to" to ciepły, pełen napięcia i emocji romans o zawiedzionej miłości, stracie, tęsknocie, trudnych wyborach z konsekwencjami, relacjach rodzinnych, przyjaźni, wybaczeniu, drugich szansach, nadziei. Nie pytajcie, tylko czytajcie! 

⭐️8/10⭐️

"Na dłużej niż na zawsze" to złożona, wielowymiarowa, głęboko przejmująca, życiowa i skłaniająca do refleksji powieść o relacjach, poświęceniu, utracie tożsamości, empatii i człowieczeństwie oraz miłości, której nie da się wyrzucić z pamięci. Czy warto świadomie rezygnować z miłości i szczęścia? Sprawdźcie! 

⭐️8/10⭐️

To ciepła, poruszająca, skłaniająca do refleksji powieść o życiu, relacjach, wyborach, które nas kształtują, lękach, drugich szansach i marzeniach. Są intrygi, tajemnice, niepokój i wewnętrzne napięcie emocjonalne. Czy Michał przewartościuje swoje życie? I czym jest chwila, która zmienia? Tu nie ma gotowych odpowiedzi. Tu każdy sam przed sobą musi sobie na to odpowiedzieć. 

⭐️9/10⭐️

"Złapać oddech" to fascynująca i zaskakująca historia o zakazanej miłości, przyjaźni, trudnej przeszłości, niełatwych wyborach, walce z własnymi słabościami, drodze do spełnienia marzeń. To książka o tym, ile człowiek jest w stanie poświęcić dla dobra drugiego człowieka. Weźmiecie udział w tej ekscytującej, acz niebezpiecznej wyprawie?

⭐️9/10⭐️

"Skazani na mrok" to pełen emocji, napięcia i niepewności romans mafijny o czekających w ukryciu tajemnicach i wrogach. Wejdziecie do świata Ethana i Avy, gdzie nic nie jest pewne ani bezpieczne? 

⭐️9/10⭐️

"Eskorta" to historia pełna emocji, napięcia i chemii o stalkingu, strachu, walce o siebie, relacjach wymykających się spod kontroli, granicach, które łatwo przekroczyć i wyborach, które w jednej chwili mogą wszystko zmienić. Jeśli masz ochotę na romans z mrocznym klimatem thrillera - nie czekaj, czytaj! 

⭐️9/10⭐️

"Awaria małżeńska" to historia, która bawi, wzrusza, zmusza do wielu głębszych refleksji i przemyśleń na temat relacji i podziału ról w związku. Kompromis to słowo klucz. Polecam każdej zabieganej kobiecie, a przede wszystkim każdemu mężczyźnie. No to który odważy się, by choć na jakiś czas zamienić się ze swoją żoną rolami?

⭐️9/10⭐️

"Dżentelmeni ziemi galicyjskiej"  to pełna emocji, poruszająca i porywająca powieść o zakazanej miłości, romantycznych uniesieniach, złamanych przysięgach, niebezpiecznych przygodach i marzeniach w świecie, w którym rządzą twarde konwenanse. Jeśli jesteście ciekawi, sprawdźcie, dokąd to wszystko zaprowadzi bohaterów...

⭐️9/10⭐️

"Nie nazywaj tego miłością" to życiowa, poruszająca powieść o sile kobiecej przyjaźni wystawionej na próbę czasu, dorastaniu, pragnieniu miłości, wyborach i drugich szansacho. To książka o tym jak trudno kochać kogoś, kto nie wierzy, że zasługuje na miłość. To historia o tym, jak łatwo się zgubić i jak trudno odnaleźć siebie na nowo. Czy Patrycja odzyska siebie, zanim będzie za późno? Sprawdźcie koniecznie! 

⭐️9/10⭐️

"Szkatułka sekretów" to ciepła, klimatyczna i poruszająca powieść o stracie, rodzinnych sekretach z przeszłości, które definiują nas jako dorosłych, budowaniu siebie na nowo, odzyskiwaniu godności, zmianach. Czy estradowa diwa sobie poradzi? A może raczej: ta z zielonego domu? I co ostatecznie wygra - estradowe światła w Klubie Oficerskim czy surowość lubelskiej prowincji?

⭐️9/10⭐️

Zaczytanego maja! 📚

Szkatułka sekretów - Alicja Filipowska [Patronat medialny]

Tytuł: Szkatułka sekretów 

Autor: Alicja Filipowska 

Wydawnictwo: Szara Godzina 

Liczba stron: 384

Ocena: 9/10

Sława Tucholska wierzy, że wywalczyła sobie na zawsze skrawek szczęścia i wolność na miarę PRL-owskiej rzeczywistości. Ma kochającego narzeczonego, głos, który porywa męskie serca w Klubie Oficerskim i... najzgrabniejsze nogi w Lublinie. W jeden wieczór Sława traci miłość, a potem wszystko, co uważała za pewne, pęka jak mydlana bańka.

Złamana zaszywa się w zielonym domu zapisanym jej w spadku przez tajemniczą krewną, której nigdy nie poznała, na skraju zapomnianej wsi, której nigdy dotąd nie odwiedziła. Tylko ,,na chwilę”, by posklejać krwawiące serce i zrujnowane życie. Gdy w jej ręce trafia szkatułka cioci Aleksandry musi zmierzyć się z przeszłością i zająć się chłopcem, który pomieszkuje w jej stodole…

Jak estradowa diwa o arystokratycznych korzeniach poradzi sobie z wyzwaniami codzienności w prowincjonalnej Kamionce?

Alicja Filipowska z werwą rysuje portrety zwykłych ludzi na lubelskiej wsi w latach sześćdziesiątych XX wieku, gdzie ramy życia wyznaczają sołtys, ksiądz i partyjni notable. Życie i postawa bohaterki zmieniają się głównie w zderzeniu z dramatycznym losem nastolatka; szczęście odnajduje w relacjach ze zwykłymi „nieznacznymi” ludźmi, w poczuciu własnej sprawczości, gdy im pomaga i udaje jej się zmieniać świat na lepsze.

Poznajemy Sławę Tucholską, która jest artystkę estradową, ma kochającego narzeczonego i świetlaną przyszłość. Miastowej arystokratce wydaje się, że nic więcej jej nie potrzeba. Jednak w jeden wieczór traci wszystko. Postanawia zaszyć się w zielonym domu zapisanym jej w spadku przez tajemniczą krewną, której nigdy nie poznała, w prowincjonalnej Kamionce. Kiedy znajduje szkatułkę cioci Aleksandry, musi zmierzyć się z przeszłością i zająć się chłopcem, który pomieszkuje w jej stodole…

Alicja Filipowska zabiera nas do czasów PRL-u lat 60-tych. Niezwykle interesująco kreśli portrety zwykłych ludzi na lubelskiej wsi. Klimat tamtych czasów jest mocno wyczuwalny. To tu rządzą sołtys, ksiądz i partyjni notable ze swoimi układami i układzikami. Nie da się nie zauważyć ich wpływu na życie społeczności. 

Bardzo polubiłam się ze Sławą i mocno kibicowałam jej w drodze do odnalezienia siebie na nowo. Autorka spory nacisk położyła na rolę kobiet w świecie. Główna bohaterka była taką prekursorką w zmianach, w pokazywaniu, że można żyć inaczej, po swojemu. To silna postać, która nie poddała się przeciwnościom, a postanowiła zawalczyć. Tu uświadamiamy sobie, że nic nie jest nam dane raz na zawsze. Wystarczy jedna chwila, by wszystko stracić. Ale ważne jest, by spróbować się podnieść. 

"Ile jeszcze tych porażek, do cholery? Nigdy nie wyjdę na prostą, jeśli los nie da mi ku temu okazji. Jak tylko podniosę się z kolan, to znowu dostanę od życia w łeb."

Nie bez znaczenia dla całości historii ma wątek chłopca. Dramatyczny los Zenka bardzo mnie poruszył, ale i niejednokrotnie sprawił, że się uśmiechnęłam. To dzięki niemu Sława zaczyna rozumieć, że empatia i bezinteresowna pomoc są ważniejsze niż wszystko inne, co do tej pory uważała za istotne. 

Autorka świetnie kreśli relacje międzyludzkie, nie unika trudnych tematów, jak chociażby przemoc domowa czy alkoholizm. Nie idealizuje rzeczywistości. Wręcz przeciwnie, pokazuje bolączki i trudy życia.

Tytułowa szkatułka to nie tylko przedmiot, ale przede wszystkim symbol. To historia, tajemnice, to co odkryte i jeszcze czekające, by ujrzeć światło dzienne. To połączenie przeszłości z teraźniejszością.

Tempo akcji płynie nieśpiesznym rytmem, częściej jest refleksyjnie, lecz mimo to wciąż pozostaje przestrzeń na głębokie emocje i wydarzenia, na które wyczekuje się z niemałym zaangażowaniem. 

"Szkatułka sekretów" to ciepła, klimatyczna i poruszająca powieść o stracie, rodzinnych sekretach z przeszłości, które definiują nas jako dorosłych, budowaniu siebie na nowo, odzyskiwaniu godności, zmianach. Czy estradowa diwa sobie poradzi? A może raczej: ta z zielonego domu? I co ostatecznie wygra - estradowe światła w Klubie Oficerskim czy surowość lubelskiej prowincji?

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Szara Godzina 

Nie nazywaj tego miłością - Maria Madej

 

Tytuł: Nie nazywaj tego miłością 

Autor: Maria Madej

Wydawnictwo: Filia

Liczba stron: 352

Ocena: 9/10

Najtrudniejsze nie jest odejść od kogoś, kto cię krzywdzi. Najtrudniejsze jest przyznać się przed sobą, że nazywałam to miłością.

Ostatnie wspólne lody pod pomnikiem Mickiewicza i obietnica, że za dwadzieścia lat spotkają się w tym samym miejscu. Karolina, Lena i Patrycja wierzyły, że świat stoi przed nimi otworem. Dla Patrycji progiem do dorosłości miały być studia i marzenia o pisaniu. Nie spodziewała się jednak, że najtrudniejszą lekcję odbierze u boku Marka.

Początkowo wszystko było jak ze snu – czułość, wrażliwość i obietnice. Jednak z każdym dniem, zamiast rozkwitać, Patrycja stawała się coraz mniejsza. Cień chłopaka, który poprzysiągł, że nigdy nie pozwoli sobą sterować, zaczął przesłaniać jej własne pragnienia.

To historia o gubieniu siebie w milczeniu i o bolesnej drodze do momentu, w którym spokój i bezpieczeństwo stają się cenniejsze niż każda, nawet najbardziej namiętna burza.

Złożyliście kiedyś komuś przysięgę? Spełniliście ją? Od tego wątku rozpoczyna się historia trzech przyjaciółek, które wybierają się na studia. Z głowami pełnymi marzeń i planów Karolina, Lena i Patrycja składają sobie obietnicę, że za dwadzieścia lat spotkają się w tym samym miejscu - pod pomnikiem Mickiewicza. Jednak to na Patrycji w głównej mierze koncentrować się będzie fabuła. U boku Marka, który początkowo był ideałem mężczyzny, kobieta niknie. Traci pewność siebie, poczucie bezpieczeństwa i spokój. 

Niezwykle urzeka tło powieści. Rynek w Krakowie, pomnik Mickiewicza czy smak czerwcowych i lipcowych lodów stają się świadkami przyjaźni dziewczyn, wchodzeniu w dorosłość i przysięgi. Później przenosimy się do Gdańska. 

Maria Madej pięknie przedstawiła kobiecą przyjaźń, której nie zniszczył czas, odległość ani życiowe zmiany. Przyjaźń ta jest symbolem pamięci i tęsknoty za tym, co szczere i prawdziwe. Tym bardziej warto to docenić. 

Wraz z tym jak dojrzewamy i jakie spadają na nas problemy, zdarza się, że tracimy w sobie tę iskrę, która pcha nas ku podążaniu za pragnieniami, ideałami i marzeniami. Ta historia pomaga odnaleźć w sobie to, czego nigdy nie powinniśmy utracić. Widzimy również, jak duży wpływ ma na nas druga osoba i to kim jesteśmy lub możemy się przez nią stać, przeszłość, dzieciństwo, rodzina, w której się wychowujemy. 

"(...) czasem, żeby odnaleźć siebie, trzeba się na chwilę zgubić."

Pojawia się pytanie o to, gdzie kończy się miłość, a zaczyna manipulacja, kontrola i strach? Gdzie przebiega granica między tym, co daje siłę, a tym, co ją odbiera? Ile trzeba stracić, by zrozumieć, czym tak naprawdę jest miłość? Miłość nie powinna ranić, sprawiać bólu, być walką. Nie może być uczuciem, które zmusza nas do zakładania masek i udawania kogoś, kim nie jesteśmy oraz udowadniania swojej wartości. Miłość powinna dawać szczęście, zaufanie i spokój. 

"Nie nazywaj tego miłością" to życiowa, poruszająca powieść o sile kobiecej przyjaźni wystawionej na próbę czasu, dorastaniu, pragnieniu miłości, wyborach i drugich szansacho. To książka o tym jak trudno kochać kogoś, kto nie wierzy, że zasługuje na miłość. To historia o tym, jak łatwo się zgubić i jak trudno odnaleźć siebie na nowo. Czy Patrycja odzyska siebie, zanim będzie za późno? Sprawdźcie koniecznie! 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Filia