Lista świątecznych marzeń - Marta Nowik

 

Tytuł: Lista świątecznych marzeń 

Autor: Marta Nowik 

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska 

Liczba stron: 336

Ocena: 9/10

Państwo Kubełek realizują skrywane od lat pragnienie. W malowniczej Osadzie Marzeń zakładają Pensjonat pod Dobrym Aniołem. Niestety, motocyklowa pasja Kacpra kończy się tym, że Gertruda zostaje wdową. Już nic nie będzie jak dawniej…

Tomasz Sanik zarządza pensjonatem, skutecznie wysługując się innymi. Denerwuje się, gdy wielkimi krokami nadchodzą znienawidzone święta Bożego Narodzenia. Wszystko staje na głowie, kiedy przyjeżdżają podopieczni Domu Pomocy Społecznej Wesoła Przystań. Wraz z nimi pojawia się Regina, która ma chrapkę na przystojnego kierownika. Na dodatek pewien nawiedzony pisarz znika w niewyjaśnionych okolicznościach.

Lista świątecznych marzeń to ciepła i pełna humoru opowieść o przyjaźni i przebaczeniu. O relacjach, które pomagają przetrwać niejedną życiową burzę. O spotkaniu z przeszłością, która pewnego dnia może zastukać do drzwi. Czy otworzysz?

Państwo Kubełek realizują skrywane od lat pragnienie. W malowniczej Osadzie Marzeń zakładają Pensjonat pod Dobrym Aniołem. Niestety, motocyklowa pasja Kacpra kończy się tym, że Gertruda zostaje wdową. Już nic nie będzie jak dawniej… Tomasz Sanik zarządza pensjonatem, skutecznie wysługując się innymi. Denerwuje się, gdy wielkimi krokami nadchodzą znienawidzone święta Bożego Narodzenia. Wszystko staje na głowie, kiedy przyjeżdżają podopieczni Domu Pomocy Społecznej Wesoła Przystań. Wraz z nimi pojawia się Regina, która ma chrapkę na przystojnego kierownika. Na dodatek pewien nawiedzony pisarz znika w niewyjaśnionych okolicznościach.

Pewnie każdy z Was ma jakieś mniejsze lub większe marzenia, prawda? Tylko czy nie jest tak, że chowamy je głęboko w sobie? Czasem wystarczy odważyć się głośno je wypowiedzieć, by miały szansę się spełnić. A ta historia pokazuje, że marzenia nigdy nie tracą na wartości, bo nigdy nie jest zbyt późno na ich spełnienie.

Bohaterowie, jakich stworzyła Marta Nowik, są nietuzinkowi. Mają swoje słabości, błędy na koncie, tajemnice, trudne życiowe doświadczenia. Tym sposobem stają się nam bliscy, łatwo jest się z nimi utożsamić i zrozumieć. Szczególnie chwycili mnie za serce mieszkańcy DPS-u i pisane przez nich listy.

"Czasami wolałem ciemność. W niej łatwiej udawało mi się ukryć to, co bolało. Porażki i straty, których doświadczałem. Błędy przeszłości oraz lęk orzed tym, co nieznane."

Autorka wspaniale połączyła świąteczną atmosferę z intrygującą zagadką. Niewyjaśnione zaginięcia nadają fabule niepokoju. Zastanawiamy się, kto może za nimi stać? Tu nic nie przychodzi od razu. I to jest najlepsze. Każda nowa informacja dawkowana jest nam w wyważony sposób, dzięki czemu stale nie opuszcza nas ciekawość finału. A ten zaskakuje.

Autorka niezwykle trafnie do wydarzeń i sytuacji oddaje emocje bohaterów. Strata, samotność, poczucie winy, potrzeba akceptacji to tematy, które mocno trafiają w naszą czytelniczą wrażliwość.

"- Nie warto zadowalać wszystkich wokół - dodałem. - Bo wtedy najłatwiej zagubić siebie samego. A potem może być trudno się odnaleźć."

Widzimy, ile warta jest dobroć, bezinteresowna, obecność, szczera rozmowa, umiejętność wybaczania czy odwaga, by ponownie zaufać drugiemu człowiekowi.

"Lista świątecznych marzeń" to pełna ciepła i humoru powieść o przyjaźni, przebaczeniu, relacjach, tajemnicach. To historia o pukającej do drzwi przeszłości... Może czas, by stworzyć własną listę świątecznych marzeń? Co o tym myślicie?

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Skarpa Warszawska 

Pomiędzy płatkami śniegu - Monika Cieluch

 

Tytuł: Pomiędzy płatkami śniegu 

Autor: Monika Cieluch 

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska 

Liczba stron: 336

Ocena: 10/10

Pomiędzy płatkami śniegu to nastrojowa, poruszająca serca opowieść obyczajowa z elementami magii codzienności, przeplatająca melancholię, humor i nadzieję.

Kalina - młoda wolontariuszka, której niewinny zakup drzewka świątecznego staje się początkiem wielkiej miłości, dramatycznej straty oraz wiary w to, że szczęście może przyjść drugi raz, choć w zupełnie nieoczekiwanej formie.

Poznany przypadkiem sprzedawca, Artur, szybko zyskuje zaufanie i serce kobiety. Zaczyna się zimowa opowieść o dwojgu młodych ludziach, którzy odnajdują się w świecie pełnym przypadków i emocjonalnych pęknięć. Jednak los bywa okrutny. Kalina wkrótce izoluje się od świata. Rutyna staje się jej schronieniem, a praca ratunkiem przed utratą zakupionego mieszkania…

Kalina to młoda wolontariuszka, która podczas zakupu drzewka świątecznego poznaje sprzedawcę Artura. Rodzi się między nimi uczucie i pobierają się. Jednak dochodzi do tragedii. Wielka miłość zamienia się w bolesną stratę. Kobieta izoluje się od świata, popada w rutynę i pracę. Czy pisane jest jej jeszcze szczęście?

Obserwujemy, jak ciężko jest pogodzić się Kalinie ze stratą. Jednak żałoba i smutek nie mogą trwać wiecznie i w końcu kobieta rusza dalej. Jej historia daje nadzieję, że nawet po największym ciosie od losu można spróbować na nowo ułożyć sobie życie. Mamy prawo do słabości i zwątpienia. Trzeba tylko nie zamykać się w swoim cierpieniu, bo możemy przegapić szansę na coś pięknego. Rany pozostawiają blizny, ale z czasem już tak nie bolą.

"Jeśli ty nie za­wal­czysz o swoje szczę­ście i przy­szłość, to nikt tego za cie­bie nie zrobi. Każdy czło­wiek, który po­ja­wia się w na­szym życiu, jest dla nas lek­cją."

Autorka wplotła w tę historię odrobinę magii, w której bohaterka spotyka osoby, które nie do końca są realne... Tu świat nadprzyrodzony w idealny sposób łączy się z prawdziwym. Za sprawą drobnych zbiegów okoliczności, ulotnych chwil i zimowej aury zaczynamy wierzyć, iż nad bohaterami czuwa jakieś dobre fatum. Może anioł? Wierzycie w nie? 

"Ludzi kocha się za to, kim są, a nie za to, że chcą speł­niać czy­jeś ocze­ki­wa­nia."

Monika Cieluch porusza problem wyrzutów sumienia. Widzimy, jak trudno wybaczyć samemu sobie. Tylko za co? Za coś, za co nie jesteśmy odpowiedzialni? Pojawia się również motyw samotności czy drugiej szansy.

Autorka stworzyła piękny nastrojowy, melancholijny klimat książki. Ukazała w niej magię codzienności, szczyptę humoru i niegasnącą nadzieję tak potrzebną w życiu każdemu z nas. A zimowy Grudziądz wprost zachwyca!

"Pomiędzy płatkami śniegu" to nastrojowa, otulająca, poruszająca powieść o niespodziewanej miłości, bólu po stracie i nadziei, która nie pozwala się poddać oraz wierze w to, że życie ma dla nas w ofercie jeszcze coś dobrego. Cuda... cuda się zdarzają. Zajrzyjcie za karty tej pokrytej zimowym puchem melancholijnej i z całą pewnością niebanalnej książki. 




Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Skarpa Warszawska 

Kacper - Gabriela Gargaś

 

Tytuł: Kacper

Autor: Gabriela Gargaś 

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska 

Liczba stron: 336

Ocena: 9/10

On – Kacper – żołnierz jednostki specjalnej stacjonującej we Francji. Jego codzienność to przedzieranie się przez dżunglę w Gujanie Francuskiej, odbijanie zakładników, rozbijanie szajek przemytników. Życie żołnierza to jego praca i pasja.

Ona – Ksenia – kobieta po przejściach. Skrywa w swoim sercu nie tylko ból i cierpienie po stracie, ale także tajemnicę, której nikomu nie wyjawia. Różni ich wszystko. Połączy ich miłość. Życie nie jest jednak bajką. Przeszłość Kacpra da o sobie znać, a skrywane przez Ksenię tajemnice wyjdą na jaw…

Czy tych dwoje będzie potrafiło na nowo sobie zaufać? Czy miłość potrafi wszystko wybaczyć? Czy oprócz miłości do stworzenia dobrego związku potrzeba czegoś więcej?

Kacper jest żołnierzem jednostki specjalnej stacjonującej we Francji. Jego codzienność to przedzieranie się przez dżunglę w Gujanie Francuskiej, odbijanie zakładników, rozbijanie szajek przemytników. Życie żołnierza to jego praca i pasja. Natomiast Ksenia to kobieta po przejściach. Skrywa w swoim sercu nie tylko ból i cierpienie po stracie, ale także tajemnicę, której nikomu nie wyjawia. 

Gabriela Gargaś stworzyła parę głównych bohaterów, których różni wszystko, a mimo to połączyła ich miłość. Jednak jak wiemy, życie to nie bajka. O Kacpra upomni się jego przeszłość, z kolei Ksenia zmierzy się ze swoimi tajemnicami, które wyjdą na jaw...

"Wiadomo, że przeszłość wraca do ludzi w najmniej spodziewanym momencie. A zło, które komuś wyrządziłeś, w końcu i ciebie dopadnie. I będzie bolało."

Bohaterowie nie są idealni, popełniają błędy, mają słabości. Ale co ważne próbują sobie w jakiś sposób z nimi radzić. 

Widzimy, jak jedno wydarzenie może wpłynąć na życie, całkowicie je zmieniając. W tym kontekście szczególnie moją uwagę zwróciła postać Żanety, samotnie wychowująca syna. Po strasznej diagnozie nie zostało jej wiele życia, chce więc odnaleźć ojca dziecka, który był tylko na jedną noc. A co najrrudniejsze, musi przygotować dziecko na rozstanie. Czy to w ogóle jest możliwe? Bardzo jej współczułam. Wątek ten pozostawia refleksję, żebyśmy doceniali to, co mamy, zauważali bliskich.

Znajdziemy tu wątki romantyczne, ale i dramatyczne. Chwile szczęścia i nadziei łączą się z bólem, cierpieniem, rozczarowaniem, pustką, niesprawiedliwością i przeciwnościami. Bohaterowie będą musieli podjąć trudne decyzje. Staną przed wyborem: miłość czy poczucie obowiązku? Niebezpieczna praca a rozwijający się związek?

Historia pokazuje, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można odnaleźć swoje miejsce. Trzeba tylko wziąć życie w swoje ręce, nie bać się odważnych decyzji. Ale czy nie będzie to egoizmem? Czy zawsze warto stawiać siebie na pierwszym miejscu? Pełno tu dylematów i rozterek. 

"Czy była szczęśliwa? Sama nie wiedziała.

A może nie potrafiła już być szczęśliwa?

„Może nie każdy może być w życiu szczęśliwy?” - pomyślała. „A może szczęśliwym się bywa"?"

Tym, co momentami mnie dezorientowało i wprowadzało w fabule lekki chaos, były fragmenty, gdzie następowały zbyt szybkie przeskoki pomiędzy toczącymi się poszczególnymi sytuacjami i bohaterami.

"Kacper" to smutna, poruszająca, ale i dająca nadzieję powieść o relacjach, rodzinie, sile przyjaźni, stracie, zdradzie, wybaczeniu, ponownym zaufaniu, trudnych wyborach. To historia o miłości między dwojgiem ludzi, matczynej oraz tej do życia. Skrajne emocje gwarantowane!

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Skarpa Warszawska 

Powrót do pałacu - Agata Sawicka [Patronat medialny]

 

Tytuł: Powrót do pałacu 

Autor: Agata Sawicka 

Wydawnictwo: Szara Godzina 

Liczba stron: 390

Ocena: 9/10

Miłość, która nie miała prawa się wydarzyć. Tajemnica, która nie powinna ujrzeć światła dziennego. 1938 rok – młody, niemiecki arystokrata Karl von Wartenburg przyjeżdża do Warszawy. Pewnego dnia spotyka Zoję – skromną dziewczynę o niezwykłym głosie, podopieczną Zakładu dla Niewidomych w Laskach. Między dwojgiem ludzi z zupełnie różnych światów rodzi się uczucie, na którym cieniem kładzie się nadchodząca wojna. Współcześnie – Angelika samotnie wychowuje synka i próbuje odnaleźć swoje miejsce w życiu. Tymczasem do pałacu w Bukowcu przyjeżdża Nikodem Magura, który próbuje rozwikłać tajemnicę losów swojego dziadka. Co tak naprawdę wydarzyło się przed laty? Jak daleko można się posunąć, by ocalić tych, których kochamy?

"Powrót do pałacu" to opowieść o miłości, trudnych wyborach i nieodkrytej przez pokolenia tajemnicy, która również porusza ważny wątek odzyskiwania polskich dzieci uprowadzonych przez Trzecią Rzeszę. Czytelnicy spotkają w niej Anastazję i Ottona, których poznali w powieści "Dziewczyna z herbaciarni".

Jest rok 1938. Młody, niemiecki arystokrata Karl von Wartenburg przyjeżdża do Warszawy. Poznaje Zoję - skromną dziewczynę o niezwykłym głosie, podopieczną Zakładu dla Niewidomych w Laskach. Rodzi się między nimi uczucie, na którym cieniem kładzie się nadchodząca wojna. Współcześnie zaś mamy Angelikę, która samotnie wychowuje synka. Do pałacu w Bukowcu przyjeżdża Nikodem Magura, który próbuje rozwikłać tajemnicę losów swojego dziadka. 

Autorka tworzy bohaterów wielowymiarowych, nieidealnych, z wadami i słabościami, popełniającymi błędy, podejmującymi pochopne decyzje. To czyni ich wiarygodnymi. Każdy z nich został obdarzony własną historią, skrywa tajemnice, zmaga się z problemami. A jeśli czytaliście "Dziewczynę z herbaciarni" to w "Powrocie do pałacu" ponownie spotkacie Anastazję i Ottona. Przyjemnie było do nich powrócić. 

Mamy tu dwie płaszczyzny czasowe, w której przeszłość przeplata się z teraźniejszością. Z kolei tytułowy pałac nie jest tu tylko elementem tła pod wydarzenia, lecz miejscem skrywającym rodzinne wspomnienia i tajemnice, które wciąż pozostają nieodkryte. Poznajemy realia życia zarówno w przedwojennej Polsce, jak i w okresie II wojny światowej. Przejmujące były fragmenty przedstawiające to, z czym mierzyli się bohaterowie, jakich trudne musieli podejmować decyzje i jakie towarzyszyły im emocje. Przekonujemy się, jaką wartość i rolę pełniła miłość, przyjaźń i nadzieja. 

Szczególnie w pamięć zapada wątek niewidomej Zoi. To postać, która inspiruje, dodaje siły, odwagi i wiary. Przekonujemy się, że niepełnosprawność wcale nie musi być przeszkodą, by kochać i być kochanym, by móc prowadzić normalne życie. Prawdziwe piękno bowiem kryje się w sercu.

"Czasami najjaśniejsze gwiazdy to te, które nie dostrzegają własnego blasku."

Równie interesująco wypadają losy Angeliki i Nikodema. Mamy tu motyw samotnego macierzyństwa, związanych z nim trudności dnia codziennego oraz towarzyszących obaw. Mając na uwadze dobro dziecka, łatwo zapomnieć o sobie. Widzimy, jak ważne jest wówczas wsparcie, zrozumienie i obecność drugiej osoby. Trzeba jeszcze tylko potrafić tę pomoc przyjąć, bo nie musimy sami na swoich barkach dźwigać całego świata. Mamy prawo do słabości, marzeń. Czasem warto ponownie zaufać.

"- Każdy dzieli się z innymi tym czymś wyjątkowym, co tylko on posiada."

Historia pokazuje, że na przeszłość nie mamy wpływu, że nigdy tak do końca jej nie wymażemy. Ona za sprawą podjętych decyzji i ich konsekwencji, przechodzi na kolejne pokolenia. Trzeba ją zrozumieć i zaakceptować, by móc spokojnie, z nadzieją iść dalej przez życie, by otworzyć się na nowe. 

Agata Sawicka porusza także problem odzyskiwania polskich dzieci uprowadzonych i poddawanych germanizacji przez Trzecią Rzeszę. Niektóre z nich nigdy nie wróciły do swoich rodzin, nie dowiedziawszy się o swoim pochodzeniu. To niezwykle bolesny rozdział naszej historii. 

"Powrót do pałacu" to pełna emocji, poruszająca powieść o miłości, która nie miała prawa się wydarzyć, trudnych wyborach i tajemnicy sprzed lat, która nie powinna ujrzeć światła dziennego. To historia o poszukiwaniu prawdy i własnej tożsamości, o samotności i potrzebie bezpieczeństwa. To lektura pozostawiająca nas z refleksją nad tym, jak przeszłość wpływa na teraźniejszość. 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Szara Godzina 

Gwiazdka pod psem - Agnieszka Olejnik

 

Tytuł: Gwiazdka pod psem 

Autor: Agnieszka Olejnik

Wydawnictwo: Książnica

Liczba stron: 352

Ocena: 8/10

Olgierd, Sara, Stanisław i Małgosia mają własne troski, rozczarowania i życiowe problemy. Jednak ich historie zaczynają się ze sobą splatać, gdy na ich drodze pojawia się zabiedzony kundelek Ziyo.

Przypadki i zbiegi okoliczności sprawiają, że obcy sobie ludzie zyskują wspólny cel. Ziyo kradnie kolejne serca, a nad wszystkim zawisa pytanie: czy przed Bożym Narodzeniem uda się znaleźć mu dom?

„Gwiazdka pod psem” łączy historie o samotności i miłości z nieporozumieniami, pomyłkami oraz świąteczną atmosferą. To wznowienie powieści „Rozmerdane święta”, która według informacji na okładce ma zarówno wzruszać, jak i bawić.

Olgierd, Sara, Stanisław i Małgosia mają własne troski, rozczarowania i życiowe problemy. Jednak ich historie zaczynają się ze sobą splatać, gdy na ich drodze pojawia się zabiedzony kundelek Ziyo. Przypadki i zbiegi okoliczności sprawiają, że obcy sobie ludzie zyskują wspólny cel. Ziyo kradnie kolejne serca, a nad wszystkim zawisa pytanie: czy przed Bożym Narodzeniem uda się znaleźć mu dom?

W moim odczuciu bardzo trafnym zabiegiem było oddanie głosu wielu postaciom. Wszystkie wydarzenia i sytuacje możemy bowiem poznać z perspektywy pięciu bohaterów. A nawet i psiaka. Okazało się to dla mnie niezwykle interesującym doświadczeniem. Zadziwiające jest to, jak jedna rzecz, sytuacja, wydarzenie może być w zupełnie odmienny sposób postrzegana przez różne osoby.

Pani Agnieszka prezentuje nam ludzi samotnych, zdradzonych, pragnących miłości, ale i tych bojących się uwierzyć w uczucie, w to, że jeszcze może spotkać ich coś dobrego. Piesek Ziyo jest tym, który łączy losy poszczególnych osób. Bohaterowie, jakich wykreowała autorka są wyraziści, różni, posiadający swoje troski i problemy, jednak mający ze sobą wiele wspólnego.

"Niestety kiedy się obudziłem, przekonałem, że mnie porzucił. Nie miałem pojęcia, gdzie może być - obszukałem całe mieszkanie, zajrzałem w każdy kąt. Niektóre miejsca pachniały nim bardziej niż inne, więc wywąchiwałem się w nie, bo wtedy trochę mniej się bałem."

Agnieszce Olejnik udało się stworzyć klimat świąt, jednak nie było go tak dużo jakbym się tego spodziewała. Autorka jednocześnie przypomina, co tak naprawdę najbardziej liczy się w tym okresie. Historia ta pokazuje, że życie w samotności na dłuższą metę do niczego dobrego nie prowadzi. To wyniszcza człowieka od środka, choć na zewnątrz często tego nie widać. Najważniejsza jest druga osoba, miłość i rodzina.

"(...) czy mogę z tak głupich powodów zrezygnować z pięknego uczucia, które właśnie zaczynało się wykluwać w moim samotnym sercu? Nawet gdyby miało być nieodwzajemnione, gdyby miało przynieść mi jedynie tęsknotę i ból, to czyż właśnie miłość nie jest jedyną rzeczą, która naprawdę nadaje sens naszemu życiu?"

Fabuła obfituje w szereg nieporozumień, pomyłek, przypadków i zbiegów okoliczności. A może to przeznaczenie sprawiło, że nasi bohaterowie musieli się spotkać? Wierzycie w takie rzeczy?

Autorka umieszczając w swojej książce psa uświadamia nas, że posiadanie zwierzęcia to nie tylko radość i przyjemność, ale i duża odpowiedzialność. To istota, która także odczuwa i cierpi. Poza tym Ziyo dostaje tu głos, bedąc równoprawnym bohaterem. On, podobnie jak człowiek ma swoje lęki, potrzebę bezpieczeństwa i bliskości. Sceny z jego udziałem wprost rozczulają! 

"(…) nikt, kto potrafi odczuwać cierpienie - ani zwierzę, ani człowiek nie zasługuje na to, aby potraktować go jak rzecz."

"Gwiazdka pod psem" to pełna uroku, ciepła, wzruszająca, ale i zabawna powieść, która rozmerda niejedno serce. To książka o samotności, bezinteresownej pomocy, miłości nie pytającej o wiek, przyjaźni, wierze w drugiego człowieka, dawaniu szansy. Polecam nie tylko od święta!

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Książnica

Uprowadzone - Natasha Preston

Tytuł: Uprowadzone 

Autor: Natasha Preston

Wydawnictwo: Feeria

Liczba stron: 368

Ocena: 7/10

Nie ma nic gorszego od świadomości, że ktoś delektuje się twoim cierpieniem... A co, jeśli ta osoba ci bardzo bliska?

W rodzinnym miasteczku Piper od pewnego czasu w tajemniczych okolicznościach znikają nastolatki. Władze miasta bagatelizują problem, uznając zaginionych za uciekinierów. Kiedy jednak znajomy Piper i jej przyjaciółki Hazel przepada bez śladu, dziewczyny zaczynają podejrzewać, że za zniknięciami kryje się coś mrocznego. Postanawiają działać na własną rękę – nie przeczuwają jednak, że ich prywatne śledztwo doprowadzi je w sam środek piekła...

W ukrytym w lesie budynku trwa bezwzględna gra o życie. Każde pomieszczenie jest tu sprawdzianem dla instynktu przetrwania, a pierwszy fałszywy krok może być tym ostatnim... Czy cena za ocalenie zaginionych nie okaże się zbyt wysoka?

Przygotuj się na mroczny thriller pełen napięcia i nieprzewidywalnych zwrotów akcji!

W rodzinnym miasteczku Piper od pewnego czasu w tajemniczych okolicznościach znikają nastolatki. Władze miasta bagatelizują problem, uznając zaginionych za uciekinierów. Kiedy jednak znajomy Piper i jej przyjaciółki Hazel przepada bez śladu, dziewczyny zaczynają podejrzewać, że za zniknięciami kryje się coś mrocznego. Postanawiają działać na własną rękę, lecz trafiają w sam środek piekła... W ukrytym w lesie budynku trwa gra o życie. Czy cena za ocalenie zaginionych nie okaże się zbyt wysoka?

Co byście zrobili, gdybyście nie mieli wyboru i musieli podjąć grę o przetrwanie? Prawdziwą walkę o życie? Sprawę pogarsza fakt, że osoba odpowiedzialna za zło delektuje się naszym cierpieniem, a my to wiemy. I wiemy, że jest to ktoś nam bliski... Przerażające, prawda? 

"Nie jest łatwo sobie radzić, kiedy jest się obiektem psychologicznych zagrywek."

Natasha Preston stworzyła psychologiczne studium ofiar i kata. Sytuacja, w jakiej znalazły się nastolatki, jest przerażająca. Dziewczyny paraliżuje strach, próbują się buntować, odczuwają rezygnację. Ich zachowanie momentami było nielogiczne, ale w chwili stresu jest to zrozumiałe.

Autorka dobrze oddała emocje towarzyszące bohaterom. Czułam ich strach, cierpienie, ale też zapach piwnicy czy dźwięki, które informowały o zbliżającym się oprawcy. Z racji tego, że jest to thriller młodzieżowy, nie sądziłam, że spotkam się tu z taką ilością brutalności. 

"Jaki sens miała walka o to, by uwolnić tych, którzy już pogodzili się z myślą, że umarli za życia?"

Najbardziej intrygowała mnie postać porywacza oraz jego metodyki i motywów działania. Był przekonany, że ratuje te dziewczyny przed zepsuciem przez świat zewnętrzny.

"Uprowadzone" to tytuł, który intryguje fabułą, zaskakuje nieprzewidywalnymi zwrotami akcji i wzbudza sporo emocji. Bezwzględna gra, która nie ma zasad, wciąga od pierwszej strony. Bywają momenty, kiedy jesteśmy zdezorientowani, niepewni w drodze do poznania osoby odpowiedzialnej za porwanie. 

Dziwne dla mnie było to, że w małym miasteczku od półtora roku przepadają bez wieści nastolatkowie. Zastanawiałam się, dlaczego nikt się tym nie przejął? Nikt ani rodzice, ani policja nie szukali dzieci? Po prostu uznano, że uciekli, i po temacie.

Otwarte zakończenie nie daje jednoznacznych odpowiedzi lub w ogóle ich nie ma, pozostawiając czytelnika z poczuciem niedosytu. Zdecydowanie wolę, jak wszystko jest wyjaśnione, niż pozostając w zawieszeniu.

"Uprowadzone" to thriller z gatunku young adult ociekający mrokiem i napięciem, w którym toczy się walka o życie i wolność. To książka o zbytniej ufności i jej konsekwencjach, utracie niewinności, granicach ludzkiej wytrzymałości i niebezpieczeństwie kryjącym się tam, gdzie byśmy się go nie spodziewali. Polecam raczej młodszemu czytelnikowi, starszy może mieć większe oczekiwania.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Feeria

Góry poza zasięgiem - Anna Szczypczyńska

 

Tytuł: Góry poza zasięgiem 

Autor: Anna Szczypczyńska 

Wydawnictwo: Filia 

Liczba stron: 368

Ocena: 9/10

Czasem trzeba stracić sygnał, żeby odnaleźć to, co naprawdę ważne.

Marek, autor bestsellerowych kryminałów, dostaje od wydawcy ultimatum – jeśli chce wydać kolejną książkę, musi w końcu stworzyć wiarygodną kobiecą bohaterkę. By odnaleźć inspirację, Marek wyjeżdża z psem Sherlockiem do zasypanej śniegiem izerskiej wioski i zatrzymuje się w Przystani Spokoju – ośrodku, który jak sama nazwa wskazuje, ma mu zapewnić ciszę i spokój.

Na miejscu poznaje Miśkę, zakręconą menadżerkę, mamę rezolutnej Klary i właścicielkę wiernego, ale nieco pochmurnego kundelka. Między rozmowami z joginami, którzy przyjeżdżają do Przystani, a robieniem witraży z córką, Miśka próbuje na nowo ułożyć sobie życie po bolesnym rozstaniu. Ostatnie, czego jej trzeba, to cyniczny pisarz z Warszawy. Szczególnie taki, który zaczyna w niej dostrzegać potencjał na bohaterkę swojej kolejnej książki…

Wśród ośnieżonych świerków, psich spacerów i z dala od zasięgu oboje przekonają się, że najpiękniejsze historie rodzą się wtedy, gdy przestajemy odgrywać role i odważymy się otworzyć na drugiego człowieka.

Marek to ceniony pisarz na rynku książki. Jednak wydawca oczekuje od niego wiarygodnej kobiecej bohaterki. By odnaleźć inspirację, wyjeżdża do śnieżnej izerskiej wioski i zatrzymuje się w Przystani Spokoju. Poznaje tam Miśkę, zakręconą menadżerkę i mamę rezolutnej Klary. Kobieta próbuje na nowo ułożyć sobie życie po rozstaniu. Marek dostrzega w niej potencjał na bohaterkę swojej książki... 

Anna Szczypczyńska stworzyła ciekawy przekrój osobowości bohaterów (zarówno pierwszego, jak i drugiego planu). Cyniczny warszawiak i wrażliwa artystyczna dusza napędzają relację. Są to ludzie tak różni, a mimo to potrafiący się dogadać. To tak jak z witrażami. Pozornie niepasujące do siebie elementy, odpowiednio ułożone, tworzą coś pięknego. To samo dotyczy się życia. Interesująco wypadła przemiana postaci, zmiana myślenia, radzenie sobie z problemami, zrzucenie masek i rezygnacja z odgrywania narzuconych ról oraz nauka zaufania.

Najbardziej podobało mi się to, że książka okazała się bardzo życiowa, nic nie było tu wyidealizowane, a wszystko, z czym stykali się postaci, mogło mieć miejsce w rzeczywistości. Historia pokazuje, że nic w życiu nie ma na zawsze. Z chwilą, gdy coś się kończy, my musimy odnaleźć się w nowej rzeczywistości. 

"(...) wydawało mi się, że zaczynanie od nowa oznacza zbudowanie idealnego życia w miejscu starego. Dzisiaj wiem, że niczego nie buduje się od początku. Zabiera się ze sobą pęknięcia, błędy, wspomnienia i doświadczenia."

Motyw tytułowego "poza zasięgiem" pokazuje, że odcięcie się od telefonów, powiadomień i social mediów pozwala ponownie usłyszeć własne myśli i dostrzec drugiego człowieka. 

Zachwyca zimowa sceneria Gór Izerskich, jaką odmalowała autorka. Stają się niemal równoprawnym bohaterem powieści. Aż chciałoby się tam znaleźć. Ja na pewno bym się tam przeniosła, bo uwielbiam taką odsłonę zimy. Oprócz tego szczególne zainteresowanie budzą szczegółowe opisy warsztatów z robienia witraży. 

"Góry poza zasięgiem" to klimatyczna, ogrzewająca, niepozbawiona emocji powieść o odnajdywaniu siebie, otwieraniu się na drugiego człowieka, o zrozumieniu co w życiu najważniejsze. To historia wskazująca, że najlepsze co możemy zrobić, to odłożyć czasem telefon i być obecni tu i teraz. 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Filia