Dżentelmeni ziemi galicyjskiej - Edyta Świętek

 

Tytuł: Dżentelmeni ziemi galicyjskiej 

Cykl: W cieniu niewoli (tom 1)

Autor: Edyta Świętek 

Wydawnictwo: Mando

Liczba stron: 416

Ocena: 9/10

Zakazana miłość, złamane przysięgi i marzenia, które nigdy nie powinny się narodzić.

W dworskim świecie nazwisko znaczy więcej niż szczęście, a honor potrafi zdławić najczulsze uczucia. Za eleganckimi fasadami kryją się sekrety, niespełnione pragnienia i dramaty rozgrywane w ciszy.

Na wystawny ślub Benedykty z baronem Franciszkiem Sokołowskim zjeżdżają do Dobczyc krewni z całej Europy. W blasku świec i przy dźwiękach muzyki zapadają decyzje, które wzburzą życie kilku rodzin i na zawsze odmienią ich los.

Izabela Zarabska zakochuje się od pierwszego wejrzenia w przystojnym Bogumile, lecz jej przyszłość została już zaplanowana. Wbrew własnej woli ma poślubić hrabiego Cezarego Orszanda. To małżeństwo rozsądne, opłacalne, a jednak boleśnie pozbawione ciepła. Od tej chwili jej życie staje się pasmem wyrzeczeń, samotności i złamanych nadziei. Jedyną pociechą jest macierzyństwo – obietnica, że los może jeszcze okazać się łaskawy.

Na tle krwawych wydarzeń rabacji galicyjskiej i kolejnych zrywów niepodległościowych dorasta nowe pokolenie. Maurycy, Walery i Armando wkraczają w wiek, w którym beztroskę zastępują trudne wybory, lojalność zostaje wystawiona na próbę, a zakazane uczucia kiełkują wbrew rozsądkowi i zasadom.

Poruszająca opowieść o kobietach uwięzionych w konwenansach, mężczyznach rozdartych między przyjemnością a obowiązkiem oraz miłości tak silnej, że potrafi zachwiać porządkiem świata.

"Dżentelmeni ziemi galicyjskiej" są pierwszym tomem dwutomowego cyklu W cieniu niewoli. Edyta Świętek przenosi nas w świat XIX-wiecznej Galicji, kiedy Polska była pod zaborami austriackimi. Tło historyczne, jakie odmalowuje, kolejny raz pokazuje, jak dobrze odnajduje się w tych klimatach. Mamy tu rabację galicyjską czy zrywy niepodległościowe. Widzimy, jak przemiany społeczne miały duży wpływ na losy ludzi. 

Na wystawny ślub Benedykty z baronem Franciszkiem Sokołowskim zjeżdżają do Dobczyc krewni z całej Europy. To wtedy też zapadają decyzje, które zmienią losy kilku rodzin. Izabela Zarabska zakochuje się od pierwszego wejrzenia w przystojnym Bogumile, lecz jej przyszłość została już zaplanowana. Wbrew własnej woli ma poślubić hrabiego Cezarego Orszanda. To małżeństwo z rozsądku, opłacalne i niestety pozbawione ciepła, z pasmem wyrzeczeń, samotności i złamanych nadziei. Czy macierzyństwo sprawi, że los się do niej uśmiechnie? Z kolei Maurycy, Walery i Armando wkraczają w wiek, w którym trzeba będzie podejmować trudne wybory, lojalność zostaje wystawiona na próbę, a zakazane uczucia kiełkują wbrew rozsądkowi i zasadom.

W czasach, gdzie obowiązywała hierarchia i opinia społeczna oraz sztywne konwenanse autorka ukazała, jak wysoką cenę płaci się za posłuszeństwo, poczucie obowiązku i zakazane uczucia. Elegancki dworski świat skrywał wiele sekretów, niespełnione pragnienia, marzenia oraz dramaty. Niejeden człowiek mógł się przekonać, że nazwisko i pochodzenie znaczyły więcej niż szczęście. Honor zaś niekiedy stał ponad uczuciami. 

Miłość to ryzyko, dla którego bohaterowie potrafili zrobić wiele. Jednak szczęście nie było przeznaczone dla każdego. Postać Izabeli doskonale pokazuje jej wewnętrzne rozdarcie. W natłoku powinności i obowiązków wyłania się obraz życia niespełnionej miłości. 

"Żyła w świecie, gdzie przy zawieraniu małżeństw miłość była kwestią co najwyżej drugoplanową. Liczyły się pozycja społeczna, prestiż, nazwisko. Zamążpójście było celem samym sobie, dla którego warto było ponieść wiele wyrzeczeń. Byłem nie zostać starą panną, skazaną na łaskawy chleb w cudzym domu lub - o zgrozo! - utrzymywanie się z pracy."

Z racji tytułu nie można nie wspomnieć o męskich bohaterach. Są niejednoznaczni, wzbudzający emocje. Oni, podobnie jak i kobiety są rozdarci. Pragnienia, uczucia, honor... nie można mieć wszystkiego. Móc zadowolić innych, a jednocześnie być szczęśliwym? Trudna sztuka.

"Dżentelmeni ziemi galicyjskiej" to pełna emocji, poruszająca i porywająca powieść o zakazanej miłości, romantycznych uniesieniach, złamanych przysięgach, niebezpiecznych przygodach i marzeniach w świecie, w którym rządzą twarde konwenanse. Jeśli jesteście ciekawi, sprawdźcie, dokąd to wszystko zaprowadzi bohaterów...

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Mando 

Awaria małżeńska - Natasza Socha & Magdalena Witkiewicz

Tytuł: Awaria małżeńska
Autor: Natasza Socha i Magdalena Witkiewicz
Wydawnictwo: Skarpa Warszawska 
Ilość stron: 336
Ocena: 9/10

Błyskotliwa, pełna poczucia humoru bestsellerowa powieść „Awaria małżeńska” od Nataszy Sochy i Magdaleny Witkiewicz.

Dwóch „słomianych wdowców” wystawionych na próbę. Mateusz i Sebastian przekonają się, jak wygląda dom bez żon. Czy dadzą radę sprostać wyzwaniom? Czy może nagle ich życie przerodzi się w pełną zwrotów akcji tragedię?

Wciągająca opowieść ukazująca realia zapracowanych polskich rodzin, ucząca, że wszystko jest do pogodzenia jeśli tylko pójdzie się na kompromisy i codziennie będzie okazywać się miłość.

My, kobiety często bierzemy sobie na głowę zbyt wiele obowiązków domowych, sądząc, że mężczyzna sobie z nimi nie poradzi. Gotowanie, pranie, sprzątanie, opieka nad dziećmi... myślimy, że jesteśmy niezastąpione. A to błąd, bo skoro kobieta jest w stanie to wszystko ogarniać, to dlaczego facet miałby temu nie sprostać? Uważam, że same tworzymy wizję takiego nieporadnego mężczyzny, albo przyzwyczajamy ich do tego, że wszystko mają zrobione, gotowe, podane na tacy. Nie uważacie, że od czasu do czasu warto, a nawet trzeba dać się im wykazać, tak jak właśnie zrobiły to bohaterki "Awarii małżeńskiej"?

Justyna i Ewelina zostają ranne w wypadku autobusowym, gdzie kierowca próbował wyminąć wbiegającego pod koła kota. W rezultacie kobiety na kilka tygodni trafiają na ten sam oddział chirurgii urazowej. Ich mężowie, Mateusz i Sebastian muszą zmierzyć się z domem, czego w sumie wcześniej nie robili. Czy będą w stanie zaopiekować się dziećmi, ugotować, uprać i sprzątnąć?      

"Życie to nie wyścig, w którym gonimy idealną wizję samych siebie. To również wpadki, błędy i drobne pomyłki. Warto pamiętać o jednym: nadmiar słodyczy potrafi w końcu zemdlić. Nadmiar doskonałości również." 

Natasza Socha i Magdalena Witkiewicz stworzyły wręcz karykaturalny obraz mężczyzny w roli pani domu. W niektórych momentach może się wydawać, iż ich bezradność, postępowanie czy charaktery przerysowały aż za bardzo, ale dzięki takiemu mocnemu zabiegowi dużo lepiej trafia to do czytelnika. O wiele wyraźniej widać to, czego na co dzień często nie dostrzegamy.  

"Jednego bowiem nie można kobietom odmówić - potrafią tak skołować przeciwnika, że koniec końców, sam dochodzi do wniosku, iż jest skończoną świnią. 

Autorki zaczerpnęły w swojej powieści mnóstwo sytuacji, które możemy zaobserwować w naszej zwykłej codzienności. Wiele razy słyszymy, iż mężczyzna nie wie, gdzie trzymamy to, czy tamto, czy jak chociażby uruchomić pralkę, na temat naszych pociech nie jest inaczej. Często nie wiedzą, co takiego lubią jeść ich dzieci, jakie bajki są ich ulubionymi, a nawet, do której klasy chodzą lub - co gorsza - do jakiego przedszkola. 

Zadziwiające jest to, iż książka napisana została przez dwie kobiety, to cechuje ją brak feminizmu. Tak więc nie tylko mężczyźni są tu krytykowani, ale i kobiety. Każdy z nas przecież nie jest pozbawiony wad. Brawa dla autorek za takie pokazanie obu stron.

"Kobieta jest jak otwarta książka. Wprawdzie o fizyce kwantowej i po chińsku, ale otwarta."

Książka naszpikowana jest sporą ilością zabawnych dialogów, które powodują, że podczas lektury pokładamy się ze śmiechu. Czyta się naprawdę przyjemnie, a co najważniejsze, można odnieść wrażenie, że czytamy o nas samych. Ta historia może zmotywować do wielu zmian. 

"Awaria małżeńska" to historia, która bawi, wzrusza, zmusza do wielu głębszych refleksji i przemyśleń na temat relacji i podziału ról w związku. Kompromis to słowo klucz. Polecam każdej zabieganej kobiecie, a przede wszystkim każdemu mężczyźnie. No to który odważy się, by choć na jakiś czas zamienić się ze swoją żoną rolami?

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Skarpa Warszawska 

Eskorta - Maja Drożdż

 

Tytuł: Eskorta

Autor: Maja Drożdż 

Wydawnictwo: Sabat

Liczba stron: 336

Ocena: 9/10

Judith Woodley przez lata budowała życie, w którym nie było miejsca na błędy. Profesjonalizm i niezawodność były dla niej najważniejsze. Wierzyła, że niezależność finansowa daje bezpieczeństwo. Gdy jednak w jej uporządkowanym świecie pojawiają się tajemnicze wiadomości, Judy po raz pierwszy czuje, że grunt usuwa się jej spod nóg. Nagle strach przejmuje kontrolę, a samotność boli bardziej niż kiedykolwiek wcześniej.

Scott Carver to mężczyzna, który nauczył się panować nad chaosem – własnym i cudzym. Jako właściciel klubu sztuk walki kieruje się własnymi zasadami, które nie zawsze podobają się innym. Zamknięty w sobie nie szuka bliskości ani zobowiązań. Wie, czego chce i twardo nakreśla granice. Aż do momentu, gdy spotyka kobietę, która mimo swojej pozornej siły może w każdej chwili rozsypać się w dłoniach.

Współpraca tych dwojga była koniecznością, lecz powoli zaczyna przeradzać się w coś osobistego. Judy zapomina o chłodnej kalkulacji, a Scott – o własnych regułach. Tymczasem zagrożenie nie znika. Ktoś obserwuje. Ktoś czeka. Ktoś poluje.

Judy to poukładana, profesjonalna i niezależna kobieta. Jednak gdy do jej uporządkowanego świata zagląda strach, będzie musiała (choć nie chce) poprosić o pomoc. Tym kimś okaże się być Scott - właściciel klubu sztuk walki. Mężczyzna jest zamknięty w sobie, nie szuka bliskości ani zobowiązań. Gdy ich współpraca przechodzi na poziom osobisty, ona zapomina o chłodnej kalkulacji, a on o własnych zasadach. A zagrożenie nadal jest realne...

"Poczułam zalewającą mnie falę irytacji. Nie byłam zła na niego, tylko na siebie. Niepotrzebnie kombinowałam, zamiast powiedzieć prawdę. Nie byłam ani pierwszą, ani ostatnią kobietą, która chciała skorzystać z usług męskiej eskorty."

To, w jakim domu się wychowujemy i jakie wzorce są nam przekazywane, ma niewątpliwy wpływ na to, jak jakimi dorosłymi będziemy w przyszłości. Judith i Scottowi po trudnych doświadczeniach nie łatwo będzie zbudować zdrowy związek. Czy jest to możliwe? Oboje są nieidealni i dlatego tak bardzo prawdziwi w swoim zachowaniu. Judith momentami może irytować, ale doskonale ją rozumiałam. Natomiast Scotta polubiłam od razu. To bez wątpienia wyjątkowy facet. To jak traktował kobiety, jak pokazywał, czym jest szacunek i po prostu to, że przy takim mężczyźnie każda kobieta mogła tak zwyczajnie być sobą. Osobiście chciałabym, aby Scott nauczył mnie, jak stać się wojowniczką.

Maja Drożdż stworzyła bohaterów z charakterem, i mimo tego, co przeszli - silnych. Relacja między Judy i Scottem pełna była stopniowo rosnącego napięcia i coraz bardziej wyczuwalnej chemii. Jednak nie ona okazała się w tej historii najważniejsza. Autorka na pierwszy plan wysunęła motyw prześladowania. Poruszony zostaje również nieudany związek, niełatwe relacje z rodzicami czy bolesną stratę. 

Niewątpliwą zaletą książki jest ukazanie problemu przemocy i związanej z nią samoobrony. Umiejętność zadbania o własne bezpieczeństwo jest bardzo ważne. I to niezależnie od wieku czy płci. Osobiście myślę, że kobiecie może się ta sztuka przydać szczególnie, gdyż nie zawsze będzie miała u boku kogoś, kto w razie czego mógłby ją obronić. 

"Kapitulacja i uległość nie były w stanie zapewnić jej bezpieczeństwa. Poznałem w swoim życiu kobiety, które twierdziły, że gdy siedziały cicho i na wszystko się zgadzały, ich oprawca wreszcie odpuszczał. Gówno prawda, to tylko dawało mu pewność, że jest bezkarny i w przyszłości może robić, co tylko zechce."

Wyobraźcie sobie, że ktoś Was obserwuje... Co czujecie? Strach, przerażenie? Co byście zrobili? Motyw stalkera i tajemnicze wiadomości trzymają nas w ciągłym niepokoju. Do końca nie mamy pewności, komu możemy ufać, a komu nie. Kto udaje? Bo tym złym może być w zasadzie każdy z otaczających nas ludzi. 

"Eskorta" to historia pełna emocji, napięcia i chemii o stalkingu, strachu, walce o siebie, relacjach wymykających się spod kontroli, granicach, które łatwo przekroczyć i wyborach, które w jednej chwili mogą wszystko zmienić. Jeśli masz ochotę na romans z mrocznym klimatem thrillera - nie czekaj, czytaj! 

We współpracy z Wydawnictwem Sabat

Skazani na mrok - Ewa Maciejczuk

 

Tytuł: Skazani na mrok 

Autor: Ewa Maciejczuk 

Wydawnictwo: Nocą

Liczba stron: 348

Ocena: 9/10

Nigdy nie poznasz nikogo na sto procent. Poznasz tylko tyle, na ile ci pozwoli.

Ethan prowadzi podwójne życie, które na pierwszy rzut oka jest perfekcyjnie poukładane. Mocno stąpa po ziemi, a swoich współpracowników trzyma krótko. W nielegalnych interesach nie ma miejsca na sentymenty – liczą się konsekwencja i kontrola. Wszystko zaczyna się komplikować w chwili, gdy zabiera z domu publicznego Avę, zmuszoną do spłaty długu swojego brata.

Ava, mimo traumatycznych doświadczeń, nie zamierza być potulna. Choć nie ma wyboru i wykonuje zlecenia swojego szefa, coraz głębiej pogrąża się w mroku, który zaczyna pochłaniać nie tylko jej sumienie, ale i serce.

On – władczy i bezkompromisowy. Ona – pyskata i nieobliczalna. Dwoje ludzi o silnych charakterach zostaje zmuszonych do życia pod jednym dachem, choć żadne z nich nie cofnie się przed niczym, by chronić swoje tajemnice.

Jak daleko posuną się bohaterowie, by nikt nie odkrył ich prawdziwego oblicza?

Ethan to mężczyzna prowadzący podwójne życie, twardo stąpający po ziemi, który swoich współpracowników trzyma krótko. W nielegalnych interesach nie ma miejsca na sentymenty - liczą się konsekwencja i kontrola. Wszystko komplikuje się, gdy zabiera z domu publicznego Avę, zmuszoną do spłaty długu swojego brata. Ta, mimo traumatycznych doświadczeń, nie zamierza być potulna. Choć nie ma wyboru i wykonuje zlecenia swojego szefa, coraz głębiej pogrąża się w mroku, który zaczyna pochłaniać nie tylko jej sumienie, ale i serce.

On - władczy i bezkompromisowy. Ona - pyskata i nieobliczalna. Dwoje ludzi o silnych charakterach zostaje zmuszonych do życia pod jednym dachem, choć żadne z nich nie cofnie się przed niczym, by chronić swoje tajemnice. Będą ścierać się jak rozjuszone byki na arenie!

"Przeszłości nie da się zmienić. Można ją tylko nieść dalej albo spróbować iść naprzód, mimo niej."

Wydawać by się mogło, że fabuła "Skazanych na mrok" nie wyróżnia się niczym specjalnym pośród innych tego typu książek. Jednak następujące po sobie wydarzenia, sprawiają, że im dalej tym robi się ciekawiej i jeszcze bardziej zaskakująco. Akcja zaś pędzi w zawrotnym tempie. 

Mówi się, że nigdy tak do końca nie da się nikogo poznać. I zgadzam się z tym w stu procentach. Bohaterowie nam to udowadniają. Wierzymy, że okryli przed sobą wszystkie tajemnice, jednak później okazuje się, że coś jeszcze zostało. Tu pojawia się pytanie, jak daleko będą w stanie się posunąć, by ukryć swoje prawdziwe oblicze? 

"Oboje mieliśmy własne tajemnice i razem żyliśmy w jeszcze większym kłamstwie, którym karmiliśmy nie tylko innych, ale i siebie nawzajem."

Ewa Maciejczuk doskonale wprowadza nas w mroczny, duszny klimat książki. Pokazuje, że w świecie mafii nie ma prostych wyborów, decyzje obarczone są konsekwencjami. Walki, jakie przychodzi toczyć bohaterom, nie zawsze są te najtrudniejsze z drugą osobą, a te rozgrywające się w środku człowieka. 

"Skazani na mrok" to pełen emocji, napięcia i niepewności romans mafijny o czekających w ukryciu tajemnicach i wrogach. Wejdziecie do świata Ethana i Avy, gdzie nic nie jest pewne ani bezpieczne? 

Współpraca reklamowa z Autorką i Wydawnictwem Nocą

Złapać oddech - Ewelina Dobosz [Patronat medialny]

Tytuł: Złapać oddech 

Autor: Ewelina Dobosz 

Wydawnictwo: Amare

Liczba stron: 336

Ocena: 9/10

Niektóre szczyty zdobywa się siłą mięśni, inne – siłą serca.

Liwia ma wszystko, co powinno dawać poczucie bezpieczeństwa: pracę, w której świetnie sobie radzi, narzeczonego o ugruntowanej pozycji i precyzyjny plan na przyszłość. A jednak coraz wyraźniej widzi, że jej życie nie należy do niej, a każdy kolejny krok wymaga czyjegoś pozwolenia. Kiedy w progu firmy pojawia się Daniel Terlecki, znany himalaista poszukujący wsparcia finansowego dla swojej wyprawy na Everest, Liwia dostrzega szansę na to, by dokończyć swój projekt i podejmuje decyzję, która zaskakuje nawet ją samą. Zgadza się im pomóc. Stawia jednak warunek: chce wziąć udział w ekspedycji. Chce zrobić coś tylko dla siebie. Chce w końcu zacząć oddychać.

Daniel uważa, że to kaprys bogatej sponsorki. Ona jednak widzi w nim człowieka, którego determinacja ma w sobie coś niebezpiecznie pociągającego. Wkrótce rodzi się między nimi napięcie, które trudno zignorować – zwłaszcza wysoko w górach, gdzie każdy gest ma większą wagę, a każde niewypowiedziane słowo brzmi głośniej. Ale Liwia ma narzeczonego. I ma przeszłość, która nie pozwala o sobie zapomnieć. A Everest nie jest miejscem, w którym można przed czymkolwiek uciec – tu trzeba zmierzyć się także z tym, co nosi się głęboko w sercu.

Wraz z bohaterami wybieramy się w Himalaje. Poznajemy Liwię - kobietę, która ma wszystko: pracę, narzeczonego i ułożony plan na życie. Jednak czuje, że coś nie pozwala jej oddychać. A raczej ktoś. Jej apodyktyczny narzeczony. Kiedy w jej firmie pojawia się znany himalaista Daniel, szukający wsparcia finansowego dla swojej wyprawy na Mount Everest, Liwia zgadza się mu pomóc. Stawia jeden warunek: chce wziąć udział w ekspedycji (a tym samym zrobić coś dla siebie). Daniel to mężczyzna zdeterminowany, a to cecha, która spodobała się Liwii. Między parą rodzi się napięcie. Dokąd ich to zaprowadzi? Wszak ona ma narzeczonego i... przeszłość, która nie pozwala o sobie zapomnieć. 

Zanim poznałam tę historię, spodziewałam się innej walki, jaką stoczą bohaterowie. To, co otrzymałam, zaskoczyło mnie. Widzimy, że nawet tak odległe miejsce jak góry nie pozwolą nam uciec ani przed przeszłością, ani przed tym, co nosimy głęboko w sercu. Tu jeszcze bardziej uwidaczniają się nasze pragnienia, rany i straty, które trzeba przepracować, oczyścić się, by móc zacząć nowy początek. 

"Góry oddały nam siłę, jaką ludzie latami z nas wysysali. Bo w życiu najważniejsze jest, by złapać oddech. Złapać oddech i ruszyć dalej."

Relacja między parą głównych bohaterów na początkowym etapie była pełna niechęci. Jednak z czasem, choć nieco za szybko, zaczęło się coś zmieniać, iskrzyć, pojawiło się zaufanie, a przy okazji wyszły pewne skrywane tajemnice... Z kolei narzeczony Liwii Robert... wzbudzał we mnie same negatywne emocje. To manipulator i szantażysta, który nie wie, czym jest szacunek do kobiety. Po prostu potwór i tyle!

"Niektórzy twierdzą, że miłość jest piękna. Dla mnie w tamtej chwili miłość stała się koszmarem."

Ewelina Dobosz poruszyła również interesujące tematy poboczne. Była to m.in. przemoc fizyczna i psychiczna, żądza pieniądza czy handel ludźmi. Ten ostatni wątek mógłby zostać bardziej wyeksponowany, ale z racji tego, że to romans, więc można przymknąć na to oko. 

Autorka dobrze oddała surowy klimat gór. Przypomniała, jak ważna jest sprawność fizyczna i pokora wobec majestatu gór. Niemal czułam to zimno, mrok, niebezpieczeństwo... Z każdą kolejną stroną coraz bardziej wsiąkałam w górską otchłań. Przyciągała mnie, prowokowała, bym i ja zapragnęła takiej wyprawy. Postaci pokazują nam swoją pasję i marzenia, o które odważnie walczą. 

"Dopiero siedząc u podnóża tego olbrzyma, widzimy, z jaką potęgą mamy do czynienia, a kiedy słyszysz pracujący lodowiec przy akompaniamencie wiatru, twoje myślenie zmienia się diametralnie. Piękno tego zjawiska wywołuje dreszcz podniecenia i strachu. Z drugiej strony rozpiera cię duma, że masz szansę to usłyszeć."

"Złapać oddech" to fascynująca i zaskakująca historia o zakazanej miłości, przyjaźni, trudnej przeszłości, niełatwych wyborach, walce z własnymi słabościami, drodze do spełnienia marzeń. To książka o tym, ile człowiek jest w stanie poświęcić dla dobra drugiego człowieka. Weźmiecie udział w tej ekscytującej, acz niebezpiecznej wyprawie?

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Amare 

Chwila, która zmienia - Elżbieta Hossa-Lenglain

 

Tytuł: Chwila, która zmienia 

Autor: Elżbieta Hossa-Lenglain

Wydawnictwo: Książki bez limitu

Liczba stron: 348

Ocena: 9/10

Jeden miesiąc. Zero zobowiązań. Układ idealny. Przynajmniej w teorii, bo z emocjami nie da się negocjować.

Olivia Matt, cicha bibliotekarka z głową pełną słów, pisze, żeby nie oszaleć. Jej poradnik miał pomóc innym, ale nigdy nie miał być hitem. A już na pewno nie miał przyciągnąć uwagi ludzi, których chciała zostawić za sobą. Michał Książek ma to, czego szukają inni: firmę, sukces, pieniądze, ale brakuje mu poczucia sensu życia. Wypalony, zmęczony, obojętny – dopóki nie spotyka jej. Autorki, której słowa trafiają dokładnie tam, gdzie boli.

Olivia i Michał zawierają szalony układ. On pomoże jej wypromować książkę. Ona nauczy go, jak znowu cieszyć się życiem. A potem każde pójdzie w swoją stronę. Tylko czy po spędzonym razem miesiącu będą jeszcze potrafili powiedzieć sobie „żegnaj”?

Poznajemy Olivię - cichą i spokojną bibliotekarkę kochającą słowa. Czyta, pisze i zaraża innych miłością do książek. Na jej drodze pojawia się biznesmen Michał - mężczyzna, który osiągnął sukces w pracy. Jednak zagubił gdzieś poczucie sensu życia. Jest wypalony, zmęczony i obojętny. Oboje postanawiają zawrzeć układ. On pomoże jej wypromować książkę, ona nauczy go cieszyć się życiem. Potem każde pójdzie w swoją stronę. Ale czy jeden miesiąc i z założenia zero zobowiązań ma rację bytu? Co, kiedy w tej relacji do głosu dojdą emocje? 

Autorka tworząc bohaterów, dość mocno pogłębiła ich rys psychologiczny. Szczególnie widać to u postaci Olivii, której postawa była niezrozumiała, ale można było to usprawiedliwić jej przykrymi doświadczeniami z przeszłości. I właśnie dzięki dobrze uwypuklonej charakterystyce możemy lepiej ją zrozumieć. Bardzo polubiłam Michała. Ujął mnie swoim zdecydowaniem i walecznością. Uczucie między tą parą ciekawie się rozwijało. Fajnie się przed sobą odkrywali. 

"Boję się. Cholernie się boję. To nie jest ten rodzaj strachu, który można wyciszyć logicznym myśleniem. To nie jest lęk przed czymś namacalnym, przed występem, przed ludźmi, przed opiniami. To strach, który znam od lat. Strach przed byciem zauważoną i odnalezioną przez NIEGO." 

Elżbieta Hossa-Lenglain porusza szereg ponadczasowych tematów i problemów dzisiejszego świata. Jest to samotność, wypalenie zawodowe, trudne doświadczenia z przeszłości, śmiertelna choroba, strata, ból, żal, popełnione błędy, miłość, przyjaźń czy mechanizm działania sekty.

Historia prowadzi do głębokich przemyśleń nad naszymi wyborami, nad tym, co naprawdę jest w życiu ważne, że należy cieszyć się drobnymi rzeczami oraz pokazuje, że czasem jedna chwila, słowo lub decyzja potrafi zmienić wszystko. Jedna chwila może stać się początkiem czegoś nowego. Może nie zawsze dostrzeżemy to od razu, ale warto być uważnym. Widzimy też, jak bardzo przeszłość może wpływać na przyszłość. 

"Czuję zmęczenie. Nie fizyczne. To coś głębszego, cięższego. Zmęczenie grą, którą prowadzę. Udawaniem, że wszystko jest w porządku, gdy w rzeczywistości nie pamiętam już, kiedy ostatnio naprawdę czułem, że coś ma znaczenie."

Mamy tu motyw książki w książce. Te wszystkie nawiązania do literatury i czytanych przez bohaterów książek, zachwycają. Książka to naprawdę doskonałe lekarstwo na wiele rozterek. Nie zabrakło również odrobiny humoru. Utarczki słowne między Michałem a Januszem... rewelacja! Takie koguciki na wybiegu.

To ciepła, poruszająca, skłaniająca do refleksji powieść o życiu, relacjach, wyborach, które nas kształtują, lękach, drugich szansach i marzeniach. Są intrygi, tajemnice, niepokój i wewnętrzne napięcie emocjonalne. Czy Michał przewartościuje swoje życie? I czym jest chwila, która zmienia? Tu nie ma gotowych odpowiedzi. Tu każdy sam przed sobą musi sobie na to odpowiedzieć. 

Współpraca reklamowa z Książki bez limitu

Na dłużej niż na zawsze - Jagoda Wochlik

 

Tytuł: Na dłużej niż na zawsze 

Autor: Jagoda Wochlik

Wydawnictwo: Lucky

Liczba stron: 304

Ocena: 8/10

Czy można kochać kogoś tak bardzo, by chcieć zniknąć z jego życia? Czy prawdziwą miłość da się wyrzucić z pamięci?

Eliza i Feliks pod koniec liceum byli nierozłączni, aż nagle ona zerwała z nim kontakty i bez wyjaśnień wyjechała do innego miasta. Ale przecież nie mogli tak po prostu o sobie zapomnieć… Kiedy spotykają się po latach, okazuje się, że ich uczucia nie zniknęły. Dziewczyna daje ich związkowi siedem miesięcy, przez które mają mieszkać razem i zachowywać się jak prawdziwa para. Dlaczego tylko tyle?

Chłopak ma nadzieję, że ten czas wystarczy, by przekonać ją do zostania z nim na dłużej niż na zawsze. Nie wie, że przyjdzie mu się zmierzyć nie tylko z jej uporem…

Poznajemy Elizę i Feliksa, którzy pod koniec liceum byli nierozłączni, aż nagle ona zerwała z nim kontakty i bez wyjaśnień wyjechała do innego miasta. Po latach spotykają się ponownie. Ich uczucia wcale nie wygasły. Dziewczyna daje ich związkowi siedem miesięcy, przez które mają mieszkać razem i zachowywać się jak prawdziwa para. Dlaczego tylko tyle? Chłopak ma nadzieję, że ten czas wystarczy, by przekonać ją do zostania z nim na dłużej niż na zawsze. Nie wie, że przyjdzie mu się zmierzyć nie tylko z jej uporem…

Czy największym dowodem miłości może być odejście od kogoś, kogo się kocha? Paradoksalnie tak, ale czy taką decyzją nie skazujemy siebie i ukochanej osoby na przeżycie czegoś pięknego, nawet choćby miało trwać tylko chwilę? 

Ta historia tylko z pozoru wydaje się zwyczajna. Jednak gdy wchodzimy w nią głębiej, zaskakuje i oplata nas wydarzeniami i emocjami. Od początku Eliza coś przed nami zataja, nie dopowiada, sieje w nas niepewność, mnoży domysły, podsyca strach, a w rezultacie obnaża konsekwencje swoich decyzji. Na przykładzie losów bohaterów widzimy, jak bardzo przeszłość potrafi wpływać na nasze życie. Autorka daje nam poznać postaci. Robi to w sposób stopniowy, ukazując to, jak wyglądała ich młodość, szkolne lata czy to jak zmieniło się ich życie. 

"(...) niektóre wydarzenia, nawet jeśli miały miejsce jakiś czas temu, zostają w naszych sercach i umysłach tuż pod powierzchnią."

Jagoda Wochlik porusza ważne społeczne tematy. Ogromnie poruszyła mnie więź Elizy i jej mamy. Choroba i przemijanie to niezwykle trudne aspekty naszego życia. Miłość do rodzica jest bardzo ważna, ale nie powinniśmy też zapominać o sobie, swoich potrzebach i marzeniach. Przyznam, iż początkowo źle oceniłam Elizę, jednak z czasem zaczęłam jej współczuć. I nigdy nie chciałabym znaleźć się na jej miejscu. 

"Tak bardzo czekamy, kiedy przyjdzie umierać, że zapominamy żyć."

Feliks i jego rodzina również potrafią przykuć naszą uwagę. Ich wzajemne relacje, niby taka zwykła codzienność, a pokazuje, jak ważne jest mieć obok siebie takie wsparcie. 

Zaskoczyło mnie poniekąd niejednoznaczne zakończenie, które każdy z nas może odebrać i dopowiedzieć sobie na swój własny sposób. 

"Na dłużej niż na zawsze" to złożona, wielowymiarowa, głęboko przejmująca, życiowa i skłaniająca do refleksji powieść o relacjach, poświęceniu, utracie tożsamości, empatii i człowieczeństwie oraz miłości, której nie da się wyrzucić z pamięci. Czy warto świadomie rezygnować z miłości i szczęścia? Sprawdźcie! 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Lucky