sobota, 31 października 2026

To znowu on - Natalia Osada

 

Tytuł: To znowu on
Autor: Natalia Osada
Wydawnictwo: Magia Słów 
Liczba stron: 312
Ocena: 9/10

Brutalnie szczera. Emocjonalna. Prawdziwa do bólu historia o życiu zwyczajnej kobiety.

Niektóre kobiety rodzą się silne.
Inne... zostają do tego zmuszone.

Malwina od dziecka uczyła się przetrwania — w domu, gdzie miłość miała smak bólu, a słabość była karana. Dorosłość nie przyniosła jej ukojenia. Zamiast tego trwała w małżeństwie pełnym rozczarowań, samotności i przemocy.
Żyła tylko dla ukochanych synków.

Jedno spotkanie w pracy uruchamia lawinę zmian. Awans, spadek, stanowisko w zarządzie i decyzje, które wymagają odwagi większej niż wszystko, z czym mierzyła się dotąd.

To historia o kobiecie, która przez lata czuła się obojętna światu, zdana tylko na siebie.
O bólu, który nie złamał, tylko zahartował.
I o uczuciu..., które czasem przychodzi wtedy, gdy najmniej się go spodziewasz.

Poznajemy Malwinę, która od dziecka uczyła się przetrwania. W domu nie zaznała miłości rodzicielskiej, pozbawiono ją poczucia bezpieczeństwa i akceptacji, a każdy przejaw słabości był karany. Dorosłość przyniosła kolejne rozczarowania. Kobieta trwała w małżeństwie, w którym doświadczyła samotności i przemocy. Znosiła to tylko dla dzieci. Poznany w pracy klient, jest początkiem zmian. Awans, niespodziewany spadek i nowe obowiązki są impulsem do działania i odważnych decyzji. Czy im podoła? 

Malwina to kobieta, której z jednej strony współczujemy, a z drugiej podziwiamy za hart ducha. To, co przeszła, niejednego człowieka by złamało, a ona mimo bólu i piętrzących się problemów, odnalazła w sobie siłę, by walczyć. To niezwykle trudne jeśli nie ma się wsparcia ze strony bliskich i jest się zdanym tylko na siebie. Jej codzienność naznaczona jest brakiem zrozumienia przez otoczenie. Niedopowiedzenia, ucieczka przed uczuciem i strach przed ponownym zranieniem prowadzą do błędnych decyzji. Trudna przeszłość sprawiła, że potrzeby innych stawia ponad swoimi. Czy zrozumie, że ona też jest ważna? Czy właściwie określi swoje priorytety? 

"Przez chwilę siedziała bez ruchu, rozdarta między potrzebą ucieczki a świadomością, że jeśli teraz przegra, jutro będzie jeszcze trudniejsze."

Natalia Osada kreśli różne obrazy miłości. Jest ta dająca szczęście, ale i ta destrukcyjna czy rodzicielska. Jest również mowa o zdradzie, która niszczy zaufanie, które potem trudno ponownie odbudować. Widzimy też, jak ważna jest szczera rozmowa. Autorka porusza także temat mobbingu w pracy, który odbiera pewność siebie i poczucie własnej wartości. 

Tytuł "To znowu on" sprawił, że czułam się bardzo zaintrygowana, kim może być ów "on". Natomiast słowo "znowu" pełni tu rolę pewnej powtarzalności, powrotów do tego, co w założeniu za nami, a jednak wraca. Niełatwo bowiem zapomnieć o relacjach i osobach, które coś dla nas znaczyły czy odegrały w naszym życiu jakąś rolę. 

"Mężczyzna za każdym razem wywoływał w niej mnóstwo emocji - bała się ich, nie rozumiała i nie chciała ich czuć. 
- To znowu on... - wyszeptała pod nosem."

"To znowu on" to mocna, emocjonalna, prawdziwa i szczera historia o kobiecie w świecie, który w brutalny sposób uczynił ją silną. To powieść o miłości, która pojawia wtedy, gdy najmniej się jej spodziewamy. To książka o skomplikowanych relacjach międzyludzkich, trudnych wyborach i ich konsekwencjach, stawianiu granic i walce o siebie. Kim jest tajemniczy "on"? Zapewniam, że warto, byście to sprawdzili! 


Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Magia Słów 



Poprzednie życie Antoniny - Danka Braun

 

Tytuł: Poprzednie życie Antoniny 
Autor: Danka Braun
Wydawnictwo: Prozami
Liczba stron: 320
Ocena: 9/10

Bogdan Belski, architekt w średnim wieku, przypadkowo spotyka młodą kobietę, która wie o nim zdecydowanie za dużo. Zna szczegóły jego młodzieńczego związku z Anitą Górską, która niemal trzydzieści lat temu zginęła wraz z rodzicami w tragicznych okolicznościach. Ma wiedzę o sekretach, o których wiedzieli tylko Bogdan i Anita.
Wkrótce nieznajoma wyjawia coś jeszcze: rodzina Górskich została zamordowana, a sprawcą jest ktoś z najbliższych Bogdana.
Zanim zdąży zdradzić więcej, zostaje potrącona przez samochód. Sprawca ucieka, a dziewczyna zapada w śpiączkę.
Bogdan zaczyna podejrzewać ludzi, którym ufał przez całe życie. Czy nieznajoma mówiła prawdę? Kim właściwie jest i skąd zna sekrety sprzed lat? I czy ktoś bliski Bogdanowi jest gotów zabić ponownie, by prawda nigdy nie wyszła na jaw?

Bogdan to architekt w średnim wieku, który z pozoru ma wszystko: rodzinę, żonę, syna, piękny dom i dobrą pracę. Mężczyzna przypadkowo spotyka młodą kobietę, która wie o nim decydowanie za dużo. Zna szczegóły jego młodzieńczego związku z Anitą Górską, która niemal trzydzieści lat temu zginęła wraz z rodzicami w tragicznych okolicznościach. Kobieta wyjawia coś jeszcze: rodzina Górskich została zamordowana, a sprawcą jest ktoś z najbliższych Bogdana. Nie zdąża zdradzić więcej, bo zostaje potrącona przez samochód. Sprawca ucieka, a dziewczyna zapada w śpiączkę.

Danka Braun prowadzi fabułę w dwóch przestrzeniach czasowych. Idealnie scala przeszłość z teraźniejszością. Oddaje głos kilkorgu bohaterom. Wydarzenia poznajemy z punktu widzenia Bogdana, jego żony Urszuli, ich syna Emila oraz innych, nie mniej ważnych członków rodziny, co pozwoliło zrozumieć ich motywacje. Ciekawe było to, że to my, czytelnicy dowiadujemy się więcej niż sam zainteresowany, czyli Bogdan. To nam zdradzają oni swoje sekrety. Dzięki temu mamy wrażenie, jakbyśmy przebywali wraz z nimi. Wszystkie elementy układanki zaczynają wskakiwać na swoje miejsce. To, co braliśmy za oczywistość, z czasem nabiera zupełnie innego znaczenia.

Historia pokazuje, że za idealnym obrazem szczęśliwej rodziny mogą skrywać się sekrety, kłamstwa i niedomówienia. Cztery ściany domu i jego mieszkańcy noszą tajemnice, które tylko czekają, by wyjść z ukrycia. Tu pojawia się refleksja, czy i na ile znamy najbliższych z otoczenia? Zła wcale nie trzeba szukać daleko. Ono najczęściej gości przy rodzinnym stole.

W trakcie lektury nasuwa się pytanie, co jesteśmy w stanie zrobić, by prawda nie ujrzała światła dziennego? Jaka tajemnica popycha człowieka do tego, że ten gotów jest ponownie... zabić? Strasznie mnie to intrygowało. A wraz z Bogdanem starałam się rozwikłać zagadkę tożsamości nieznajomej kobiety. 

Wierzycie w reinkarnację? Przyznam, że takiego wątku się w tej książce nie spodziewałam. Czy był interesujący? A i owszem. To dla mnie zawsze coś nowego, co wniosło powiew świeżości w świecie książek, po które zwykle sięgam. 

Początkowo książka posiada wolniejsze tempo, wymaga od nas nieco cierpliwości. Jednak warto dać jej szansę, gdyż wciąga głęboką psychologią postaci z ich lękami i wyrzutami sumienia, gęstym klimatem niepewności, prowadzącym do świetnego finału.

"Poprzednie życie Antoniny" to intrygujący kryminał obyczajowy o relacjach z bliskimi poddanych rewizji, tajemnicy sprzed lat i tym, co trudne do wytłumaczenia. I prawdzie, która przez 30 lat pozostawała w ukryciu... Chcesz ją poznać? 



Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Prozami


piątek, 30 października 2026

Dom o zapachu chleba - Ilona Gołębiewska

 

Tytuł: Dom o zapachu chleba 
Cykl: Siostry ze Starego Młyna (tom 5)
Autor: Ilona Gołębiewska 
Wydawnictwo: Muza
Liczba stron: 320
Ocena: 9/10

Rodzina, która zostaje wystawiona na próbę.

Decyzje, które odmieniają losy pokoleń.

Tajemnice, które rzucają nowe światło na przeszłość.

Ilona Gołębiewska wciąga czytelników w pełną emocji opowieść o rodzinie Złotowskich, która mierzy się z odkrytym nagle sekretem, trudnymi decyzjami i historią, o której nie miała pojęcia.

Pośród zapachu wypiekanego chleba, trzaskającego w kominku ognia i zimowej aury siostry Złotowskie znów są razem, jakby czas na chwilę się zatrzymał. Hania chce powołać fundację, łącząc historię Starego Młyna z tym, co dopiero nadejdzie. Marysia spodziewa się narodzin upragnionej córki. Nadia odkrywa tajemnice ukryte głęboko w historii własnej rodziny, a Tośka staje przed jednym z najważniejszych wyborów w życiu. Wszystkie też oczekują na przyjazd redaktora Aleksa Rozmana z programu Zachwyt kontrolowany, który ma nagrać odcinek o Starym Młynie.

Kiedy wydaje się, że przed nimi są już tylko dobre chwile, niespodziewane wydarzenia wystawiają ich miłość, odwagę i rodzinne więzi na najtrudniejszą próbę. Dawne sekrety wracają ze zdwojoną siłą, a lęk o najbliższych sprawia, że wszyscy muszą odpowiedzieć sobie na pytanie: czym naprawdę jest dom i co daje człowiekowi siłę, by przetrwać bolesne momenty?

Wzruszająca opowieść o miejscu, do którego zawsze się wraca, i ludziach, którzy pokazują, że największym skarbem są więzi budowane przez pokolenia.

"Dom o zapachu chleba" jest piątym tomem sagi Siostry ze Starego Młyna i zarazem jej finałem. Każdy tom dotyczy innej siostry, więc można czytać je niezależnie od siebie. Ten dotyczy wszystkich. Jednak tym razem otrzymujemy powieść zimową.

Siostry Złotowskie znów są razem. Hania chce powołać fundację, łącząc historię Starego Młyna z tym, co dopiero nadejdzie. Marysia spodziewa się narodzin upragnionej córki. Nadia odkrywa tajemnice ukryte głęboko w historii własnej rodziny, a Tośka staje przed jednym z najważniejszych wyborów w życiu. Oczekują też na przyjazd redaktora Aleksa Rozmana z programu Zachwyt kontrolowany, który ma nagrać odcinek o Starym Młynie. Dawne sekrety wracają...

Ilona Gołębiewska jak ma to w zwyczaju, ponownie serwuje nam historię, w której nadrzędną rolę odgrywa wątek pewnego sekretu... Rodzina Złotowskich będzie musiała stanąć w obliczu trudnych decyzji, a przede wszystkim zmierzyć się z historią, o której nie miała pojęcia. 

Czym dla Was jest dom, a szczególnie ten rodzinny? Czterema ścianami, w których tylko mieszkacie, czy może miejscem, do którego zawsze wracacie z miłością? Ta historia pokazuje, że dom to ludzie i wspomnienia, którzy dają nam siłę, by przetrwać trudne momenty. Bo największy skarb to więzi budowane przez pokolenia poprzez drobne gesty i wspólne doświadczenia i spędzane razem chwile. Przynależność do domu nie ma ceny. Widzimy też, że nawet jeśli jesteśmy ze sobą blisko, nie omijają nas konflikty. I właśnie te trudne chwile pokazują, jak jesteśmy dla siebie ważni, jak wówczas liczy się wsparcie rodziny. Przyznanie się do błędów, zdobycie się na rozmowę, przed którą uciekaliśmy przez lata czy wyciągnięcie ręki na zgodę, nie należą do łatwych. 

"Każdy dom ma swój własny zapach, który zostaje z nami na zawsze, nawet wtedy, gdy życie prowadzi nas przez najdalsze zakątki świata. Możemy zapomnieć wiele miejsc, wiele twarzy i wydarzeń, ale zapach rodzinnego domu potrafi wrócić po latach i przywołać wszystko w jednej chwili."

Kolejny raz autorka zachwyca nas barwnymi opisami Młynarzówki, a dodatkowo pozwala nam poczuć świeżo upieczony tytułowy chleb. Na końcu książki tradycyjnie znajdziemy kilka przepisów Marty ze Starego Młyna.

"Wszystko przemija. Życie, ludzie, całe pokolenia, nawet największe problemy z biegiem lat tracą swój ciężar. Tylko Stary Młyn stoi, jak stał, a w piekarni wciąż chodzą piece i pachnie chlebem, jakby czas nie miał tam wstępu." 

"Dom o zapachu chleba" to pełna ciepła, wzruszająca powieść o sile rodzinnych więzi, miłości do rodzinnych stron i miejsc. To historia o sekretach i trudnej do zaakceptowania prawdzie, która staje się początkiem zmian. I ponownie podczas lektury unosił się ten wspaniały zapach pieczywa...


Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Muza

Życie, które nigdy nie nadeszło - Marta Maciejewska

 

Tytuł: Życie, które nigdy nie nadeszło 
Autor: Marta Maciejewska 
Wydawnictwo: Świat Kobiet
Liczba stron: 270
Ocena: 8/10

Na ulicach Zielonej Góry w 2095 roku technologia miała zapewnić ludziom bezpieczeństwo, zdrowie i długowieczność. Miała stworzyć świat idealny. Do czasu. Kiedy Joanna trafia do Enklawy wcześniej, niż powinna, a Mikołaj po raz pierwszy zaczyna kwestionować świat, w który wierzył, okazuje się, że nawet doskonałość ma swoją cenę. A gdzieś na lotnisku w Przylepie zostało życie, którego Joanna nigdy nie zdążyła przeżyć. Miłość, której nie zatrzymał czas, lecz decyzje podjęte za człowieka. Bo istnieją wspomnienia, których nie da się usunąć. Uczucia, których nie da się zaprogramować. I decyzje, których żaden system nie powinien podejmować za człowieka.
Marta Maciejewska w swojej najnowszej powieści stawia pytanie: Ile jest wart świat, w którym wszystko działa idealnie, jeśli nie ma już miejsca na to, co ludzkie?

Muszę stwierdzić, iż zmyliła mnie nieco okładka książki. Moim zdaniem, jeśli miałaby nawiązywać do tego, co znajduje się w środku, to powinna zawierać jakieś akcenty sztucznej inteligencji, algorytmów. A tak moją pierwszą myślą było, że będę mieć do czynienia z romansem. Tymczasem trafiłam do roku 2095 do Zielonej Góry, gdzie technologia miała zapewnić ludziom bezpieczeństwo, zdrowie i długowieczność. Miał być to świat idealny. Kiedy Joanna trafia do Enklawy wcześniej, niż powinna, a Mikołaj po raz pierwszy zaczyna kwestionować świat, w który wierzył, okazuje się, że nawet doskonałość ma swoją cenę. 

Marta Maciejewska prezentuje nam dwa różne światy. Ten, kiedy jeszcze nie otaczała (a raczej osaczała) nas z każdej strony technologia, a który pewnie jeszcze wielu z nas pamięta oraz świat dystopijnej przyszłości. Ten drugi przeraża i mam nadzieję, że nigdy nie nadejdzie (choć jedną nogą już w nim jesteśmy). Autorka wskazuje zagrożenia płynące z rozwoju technologii i mediów społecznościowych. Co prawda one są obecne już teraz, ale może być jeszcze gorzej. Czy wyobrażacie sobie, że moglibyście utracić samodzielne myślenie, a relacje międzyludzkie praktycznie by zanikły? Czy jeszcze zauważalibyśmy obok drugiego człowieka? A co z osobami starszymi? Z pewnością wraz z postępem nowoczesności mieliby trudności z jej akceptacją lub funkcjonowaniem w takiej rzeczywistości. 

"Świat nam się wywrócił do góry nogami. Został już tylko system - spojrzałem na nią intensywnie i dodałem poważnym tonem: - Sztuczna inteligencja miała nam zapewnić niemal wieczne życie, a tymczasem zapomnieliśmy o ludziach, którzy są nam bliscy. Co my robimy, Joanno? Czy naprawdę jesteśmy już tak wyprani z wszelkich uczuć, że daliśmy sobie prawo, by pochować ludzi jeszcze za ich życia?"

Pojawia się pytanie o to, ile byłby wart świat, w którym wszystko działa idealnie, jeśli nie ma już miejsca na to, co ludzkie? Jaką cenę trzeba zapłacić za taką rzeczywistość? Współcześnie dopada nas samotność, przemijanie, lęk przed tym, że możemy nic nie znaczyć oraz że odkładając życie na później, nie zdążymy tak naprawdę go przeżyć. 

"Miałem wra­że­nie, że każdy tu jest obok. Obok życia, obok praw­dzi­wych emo­cji, obok sie­bie. Te in­ter­fej­sy wro­sły w nasze ciała i za­czę­ły nas od­czło­wie­czać."

Widzimy, że nie wszystko da się usunąć. Na pewno nie wspomnień. Uczuć też nie zaprogramujemy. A wolność w podejmowaniu decyzji? Żaden system nie powinien tego robić za człowieka. 

"Życie, które nigdy nie nadeszło" to refleksyjny, ale i niepokojący obraz futurystycznej rzeczywistości, w której omamieni technologią, przestajemy żyć prawdziwie. Zamiast robić zdjęcia chwilom, trzeba je na powrót zacząć przeżywać. Bo świadomość życia, na które sobie nigdy nie pozwoliliśmy może okazać się najdotkliwsza, a technologia pułapką.



Współpraca reklamowa z Autorką i Wydawnictwem Świat Kobiet


czwartek, 29 października 2026

Lista świątecznych marzeń - Marta Nowik

 

Tytuł: Lista świątecznych marzeń 
Autor: Marta Nowik 
Wydawnictwo: Skarpa Warszawska 
Liczba stron: 336
Ocena: 9/10

Państwo Kubełek realizują skrywane od lat pragnienie. W malowniczej Osadzie Marzeń zakładają Pensjonat pod Dobrym Aniołem. Niestety, motocyklowa pasja Kacpra kończy się tym, że Gertruda zostaje wdową. Już nic nie będzie jak dawniej…

Tomasz Sanik zarządza pensjonatem, skutecznie wysługując się innymi. Denerwuje się, gdy wielkimi krokami nadchodzą znienawidzone święta Bożego Narodzenia. Wszystko staje na głowie, kiedy przyjeżdżają podopieczni Domu Pomocy Społecznej Wesoła Przystań. Wraz z nimi pojawia się Regina, która ma chrapkę na przystojnego kierownika. Na dodatek pewien nawiedzony pisarz znika w niewyjaśnionych okolicznościach.

Lista świątecznych marzeń to ciepła i pełna humoru opowieść o przyjaźni i przebaczeniu. O relacjach, które pomagają przetrwać niejedną życiową burzę. O spotkaniu z przeszłością, która pewnego dnia może zastukać do drzwi. Czy otworzysz?

Państwo Kubełek realizują skrywane od lat pragnienie. W malowniczej Osadzie Marzeń zakładają Pensjonat pod Dobrym Aniołem. Niestety, motocyklowa pasja Kacpra kończy się tym, że Gertruda zostaje wdową. Już nic nie będzie jak dawniej… Tomasz Sanik zarządza pensjonatem, skutecznie wysługując się innymi. Denerwuje się, gdy wielkimi krokami nadchodzą znienawidzone święta Bożego Narodzenia. Wszystko staje na głowie, kiedy przyjeżdżają podopieczni Domu Pomocy Społecznej Wesoła Przystań. Wraz z nimi pojawia się Regina, która ma chrapkę na przystojnego kierownika. Na dodatek pewien nawiedzony pisarz znika w niewyjaśnionych okolicznościach.

Pewnie każdy z Was ma jakieś mniejsze lub większe marzenia, prawda? Tylko czy nie jest tak, że chowamy je głęboko w sobie? Czasem wystarczy odważyć się głośno je wypowiedzieć, by miały szansę się spełnić. A ta historia pokazuje, że marzenia nigdy nie tracą na wartości, bo nigdy nie jest zbyt późno na ich spełnienie.

Bohaterowie, jakich stworzyła Marta Nowik, są nietuzinkowi. Mają swoje słabości, błędy na koncie, tajemnice, trudne życiowe doświadczenia. Tym sposobem stają się nam bliscy, łatwo jest się z nimi utożsamić i zrozumieć. Szczególnie chwycili mnie za serce mieszkańcy DPS-u i pisane przez nich listy.

"Czasami wolałem ciemność. W niej łatwiej udawało mi się ukryć to, co bolało. Porażki i straty, których doświadczałem. Błędy przeszłości oraz lęk orzed tym, co nieznane."

Autorka wspaniale połączyła świąteczną atmosferę z intrygującą zagadką. Niewyjaśnione zaginięcia nadają fabule niepokoju. Zastanawiamy się, kto może za nimi stać? Tu nic nie przychodzi od razu. I to jest najlepsze. Każda nowa informacja dawkowana jest nam w wyważony sposób, dzięki czemu stale nie opuszcza nas ciekawość finału. A ten zaskakuje.

Autorka niezwykle trafnie do wydarzeń i sytuacji oddaje emocje bohaterów. Strata, samotność, poczucie winy, potrzeba akceptacji to tematy, które mocno trafiają w naszą czytelniczą wrażliwość.

"- Nie warto zadowalać wszystkich wokół - dodałem. - Bo wtedy najłatwiej zagubić siebie samego. A potem może być trudno się odnaleźć."

Widzimy, ile warta jest dobroć, bezinteresowna, obecność, szczera rozmowa, umiejętność wybaczania czy odwaga, by ponownie zaufać drugiemu człowiekowi.

"Lista świątecznych marzeń" to pełna ciepła i humoru powieść o przyjaźni, przebaczeniu, relacjach, tajemnicach. To historia o pukającej do drzwi przeszłości... Może czas, by stworzyć własną listę świątecznych marzeń? Co o tym myślicie?


Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Skarpa Warszawska 


poniedziałek, 26 października 2026

Pomiędzy płatkami śniegu - Monika Cieluch

 

Tytuł: Pomiędzy płatkami śniegu 
Autor: Monika Cieluch 
Wydawnictwo: Skarpa Warszawska 
Liczba stron: 336
Ocena: 10/10

Pomiędzy płatkami śniegu to nastrojowa, poruszająca serca opowieść obyczajowa z elementami magii codzienności, przeplatająca melancholię, humor i nadzieję.

Kalina - młoda wolontariuszka, której niewinny zakup drzewka świątecznego staje się początkiem wielkiej miłości, dramatycznej straty oraz wiary w to, że szczęście może przyjść drugi raz, choć w zupełnie nieoczekiwanej formie.

Poznany przypadkiem sprzedawca, Artur, szybko zyskuje zaufanie i serce kobiety. Zaczyna się zimowa opowieść o dwojgu młodych ludziach, którzy odnajdują się w świecie pełnym przypadków i emocjonalnych pęknięć. Jednak los bywa okrutny. Kalina wkrótce izoluje się od świata. Rutyna staje się jej schronieniem, a praca ratunkiem przed utratą zakupionego mieszkania…

Kalina to młoda wolontariuszka, która podczas zakupu drzewka świątecznego poznaje sprzedawcę Artura. Rodzi się między nimi uczucie i pobierają się. Jednak dochodzi do tragedii. Wielka miłość zamienia się w bolesną stratę. Kobieta izoluje się od świata, popada w rutynę i pracę. Czy pisane jest jej jeszcze szczęście?

Obserwujemy, jak ciężko jest pogodzić się Kalinie ze stratą. Jednak żałoba i smutek nie mogą trwać wiecznie i w końcu kobieta rusza dalej. Jej historia daje nadzieję, że nawet po największym ciosie od losu można spróbować na nowo ułożyć sobie życie. Mamy prawo do słabości i zwątpienia. Trzeba tylko nie zamykać się w swoim cierpieniu, bo możemy przegapić szansę na coś pięknego. Rany pozostawiają blizny, ale z czasem już tak nie bolą.

"Jeśli ty nie za­wal­czysz o swoje szczę­ście i przy­szłość, to nikt tego za cie­bie nie zrobi. Każdy czło­wiek, który po­ja­wia się w na­szym życiu, jest dla nas lek­cją."

Autorka wplotła w tę historię odrobinę magii, w której bohaterka spotyka osoby, które nie do końca są realne... Tu świat nadprzyrodzony w idealny sposób łączy się z prawdziwym. Za sprawą drobnych zbiegów okoliczności, ulotnych chwil i zimowej aury zaczynamy wierzyć, iż nad bohaterami czuwa jakieś dobre fatum. Może anioł? Wierzycie w nie?

"Ludzi kocha się za to, kim są, a nie za to, że chcą speł­niać czy­jeś ocze­ki­wa­nia."

Monika Cieluch porusza problem wyrzutów sumienia. Widzimy, jak trudno wybaczyć samemu sobie. Tylko za co? Za coś, za co nie jesteśmy odpowiedzialni? Pojawia się również motyw samotności czy drugiej szansy.

Autorka stworzyła piękny nastrojowy, melancholijny klimat książki. Ukazała w niej magię codzienności, szczyptę humoru i niegasnącą nadzieję tak potrzebną w życiu każdemu z nas. A zimowy Grudziądz wprost zachwyca!

"Pomiędzy płatkami śniegu" to nastrojowa, otulająca, poruszająca powieść o niespodziewanej miłości, bólu po stracie i nadziei, która nie pozwala się poddać oraz wierze w to, że życie ma dla nas w ofercie jeszcze coś dobrego. Cuda... cuda się zdarzają. Zajrzyjcie za karty tej pokrytej zimowym puchem melancholijnej i z całą pewnością niebanalnej książki. 




Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Skarpa Warszawska


niedziela, 25 października 2026

Kacper - Gabriela Gargaś

 

Tytuł: Kacper
Autor: Gabriela Gargaś 
Wydawnictwo: Skarpa Warszawska 
Liczba stron: 336
Ocena: 9/10

On – Kacper – żołnierz jednostki specjalnej stacjonującej we Francji. Jego codzienność to przedzieranie się przez dżunglę w Gujanie Francuskiej, odbijanie zakładników, rozbijanie szajek przemytników. Życie żołnierza to jego praca i pasja.

Ona – Ksenia – kobieta po przejściach. Skrywa w swoim sercu nie tylko ból i cierpienie po stracie, ale także tajemnicę, której nikomu nie wyjawia. Różni ich wszystko. Połączy ich miłość. Życie nie jest jednak bajką. Przeszłość Kacpra da o sobie znać, a skrywane przez Ksenię tajemnice wyjdą na jaw…

Czy tych dwoje będzie potrafiło na nowo sobie zaufać? Czy miłość potrafi wszystko wybaczyć? Czy oprócz miłości do stworzenia dobrego związku potrzeba czegoś więcej?

Kacper jest żołnierzem jednostki specjalnej stacjonującej we Francji. Jego codzienność to przedzieranie się przez dżunglę w Gujanie Francuskiej, odbijanie zakładników, rozbijanie szajek przemytników. Życie żołnierza to jego praca i pasja. Natomiast Ksenia to kobieta po przejściach. Skrywa w swoim sercu nie tylko ból i cierpienie po stracie, ale także tajemnicę, której nikomu nie wyjawia. 

Gabriela Gargaś stworzyła parę głównych bohaterów, których różni wszystko, a mimo to połączyła ich miłość. Jednak jak wiemy, życie to nie bajka. O Kacpra upomni się jego przeszłość, z kolei Ksenia zmierzy się ze swoimi tajemnicami, które wyjdą na jaw...

"Wiadomo, że przeszłość wraca do ludzi w najmniej spodziewanym momencie. A zło, które komuś wyrządziłeś, w końcu i ciebie dopadnie. I będzie bolało."

Bohaterowie nie są idealni, popełniają błędy, mają słabości. Ale co ważne próbują sobie w jakiś sposób z nimi radzić. 

Widzimy, jak jedno wydarzenie może wpłynąć na życie, całkowicie je zmieniając. W tym kontekście szczególnie moją uwagę zwróciła postać Żanety, samotnie wychowująca syna. Po strasznej diagnozie nie zostało jej wiele życia, chce więc odnaleźć ojca dziecka, który był tylko na jedną noc. A co najrrudniejsze, musi przygotować dziecko na rozstanie. Czy to w ogóle jest możliwe? Bardzo jej współczułam. Wątek ten pozostawia refleksję, żebyśmy doceniali to, co mamy, zauważali bliskich.

Znajdziemy tu wątki romantyczne, ale i dramatyczne. Chwile szczęścia i nadziei łączą się z bólem, cierpieniem, rozczarowaniem, pustką, niesprawiedliwością i przeciwnościami. Bohaterowie będą musieli podjąć trudne decyzje. Staną przed wyborem: miłość czy poczucie obowiązku? Niebezpieczna praca a rozwijający się związek?

Historia pokazuje, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można odnaleźć swoje miejsce. Trzeba tylko wziąć życie w swoje ręce, nie bać się odważnych decyzji. Ale czy nie będzie to egoizmem? Czy zawsze warto stawiać siebie na pierwszym miejscu? Pełno tu dylematów i rozterek. 

"Czy była szczęśliwa? Sama nie wiedziała.
A może nie potrafiła już być szczęśliwa?
„Może nie każdy może być w życiu szczęśliwy?” - pomyślała. „A może szczęśliwym się bywa"?"

Tym, co momentami mnie dezorientowało i wprowadzało w fabule lekki chaos, były fragmenty, gdzie następowały zbyt szybkie przeskoki pomiędzy toczącymi się poszczególnymi sytuacjami i bohaterami.

"Kacper" to smutna, poruszająca, ale i dająca nadzieję powieść o relacjach, rodzinie, sile przyjaźni, stracie, zdradzie, wybaczeniu, ponownym zaufaniu, trudnych wyborach. To historia o miłości między dwojgiem ludzi, matczynej oraz tej do życia. Skrajne emocje gwarantowane!


Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Skarpa Warszawska 


sobota, 24 października 2026

Powrót do pałacu - Agata Sawicka [Patronat medialny]

 

Tytuł: Powrót do pałacu 
Autor: Agata Sawicka 
Wydawnictwo: Szara Godzina 
Liczba stron: 390
Ocena: 9/10

Miłość, która nie miała prawa się wydarzyć. Tajemnica, która nie powinna ujrzeć światła dziennego. 1938 rok – młody, niemiecki arystokrata Karl von Wartenburg przyjeżdża do Warszawy. Pewnego dnia spotyka Zoję – skromną dziewczynę o niezwykłym głosie, podopieczną Zakładu dla Niewidomych w Laskach. Między dwojgiem ludzi z zupełnie różnych światów rodzi się uczucie, na którym cieniem kładzie się nadchodząca wojna. Współcześnie – Angelika samotnie wychowuje synka i próbuje odnaleźć swoje miejsce w życiu. Tymczasem do pałacu w Bukowcu przyjeżdża Nikodem Magura, który próbuje rozwikłać tajemnicę losów swojego dziadka. Co tak naprawdę wydarzyło się przed laty? Jak daleko można się posunąć, by ocalić tych, których kochamy?

"Powrót do pałacu" to opowieść o miłości, trudnych wyborach i nieodkrytej przez pokolenia tajemnicy, która również porusza ważny wątek odzyskiwania polskich dzieci uprowadzonych przez Trzecią Rzeszę. Czytelnicy spotkają w niej Anastazję i Ottona, których poznali w powieści "Dziewczyna z herbaciarni".

Jest rok 1938. Młody, niemiecki arystokrata Karl von Wartenburg przyjeżdża do Warszawy. Poznaje Zoję - skromną dziewczynę o niezwykłym głosie, podopieczną Zakładu dla Niewidomych w Laskach. Rodzi się między nimi uczucie, na którym cieniem kładzie się nadchodząca wojna. Współcześnie zaś mamy Angelikę, która samotnie wychowuje synka. Do pałacu w Bukowcu przyjeżdża Nikodem Magura, który próbuje rozwikłać tajemnicę losów swojego dziadka. 

Autorka tworzy bohaterów wielowymiarowych, nieidealnych, z wadami i słabościami, popełniającymi błędy, podejmującymi pochopne decyzje. To czyni ich wiarygodnymi. Każdy z nich został obdarzony własną historią, skrywa tajemnice, zmaga się z problemami. A jeśli czytaliście "Dziewczynę z herbaciarni" to w "Powrocie do pałacu" ponownie spotkacie Anastazję i Ottona. Przyjemnie było do nich powrócić. 

Mamy tu dwie płaszczyzny czasowe, w której przeszłość przeplata się z teraźniejszością. Z kolei tytułowy pałac nie jest tu tylko elementem tła pod wydarzenia, lecz miejscem skrywającym rodzinne wspomnienia i tajemnice, które wciąż pozostają nieodkryte. Poznajemy realia życia zarówno w przedwojennej Polsce, jak i w okresie II wojny światowej. Przejmujące były fragmenty przedstawiające to, z czym mierzyli się bohaterowie, jakich trudne musieli podejmować decyzje i jakie towarzyszyły im emocje. Przekonujemy się, jaką wartość i rolę pełniła miłość, przyjaźń i nadzieja. 

Szczególnie w pamięć zapada wątek niewidomej Zoi. To postać, która inspiruje, dodaje siły, odwagi i wiary. Przekonujemy się, że niepełnosprawność wcale nie musi być przeszkodą, by kochać i być kochanym, by móc prowadzić normalne życie. Prawdziwe piękno bowiem kryje się w sercu.

"Czasami najjaśniejsze gwiazdy to te, które nie dostrzegają własnego blasku."

Równie interesująco wypadają losy Angeliki i Nikodema. Mamy tu motyw samotnego macierzyństwa, związanych z nim trudności dnia codziennego oraz towarzyszących obaw. Mając na uwadze dobro dziecka, łatwo zapomnieć o sobie. Widzimy, jak ważne jest wówczas wsparcie, zrozumienie i obecność drugiej osoby. Trzeba jeszcze tylko potrafić tę pomoc przyjąć, bo nie musimy sami na swoich barkach dźwigać całego świata. Mamy prawo do słabości, marzeń. Czasem warto ponownie zaufać.

"- Każdy dzieli się z innymi tym czymś wyjątkowym, co tylko on posiada."

Historia pokazuje, że na przeszłość nie mamy wpływu, że nigdy tak do końca jej nie wymażemy. Ona za sprawą podjętych decyzji i ich konsekwencji, przechodzi na kolejne pokolenia. Trzeba ją zrozumieć i zaakceptować, by móc spokojnie, z nadzieją iść dalej przez życie, by otworzyć się na nowe. 

Agata Sawicka porusza także problem odzyskiwania polskich dzieci uprowadzonych i poddawanych germanizacji przez Trzecią Rzeszę. Niektóre z nich nigdy nie wróciły do swoich rodzin, nie dowiedziawszy się o swoim pochodzeniu. To niezwykle bolesny rozdział naszej historii. 

"Powrót do pałacu" to pełna emocji, poruszająca powieść o miłości, która nie miała prawa się wydarzyć, trudnych wyborach i tajemnicy sprzed lat, która nie powinna ujrzeć światła dziennego. To historia o poszukiwaniu prawdy i własnej tożsamości, o samotności i potrzebie bezpieczeństwa. To lektura pozostawiająca nas z refleksją nad tym, jak przeszłość wpływa na teraźniejszość. 


Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Szara Godzina 


piątek, 23 października 2026

Gwiazdka pod psem - Agnieszka Olejnik

 

Tytuł: Gwiazdka pod psem 
Autor: Agnieszka Olejnik
Wydawnictwo: Książnica
Liczba stron: 352
Ocena: 8/10

Olgierd, Sara, Stanisław i Małgosia mają własne troski, rozczarowania i życiowe problemy. Jednak ich historie zaczynają się ze sobą splatać, gdy na ich drodze pojawia się zabiedzony kundelek Ziyo.

Przypadki i zbiegi okoliczności sprawiają, że obcy sobie ludzie zyskują wspólny cel. Ziyo kradnie kolejne serca, a nad wszystkim zawisa pytanie: czy przed Bożym Narodzeniem uda się znaleźć mu dom?

„Gwiazdka pod psem” łączy historie o samotności i miłości z nieporozumieniami, pomyłkami oraz świąteczną atmosferą. To wznowienie powieści „Rozmerdane święta”, która według informacji na okładce ma zarówno wzruszać, jak i bawić.

Olgierd, Sara, Stanisław i Małgosia mają własne troski, rozczarowania i życiowe problemy. Jednak ich historie zaczynają się ze sobą splatać, gdy na ich drodze pojawia się zabiedzony kundelek Ziyo. Przypadki i zbiegi okoliczności sprawiają, że obcy sobie ludzie zyskują wspólny cel. Ziyo kradnie kolejne serca, a nad wszystkim zawisa pytanie: czy przed Bożym Narodzeniem uda się znaleźć mu dom?

W moim odczuciu bardzo trafnym zabiegiem było oddanie głosu wielu postaciom. Wszystkie wydarzenia i sytuacje możemy bowiem poznać z perspektywy pięciu bohaterów. A nawet i psiaka. Okazało się to dla mnie niezwykle interesującym doświadczeniem. Zadziwiające jest to, jak jedna rzecz, sytuacja, wydarzenie może być w zupełnie odmienny sposób postrzegana przez różne osoby.

Pani Agnieszka prezentuje nam ludzi samotnych, zdradzonych, pragnących miłości, ale i tych bojących się uwierzyć w uczucie, w to, że jeszcze może spotkać ich coś dobrego. Piesek Ziyo jest tym, który łączy losy poszczególnych osób. Bohaterowie, jakich wykreowała autorka są wyraziści, różni, posiadający swoje troski i problemy, jednak mający ze sobą wiele wspólnego.

"Niestety kiedy się obudziłem, przekonałem, że mnie porzucił. Nie miałem pojęcia, gdzie może być - obszukałem całe mieszkanie, zajrzałem w każdy kąt. Niektóre miejsca pachniały nim bardziej niż inne, więc wywąchiwałem się w nie, bo wtedy trochę mniej się bałem."

Agnieszce Olejnik udało się stworzyć klimat świąt, jednak nie było go tak dużo jakbym się tego spodziewała. Autorka jednocześnie przypomina, co tak naprawdę najbardziej liczy się w tym okresie. Historia ta pokazuje, że życie w samotności na dłuższą metę do niczego dobrego nie prowadzi. To wyniszcza człowieka od środka, choć na zewnątrz często tego nie widać. Najważniejsza jest druga osoba, miłość i rodzina.

"(...) czy mogę z tak głupich powodów zrezygnować z pięknego uczucia, które właśnie zaczynało się wykluwać w moim samotnym sercu? Nawet gdyby miało być nieodwzajemnione, gdyby miało przynieść mi jedynie tęsknotę i ból, to czyż właśnie miłość nie jest jedyną rzeczą, która naprawdę nadaje sens naszemu życiu?"

Fabuła obfituje w szereg nieporozumień, pomyłek, przypadków i zbiegów okoliczności. A może to przeznaczenie sprawiło, że nasi bohaterowie musieli się spotkać? Wierzycie w takie rzeczy?

Autorka umieszczając w swojej książce psa uświadamia nas, że posiadanie zwierzęcia to nie tylko radość i przyjemność, ale i duża odpowiedzialność. To istota, która także odczuwa i cierpi. Poza tym Ziyo dostaje tu głos, bedąc równoprawnym bohaterem. On, podobnie jak człowiek ma swoje lęki, potrzebę bezpieczeństwa i bliskości. Sceny z jego udziałem wprost rozczulają! 

"(…) nikt, kto potrafi odczuwać cierpienie - ani zwierzę, ani człowiek nie zasługuje na to, aby potraktować go jak rzecz."

"Gwiazdka pod psem" to pełna uroku, ciepła, wzruszająca, ale i zabawna powieść, która rozmerda niejedno serce. To książka o samotności, bezinteresownej pomocy, miłości nie pytającej o wiek, przyjaźni, wierze w drugiego człowieka, dawaniu szansy. Polecam nie tylko od święta!



Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Książnica


Uprowadzone - Natasha Preston



Tytuł: Uprowadzone 
Autor: Natasha Preston
Wydawnictwo: Feeria
Liczba stron: 368
Ocena: 7/10

Nie ma nic gorszego od świadomości, że ktoś delektuje się twoim cierpieniem... A co, jeśli ta osoba ci bardzo bliska?

W rodzinnym miasteczku Piper od pewnego czasu w tajemniczych okolicznościach znikają nastolatki. Władze miasta bagatelizują problem, uznając zaginionych za uciekinierów. Kiedy jednak znajomy Piper i jej przyjaciółki Hazel przepada bez śladu, dziewczyny zaczynają podejrzewać, że za zniknięciami kryje się coś mrocznego. Postanawiają działać na własną rękę – nie przeczuwają jednak, że ich prywatne śledztwo doprowadzi je w sam środek piekła...

W ukrytym w lesie budynku trwa bezwzględna gra o życie. Każde pomieszczenie jest tu sprawdzianem dla instynktu przetrwania, a pierwszy fałszywy krok może być tym ostatnim... Czy cena za ocalenie zaginionych nie okaże się zbyt wysoka?

Przygotuj się na mroczny thriller pełen napięcia i nieprzewidywalnych zwrotów akcji!

W rodzinnym miasteczku Piper od pewnego czasu w tajemniczych okolicznościach znikają nastolatki. Władze miasta bagatelizują problem, uznając zaginionych za uciekinierów. Kiedy jednak znajomy Piper i jej przyjaciółki Hazel przepada bez śladu, dziewczyny zaczynają podejrzewać, że za zniknięciami kryje się coś mrocznego. Postanawiają działać na własną rękę, lecz trafiają w sam środek piekła... W ukrytym w lesie budynku trwa gra o życie. Czy cena za ocalenie zaginionych nie okaże się zbyt wysoka?

Co byście zrobili, gdybyście nie mieli wyboru i musieli podjąć grę o przetrwanie? Prawdziwą walkę o życie? Sprawę pogarsza fakt, że osoba odpowiedzialna za zło delektuje się naszym cierpieniem, a my to wiemy. I wiemy, że jest to ktoś nam bliski... Przerażające, prawda? 

"Nie jest łatwo sobie radzić, kiedy jest się obiektem psychologicznych zagrywek."

Natasha Preston stworzyła psychologiczne studium ofiar i kata. Sytuacja, w jakiej znalazły się nastolatki, jest przerażająca. Dziewczyny paraliżuje strach, próbują się buntować, odczuwają rezygnację. Ich zachowanie momentami było nielogiczne, ale w chwili stresu jest to zrozumiałe.

Autorka dobrze oddała emocje towarzyszące bohaterom. Czułam ich strach, cierpienie, ale też zapach piwnicy czy dźwięki, które informowały o zbliżającym się oprawcy. Z racji tego, że jest to thriller młodzieżowy, nie sądziłam, że spotkam się tu z taką ilością brutalności. 

"Jaki sens miała walka o to, by uwolnić tych, którzy już pogodzili się z myślą, że umarli za życia?"

Najbardziej intrygowała mnie postać porywacza oraz jego metodyki i motywów działania. Był przekonany, że ratuje te dziewczyny przed zepsuciem przez świat zewnętrzny.

"Uprowadzone" to tytuł, który intryguje fabułą, zaskakuje nieprzewidywalnymi zwrotami akcji i wzbudza sporo emocji. Bezwzględna gra, która nie ma zasad, wciąga od pierwszej strony. Bywają momenty, kiedy jesteśmy zdezorientowani, niepewni w drodze do poznania osoby odpowiedzialnej za porwanie. 

Dziwne dla mnie było to, że w małym miasteczku od półtora roku przepadają bez wieści nastolatkowie. Zastanawiałam się, dlaczego nikt się tym nie przejął? Nikt ani rodzice, ani policja nie szukali dzieci? Po prostu uznano, że uciekli, i po temacie.

Otwarte zakończenie nie daje jednoznacznych odpowiedzi lub w ogóle ich nie ma, pozostawiając czytelnika z poczuciem niedosytu. Zdecydowanie wolę, jak wszystko jest wyjaśnione, niż pozostając w zawieszeniu.

"Uprowadzone" to thriller z gatunku young adult ociekający mrokiem i napięciem, w którym toczy się walka o życie i wolność. To książka o zbytniej ufności i jej konsekwencjach, utracie niewinności, granicach ludzkiej wytrzymałości i niebezpieczeństwie kryjącym się tam, gdzie byśmy się go nie spodziewali. Polecam raczej młodszemu czytelnikowi, starszy może mieć większe oczekiwania.



Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Feeria


czwartek, 22 października 2026

Góry poza zasięgiem - Anna Szczypczyńska

 

Tytuł: Góry poza zasięgiem 
Autor: Anna Szczypczyńska 
Wydawnictwo: Filia 
Liczba stron: 368
Ocena: 9/10

Czasem trzeba stracić sygnał, żeby odnaleźć to, co naprawdę ważne.

Marek, autor bestsellerowych kryminałów, dostaje od wydawcy ultimatum – jeśli chce wydać kolejną książkę, musi w końcu stworzyć wiarygodną kobiecą bohaterkę. By odnaleźć inspirację, Marek wyjeżdża z psem Sherlockiem do zasypanej śniegiem izerskiej wioski i zatrzymuje się w Przystani Spokoju – ośrodku, który jak sama nazwa wskazuje, ma mu zapewnić ciszę i spokój.
Na miejscu poznaje Miśkę, zakręconą menadżerkę, mamę rezolutnej Klary i właścicielkę wiernego, ale nieco pochmurnego kundelka. Między rozmowami z joginami, którzy przyjeżdżają do Przystani, a robieniem witraży z córką, Miśka próbuje na nowo ułożyć sobie życie po bolesnym rozstaniu. Ostatnie, czego jej trzeba, to cyniczny pisarz z Warszawy. Szczególnie taki, który zaczyna w niej dostrzegać potencjał na bohaterkę swojej kolejnej książki…
Wśród ośnieżonych świerków, psich spacerów i z dala od zasięgu oboje przekonają się, że najpiękniejsze historie rodzą się wtedy, gdy przestajemy odgrywać role i odważymy się otworzyć na drugiego człowieka.

Marek to ceniony pisarz na rynku książki. Jednak wydawca oczekuje od niego wiarygodnej kobiecej bohaterki. By odnaleźć inspirację, wyjeżdża do śnieżnej izerskiej wioski i zatrzymuje się w Przystani Spokoju. Poznaje tam Miśkę, zakręconą menadżerkę i mamę rezolutnej Klary. Kobieta próbuje na nowo ułożyć sobie życie po rozstaniu. Marek dostrzega w niej potencjał na bohaterkę swojej książki... 

Anna Szczypczyńska stworzyła ciekawy przekrój osobowości bohaterów (zarówno pierwszego, jak i drugiego planu). Cyniczny warszawiak i wrażliwa artystyczna dusza napędzają relację. Są to ludzie tak różni, a mimo to potrafiący się dogadać. To tak jak z witrażami. Pozornie niepasujące do siebie elementy, odpowiednio ułożone, tworzą coś pięknego. To samo dotyczy się życia. Interesująco wypadła przemiana postaci, zmiana myślenia, radzenie sobie z problemami, zrzucenie masek i rezygnacja z odgrywania narzuconych ról oraz nauka zaufania.

Najbardziej podobało mi się to, że książka okazała się bardzo życiowa, nic nie było tu wyidealizowane, a wszystko, z czym stykali się postaci, mogło mieć miejsce w rzeczywistości. Historia pokazuje, że nic w życiu nie ma na zawsze. Z chwilą, gdy coś się kończy, my musimy odnaleźć się w nowej rzeczywistości. 

"(...) wydawało mi się, że zaczynanie od nowa oznacza zbudowanie idealnego życia w miejscu starego. Dzisiaj wiem, że niczego nie buduje się od początku. Zabiera się ze sobą pęknięcia, błędy, wspomnienia i doświadczenia."

Motyw tytułowego "poza zasięgiem" pokazuje, że odcięcie się od telefonów, powiadomień i social mediów pozwala ponownie usłyszeć własne myśli i dostrzec drugiego człowieka. 

Zachwyca zimowa sceneria Gór Izerskich, jaką odmalowała autorka. Stają się niemal równoprawnym bohaterem powieści. Aż chciałoby się tam znaleźć. Ja na pewno bym się tam przeniosła, bo uwielbiam taką odsłonę zimy. Oprócz tego szczególne zainteresowanie budzą szczegółowe opisy warsztatów z robienia witraży. 

"Góry poza zasięgiem" to klimatyczna, ogrzewająca, niepozbawiona emocji powieść o odnajdywaniu siebie, otwieraniu się na drugiego człowieka, o zrozumieniu co w życiu najważniejsze. To historia wskazująca, że najlepsze co możemy zrobić, to odłożyć czasem telefon i być obecni tu i teraz. 



Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Filia 


środa, 21 października 2026

Tym razem dziadkowie na scenie życia - Dagmara Rek



Tytuł: Tym razem dziadkowie na scenie życia 
Autor: Dagmara Rek 
Wydawnictwo: WasPos
Liczba stron: 380
Ocena: 8/10

Kiedy przez zupełny przypadek dwóch panów po sześćdziesiątce wpadnie na pomysł życia… nie może być nudy!

Edmund i Bogusław wyjeżdżają do Hotelu Słoneczne Zacisze. Ich dzieci chciały, aby mężczyźni wypoczęli, poznali nowych ludzi oraz przeżyli przygodę.

Czy tak będzie? Poniekąd…

Będą tajemnicze anonimowe listy, casting na narzeczonego dla koleżanki, poszukiwania zaginionych majtek, szukanie sztucznej szczęki w basenie, ale także amatorski konkurs talentów, który być może odmieni ich życie.

Na scenie życia to ciepła powieść komediowa o tym, że nigdy nie jest za późno na realizowanie swoich planów i marzeń. To historia o odwadze, wewnętrznej zmianie i drugiej młodości.

Gdy tylko zobaczyłam tę książkę z tytułem, który obiecywał, że bohaterami wiodącymi prym będą mężczyźni, w dodatku dziadkowie, bardzo się ucieszyłam tym faktem. To zawsze jakaś odmiana, coś świeżego i szkoda, że tak rzadko spotykana. 

Edmund i Bogusław to dwóch panów po sześćdziesiątce, którzy wpadają na pomysł życia. Wyjazd do Hotelu Słoneczne Zacisze zasponsorowali im dzieci. Mają tam wypocząć, poznać nowych ludzi i przeżyć przygodę. Jednak czy tak się stanie, kiedy jeden z nich cieszy się z wyjazdu, a drugi niekoniecznie?

Para głównych bohaterów sprawi, że nuda w ich towarzystwie nikomu nie grozi. Oj nie będzie spokojnie. Co to, to nie! Tajemnicze anonimowe listy, casting na narzeczonego dla koleżanki, poszukiwania zaginionych majtek, szukanie sztucznej szczęki w basenie czy amatorski konkurs talentów. 

W sanatorium poznamy jeszcze innych seniorów, którzy co tu dużo mówić... są nie mniej nie więcej, że tak powiem tak samo odjechani. Tak sobie myślę, że gdybym miała sposobność przebywać w ich towarzystwie, jestem pewna, że bawiłabym się wyśmienicie. Zdecydowanie są oryginalni, od imion i nazwisk (Mścichuj, Bzdzigiost, Miłodziad czy Będzimierz), przez zachowanie, pewne dziwactwa, doświadczenie, po pomysły na życie. Oczywiście nie mogło zabraknąć pań. To nietuzinkowe kobiety, które również jak panowie mają barwną osobowość. Najbardziej zapadła mi w pamięć postać Franciszki. Kobieta petarda! 

"Życie jest jak krzyżówka... musisz wpisać hasła w odpowiednie kratki. Stawiamy kroki tak, aby pasowało nam wszystko do charakterów, sytuacji czy danego dnia. I jak źle wpiszesz jedno hasło, to się wszystko psuje."

Czytając, można pomyśleć, że Dagmara Rek tym razem mocno przesadziła z humorem, z sarkazmem, gdzie absurd goni absurd. Ale nie, uważam, że w tym wszystkim jest metoda. Jeszcze bardziej uwidoczniły się cechy charakteru postaci, a może i gdzieś my sami odnajdziemy w tej historii siebie?

Historia pokazuje, że nigdy nie jest za późno na realizację swoich planów i marzeń, na życiowe zmiany. Do świata i życia trzeba podchodzić na wesoło, z radością, z energią (o ile jeszcze zdrowie pozwala), pozwolić sobie na nieco szaleństwa. Nie zastanawiać się nad tym, co ludzie powiedzą, co wypada, a co nie. Nie warto zamykać się w czterech ścianach, tkwić w swojej rutynie, przyzwyczajeniach, w samotności. Życie mamy tylko jedno i warto wykorzystać je na maksa. Niczego nie żałować!

"Bo w życiu nie chodzi o to,aby być w centrum uwagi przez cały czas... Ważne jest to,aby pamiętać, że życie nie kończy się po sześćdziesiątce ani po siedemdziesiątce i tak dalej... Ważne jest to,by mieć marzenia i je realizować."

"Tym razem dziadkowie na scenie życia" to ciepła, wzruszająca, podnosząca na duchu zabawna komedia o przyjaźni, odwadze, wewnętrznej zmianie i drugiej młodości. To książka udowadniająca, że wiek to tylko liczba. Wybralibyście się do takiego uzdrowiska? Planujecie poznać Mundka i Bogusia?



Współpraca reklamowa z Autorką i Wydawnictwem WasPos 


wtorek, 20 października 2026

Ocal moje serce - Aneta Binkowska

 

Tytuł: Ocal moje serce
Autor: Aneta Binkowska
Wydawnictwo: Nocą
Liczba stron: 440
Ocena: 9/10

Natalii nie zostało wiele czasu. Doskonale o tym wie, dlatego chce wykorzystać każdą chwilę, która jej pozostała, i spędzić ją z rodziną oraz przyjaciółmi.

Jest w trzeciej klasie liceum, a właśnie teraz ma rozpocząć ścisłą współpracę ze szkolną drużyną koszykówki. Wszystko za sprawą projektu, nad którym ciężko pracowała rok wcześniej i który został wyróżniony przez dyrekcję. Dzięki fundacji zajmującej szczególne miejsce w jej sercu pomysł ma wreszcie zostać wcielony w życie.

Tylko czy Natalia podoła temu zadaniu, skoro sama odsunęła sport na dalszy plan? Nie będzie łatwo. Zwłaszcza że u jej boku pojawia się Kuba, choć przy nim wszystko wydaje się prostsze przynajmniej do czasu. Bo przyjaciel brata to przecież zakazany owoc.

Tik-tak, tik-tak Zegar nie przestaje tykać. Czas ucieka, a gra o życie właśnie się rozpoczęła. Czy znajdzie się dawca, który podaruje siedemnastoletniej dziewczynie zakochanej w książkach i koszykówce jeszcze trochę czasu? I czy Natalia zdąży przeżyć to, na co do tej pory nie miała odwagi?

Jak można optymistycznie spoglądać w przyszłość, kiedy teoretycznie pozostało ci niewiele czasu? Ja dziś już to wiem. Z tym, że długo układałam sobie w głowie to, z czym przyszło mi się zmierzyć. W zeszłym miesiącu mój telefon zadzwonił i otrzymałam dar życia. Co prawda nie serce a wątrobę, ale powaga sytuacji podobna. A jak potoczą się losy bohaterki książki Natalii? Dziewczyna chce wykorzystać każdą chwilę, jaka jej pozostała. Jest uczennicą trzeciej klasy liceum. Projekt, nad którym pracowała, został wyróżniony i nastolatka ma rozpocząć współpracę ze szkolną drużyną koszykówki. Czy podoba zadaniu? Łatwo nie będzie, zwłaszcza że u jej boku pojawia się Kuba. Przyjaciel brata to przecież zakazany owoc. Czas ucieka, czy znajdzie się dawca? I czy Natalia zdąży przeżyć to, na co do tej pory nie miała odwagi?

"(...) moje życie rozsypało się w jednym momencie. Teraz ciężko je posklejać... o ile w ogóle kiedyś to się stanie. Na razie mój zegar tyka... Mój czas się kończy... No chyba, że... Czyjeś serce serce przestanie dla kogoś bić... Wtedy być może moje będzie biło dłużej..."

Mimo iż fabuła książki opiera się na chorobie, to Aneta Binkowska nie wchodzi zbyt głęboko w szczegóły. Z racji, że jest to lektura skierowana dla czytelnika 14+, to uważam to za dobre posunięcie ze strony autorki. 

Jak już wspomniałam, to również książka dla obiorcy nastoletniego dlatego ciekawa byłam, jak wypadnie kreacja bohaterów. Ci okazali się dojrzali w podejściu do życia i świata. 

Autorka pieknie ukazała nastoletnią pierwszą miłość z wszystkimi towarzyszącymi temu uczuciu emocjami, drobnymi gestami, bliskością, uśmiechami. W ich relacji dominuje troska, delikatność, ciepło, ale i niepewność związana z chorobą. Bo jak planować z kimś przyszłość, kiedy nie wiemy, ile czasu nam zostało? 

"Oj, kochane serduszko... co się z Tobą dzieje, co? Kuba wtargnął na teren, który miał pozostać nietknięty. Zaczynało mi na nim zależeć. Robiło się niebezpiecznie. Wiem, że będę cierpieć. I on też. A tego nie chciałam nikomu zrobić."

Natalia mimo iż sama obarczona jest dużym problemem, nie zapomina o innych starając się im pomagać. To niezwykle silna postać, którą można podziwiać. Mimo strachu potrafi żyć. Żyć prawdziwie.

Na docenienie zasługują więzi rodzinnne i przyjacielskie. Są dla Natalii wsparciem, nie pozwalają jej mierzyć się z chorobą w samotności. Widzimy, że choruje nie tylko jedna osoba, ale problem dotyczy też otoczenia. Oni również mierzą się ze strachem i bezsilnością. 

Osobiście trudno było mi przepracować fakt, że ktoś musi stracić życie, bym ja mogła dostać swoją szansę. To mocno obciążające doświadczenie, z którym musiała poradzić sobie także Natalia. A to że mam za sobą przeszczep, to myślę że dużo łatwiej było mi ją zrozumieć. Ten wątek najbardziej mnie interesował i wypadł naprawdę dobrze.

"Ocal moje serce" to ciepły, wzruszający romans młodzieżowy o miłości, która pojawia się w najmniej spodziewanym momencie, kruchości życia, niepewności, strachu i odwadze oraz niegasnącej nadziei. To historia przypominająca o tym, byśmy nie odkładali niczego na później, bo nigdy nie możemy mieć pewności ile jeszcze tego "później" nam zostało. To książka z tych, po których jeszcze długo się myśli. 




Współpraca reklamowa z Autorką