piątek, 20 listopada 2026

Cud pod Śnieżną Górą - Krystyna Mirek

 

Tytuł: Cud pod Śnieżną Górą 
Autor: Krystyna Mirek 
Wydawnictwo: Harde
Liczba stron: 304
Ocena: 9/10

W dużej agencji reklamowej trwa rywalizacja o awans. Kartą przetargową jest realizacja świątecznej dekoracji jednego z największych centrów handlowych. Daria liczy, że po miesiącach ciężkiej pracy nad tym projektem, to właśnie jej przypadnie nagroda. Spotyka ją jednak wielkie rozczarowanie. Zamiast oczekiwanego wyróżnienia dostaje polecenie wyjazdu do podupadającego domu wypoczynkowego w górach.

Z dala od Warszawy i świątecznego zgiełku dziewczyna chce jak najszybciej wykonać swoją pracę i wrócić do domu. Na miejscu odkrywa jednak, że nie wszystko jest takie, jak się spodziewała.

Czy w zapomnianym pensjonacie może się zdarzyć prawdziwy świąteczny cud?

Poznajemy Darię, która przygotowuje projekt, którego stawką jest awans. Niestety ku jej rozczarowaniu przejmuje go koleżanka z pracy Sylwia, ona zaś dostaje polecenie wyjazdu do podupadającego domu wypoczynkowego w górach. Chce jak najszybciej wykonać zadanie i wrócić do Warszawy. Jednak okazuje się, że wyobrażenia, a rzeczywistość to dwie różne rzeczy...

"Cud pod Śnieżną Górą" nie jest typowo świąteczną powieścią, a raczej bardziej zimową. Klimat ten czuć od pierwszej strony. Można wyobrazić sobie magię Zakopanego pod otulającą je śnieżną kołderką. 

Daria z dala od zgiełku miasta za sprawą poznanych ludzi zaczyna inaczej postrzegać życie, sukces, marzenia i święta. Każdy z pensjonariuszy posiada swój własny bagaż doświadczeń, tajemnic i niespełnionych marzeń. Wierzycie, w przypadki? Tu odegra on ważną rolę. 

Krystyna Mirek stworzyła bohaterów bliskich rzeczywistości. Tak jak i my, tak i oni mają wady, chwile słabości czy potrzebę bliskości. Zdecydowanie można się z nimi utożsamić. 

Autorka przedstawiła temat rywalizacji i tzw. wyścigu szczurów. Widzimy, co niektórzy są w stanie zrobić, by osiągnąć swój cel. Jednak jest i druga strona medalu, bo karma potrafi wrócić. Prawda zawsze się obroni. 

"Pomyślała, że największy świąteczny cud nie musi polegać na tym, że znikają długi, ból i niepewność. Może zaczyna się on znacznie ciszej: od decyzji, by nie zostawać z nimi samemu. Od odsunięcia krzesła i zrobienia komuś miejsca."

Historia ta pokazuje, że porażka zawodowa wcale nie musi być czymś złym. Że w perspektywie czasu może przynieść nam wiele innych życiowych możliwości, nie tylko tych związanych z pracą, ale i tych prywatnych, uczuciowych. A tytułowy cud? Jego trzeba wypatrywać w małych gestach, odrobinie życzliwości i dobrym sercu. O tym wszystkim zdarza się nam zapominać, warto więc czasem się zatrzymać i zdobyć na chwilę refleksji.

"Cud pod Śnieżną Górą" to pełna ciepła powieść podnosząca na duchu i przywracająca wiarę w ludzi. To książka o życzliwości, bliskości, poszukiwaniu szczęścia i drodze do zrozumienia tego, co w życiu najważniejsze. Warto być uważnym, by nie przegapić swojego cudu świątecznego.



Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Harde

czwartek, 19 listopada 2026

Jacob. Mennonita, który pragnął miłości - Sylwia Kubik

 

Tytuł: Jacob. Mennonita, który pragnął miłości 
Autor: Sylwia Kubik 
Wydawnictwo: Emocje Plus Minus
Liczba stron: 328
Ocena: 9/10

Miłość, która na dotkniętych zarazą Żuławach nie miała prawa się wydarzyć

Na dawnych Żuławach życie wyznaczały wiara, ciężka praca i zasady, którym podporządkowana była cała mennonicka wspólnota. Gdy chłopak osiągał odpowiedni wiek, oczekiwano od niego nie tylko przejęcia rodzinnego gospodarstwa, lecz także założenia własnej rodziny. O przyszłości rzadko decydowało samo serce.

Jacob Dyck właśnie staje przed takim wyborem. Ojciec coraz częściej przekazuje mu obowiązki gospodarza, a członkowie zboru dają do zrozumienia, że nadszedł czas, by pomyślał o małżeństwie. Zanim jednak zdąży odnaleźć własną drogę, przez żyzne tereny Żuław przetacza się bezlitosna zaraza bydlęca. Każdy dzień staje się walką o przetrwanie, a jedna decyzja może zadecydować o losie całych rodzin.

Wśród strachu, niepewności i codziennej walki o ocalenie dobytku Jacob coraz częściej spotyka kobietę, którą zna od lat, lecz dopiero teraz zaczyna dostrzegać jej niezwykłą siłę, odwagę i oddanie bliskim.

Czy Jacob odważy się pójść własną drogą?

Nie wiem jak Wy, ale ja jeszcze nie spotkałam książki, której akcja osadzona byłaby w hermetycznej mennonickiej społeczności. Sylwia Kubik zabiera nas na dawne Żuławy, w czasy gdzie życie wyznaczały wiara, ciężka praca i zasady, którym podporządkowana była cała mennonicka wspólnota. Gdy chłopak osiągał odpowiedni wiek, oczekiwano od niego nie tylko przejęcia rodzinnego gospodarstwa, lecz także założenia własnej rodziny. O przyszłości rzadko decydowało samo serce. Jacob Dyck właśnie staje przed takim wyborem. Czy ulegnie oczekiwaniom ojca i presji wspólnoty? A może odważy się, by pójść za własnymi pragnieniami i uczuciami?

"Kto raz w ziemi się zakocha, ten nigdy jej nie zostawi."

Podobało mi się ukazanie miłości jako uczucia dojrzewającego powoli, rodzącego się z codziennej bliskości i wzajemnego zrozumienia. Wyobraźcie sobie, że nie możecie samodzielnie podjąć decyzji o małżeństwie, że musicie podporządkować się narzuconym surowym zasadom. Czy bylibyście wierni tradycji? Jak wiele gotowi bylibyście poświęcić dla rodziny? Czy zatem skromne życie i ciężka praca to jedyne fundamenty egzystencji mennonity? A co jeśli zapragnie czegoś więcej? 

"(...) człowiek najpierw musi udowodnić, że jest po prostu przyzwoitym człowiekiem, a dopiero w drugiej kolejności może martwić się tym, czy dobrze się urodził."

Rozterki Jacoba są niezwykle wiarygodne. Poruszona jego odwagą, by zawalczyć o własne szczęście, kibicowałam mu z całego serca. Choć zanim zrozumiał, czym jest miłość, musiało upłynąć trochę czasu.

Autorka zachwyciła mnie kunsztem opowieści o Żuławach. Ukazała trudy życia ludzi na tych ziemiach. To niełatwe zalewowe tereny, niespodziewana choroba zwierząt i walka o przetrwanie w obliczu tragedii. Tu jedna zła decyzja mogła zaważyć o losie całych rodzin. Podziw budzi wsparcie, jakie wspólnota dawała swoim członkom w tak trudnym momencie.

"Jacob. Mennonita, który pragnął miłości" to ciepło-gorzka, pełna emocji historia o miłości, która nie miała prawa się wydarzyć. To powieść o odpowiedzialności, przywiązaniu do tradycji, oczekiwaniach innych oraz cichej odwadze, by pójść własną drogą. Poznajcie piękno wymagających Żuław.



Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Emocje Plus Minus 

wtorek, 17 listopada 2026

Listy pełne marzeń - Magdalena Witkiewicz

 

Tytuł: Listy pełne marzeń 
Autor: Magdalena Witkiewicz 
Wydawnictwo: Flow
Liczba stron: 352
Ocena: 8/10

Czy można zostać Świętym Mikołajem, jeśli nie ma się czerwonego stroju ani reniferów, a w zamian ma się swobodne podejście do tajemnicy korespondencji?

Maryla od lat wie, że marzenia nie spełniają się same, zwłaszcza te zapisane dziecięcym pismem na kartkach zaadresowanych do Świętego Mikołaja.

Dlatego każdego roku, gdy zbliżają się święta, w jej mieszkaniu przybywa listów, kartonów i sekretów. Jedni potrzebują nowych butów, inni szansy na spełnienie wielkiego marzenia, a czasem między niewinnymi prośbami kryje się prawdziwe wołanie o pomoc. Maryla jest przekonana, że jeśli pojawia się szansa, by uczynić coś dobrego – należy to zrobić, nawet gdy przy okazji trzeba nagiąć kilka zasad.

Problem zaczyna się wtedy, gdy jej niezwykłym świątecznym przedsięwzięciem interesuje się… prokuratura.

Czy dobre intencje wystarczą, by uniknąć kłopotów? I czy kobieta, która przez całe życie pomagała spełniać cudze marzenia, pamięta jeszcze o własnych?

Pełna humoru i wzruszeń opowieść o niezwykłej sile zwyczajnych ludzi, dobru, które zatacza coraz szersze kręgi, i marzeniach, na których spełnienie nigdy nie jest za późno.

Maryla to 70-letnia kobieta, która odziedziczyła dobytek po przyjaciółce. Teraz to ona będzie pomagać potrzebującym. Przechwytuje pisane przez dzieci listy do Świętego Mikołaja i przy pomocy swoich "pomocników" zaczyna spełniać ich drobne marzenia. Jednak nie zawsze działa w granicy prawa, co skutkuje tym, że zaczyna interesować się nią prokuratura. Czy dobre intencje wystarczą, by uniknąć kłopotów? 

Postać Maryli kradnie nasze serca od pierwszej strony. Jej pomysłowość nie zna granic! Zapał, energia do działania - byłam pełna podziwu! Pomagając innym, spełniając ich marzenia, zapomina o własnych. I ten jej upór z tym związany...

Motyw listów, których nadawcami są dzieci, jest uroczy, porusza i daje do myślenia. Tym bardziej że niekoniecznie chodzi tu o materialne potrzeby, typu zabawki, a pomoc w rozwijaniu pasji i umiejętności. Choć list, w którym dziecko prosi o nowe buty, ściska serce. Były też i takie listy, które bawiły. Maryla nie postępuje moralnie właściwie, ale czy, gdyby to robiła, czy te wszystkie dzieci nie poczułyby się zawiedzione? Bo znany pan z Laponii nie zawsze wysłuchuje marzeń, prawda? 

"Nigdy nie jest za późno, by zacząć wszystko od nowa. Nigdy nie jest za późno, by zaczynać cokolwiek. Nigdy nie jesteśmy za starzy na pewne działania."

Historia udowadnia, że dobro, które ofiarowujemy innym, prędzej czy później do nas wróci. Przyjaźń, pomoc i wsparcie drugiego człowieka są najważniejsze. Widzimy też, że na spełnienie marzeń nigdy nie jest za późno. Czy i jej się spełni?

"Dobro zawsze wraca. Czasem nieco inaczej, krętymi drogami, naokoło, czasem od innych ludzi, ale wraca zawsze."

Magdalena Witkiewicz stworzyła powieść lekką, nieco przesłodzoną i bez wątpienia idealnie wpisującą się w świąteczny klimat, gdyż każdy z nas czasem potrzebuje odrobiny magii. Magii Świętego Mikołaja, bo za wiele akcentów zimowych to tu nie znajdziemy. Nie ma tu jakiś spektakularnych zwrotów akcji, bardziej chodzi o prostotę i autentyzm oraz refleksje, jakie pozostawia po sobie. Jedynie przeskoki w czasie dezorientują i spowalniają tempo czytania, bo musimy się zastanowić, czy jesteśmy w roku 2019, czy może 1970. 

"Listy pełne marzeń" to pełna humoru i wzruszeń, a przede wszystkim otulająca historia o szerzeniu dobra, człowieczeństwie, bezinteresowności, życzliwości, nadziei. Bądźmy czasem takimi mikołajami dla siebie nawzajem, jak i innych. Dobro zawsze wraca! 



Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Flow

poniedziałek, 16 listopada 2026

Jedno życie więcej - Klaudia Stebelska

 

Tytuł: Jedno życie więcej 
Autor: Klaudia Stebelska 
Wydawnictwo: Empik Selfpublishing
Liczba stron: 394
Ocena: 10/10

Ile warte jest jedno życie więcej? Dla Daisy Willow odpowiedź jest prosta.

​Śmierć towarzyszy jej od zawsze. Najpierw odebrała jej siostrę, później zabrała rodziców, a teraz każdego dnia na oddziale onkologii dziecięcej Daisy walczy o to, by jej mali pacjenci dostali jeszcze jedną szansę.

Gabriel Hamilton dawno przestał wierzyć w drugie szanse. Wychowany przez dziadków po tragicznej śmierci matki, zbyt szybko musiał dorosnąć. Dziś, mając w rękach imperium – odziedziczoną sieć hoteli i ekskluzywny klub nocny – ma wszystko z wyjątkiem spokoju ducha. Od lat buduje wokół siebie mur, stawiając obowiązki ponad własne szczęście i uciekając przed upiorami przeszłości.

Żadne z nich nie szukało miłości. Ich światy nigdy nie powinny się połączyć.

​A jednak wystarczy jedno przypadkowe spotkanie, by poukładane życie Gabriela wywróciło się do góry nogami. Żadne z nich nie przypuszcza, że cena, jaką przyjdzie im zapłacić za tę miłość, może okazać się najwyższa.

Oboje aż za dobrze wiedzą, że największa miłość często idzie w parze z największym bólem. Wśród sekretów, trudnych wyborów i zakazanej bliskości rodzi się uczucie, które zmusi ich do zmierzenia się z własnymi lękami.

Czy odważą się otworzyć swoje serca, wiedząc, że mogą ponownie wszystko stracić?

Śmierć towarzyszy Daisy od zawsze. Najpierw odebrała jej siostrę, później rodziców, a teraz na oddziale onkologii dziecięcej walczy, by jej mali pacjenci dostali jeszcze jedną szansę. Z kolei Gabriel od dawna nie wierzy w drugie szanse. Ma za sobą trudną przeszłość, skupia się na prowadzeniu własnego imperium. Żadne z nich nie szukało miłości, a jednak, gdy ich ścieżki się krzyżują, rodzi się między nimi uczucie. Jaką cenę przyjdzie im zapłacić za miłość?

Czy można oswoić się ze śmiercią, z ciągłymi stratami? Daisy wie, jak to jest. To jej codzienność. Ta niezależna od niej i ta z wyboru związana z pracą. Wyobrażacie sobie, jak trudno jest patrzeć na cierpienie dzieci? Na ich gaśnięcie i odchodzenie? Oddział onkologii to specyficzne miejsce i nie każdy nadaje się, by tam pracować. A nawet jeśli decyduje się na to, to i tak trudno jest mu poradzić sobie z tym, na co każdego dnia patrzy. Jest to niezwykle bolesna rzeczywistość. Byłam pełna podziwu dla Daisy, że potrafiła być dla tych dzieci światełkiem, takim promyczkiem nadziei. I to, tym bardziej że sama przeszła życiową traumę. To silna, młoda kobieta, która się nie poddała.

"Nie wiem, czy kiedykolwiek przyzwyczaję się do śmierci. Może nie powinnam. Może właśnie to odróżnia nas - ludzi - od maszyn. To, że potrafimy czuć. W takich chwilach zawsze przypominam sobie, dlaczego codziennie rano wstaję, zakładam biały fartuch i wracam tam, gdzie serce tak często pęka."

Wątek związany z onkologią mocno wnika pod skórę, zagnieżdża się w sercu i głowie. Nie sposób przewracać kolejnych stron bez emocjonalnego zaangażowania, bez przeżywania tego wszystkiego, co dotyczy bohaterów. Poznając ich codzienność i to, z czym się zmagają, zaczynamy inaczej spoglądać na świat. 

"Ja siedziałem w swoim szklanym imperium, roniąc pot i nerwy nad inwestycją, która może się nie spiąć. A ona? Ona codziennie stała na granicy. Między życiem a śmiercią. I walczyła, żeby ta granica nie przesunęła się choćby o centymetr. Mój chaos to luksus. Jej chaos to codzienność."

Klaudia Stebelska nakreśliła uczucie, które nie jest proste. Skrywane sekrety, lęki i ból sprawiają, że nie jest łatwo. Nie da się uciec od trudnych wyborów. A mimo to ta miłość jest piękna. Równoważy i łagodzi warstwę z tematami trudniejszymi i przygnębiającymi.

Dawno nie spotkałam się z zakończeniem, jakie zgotowała mi autorka. Ono bezlitośnie miażdży, boli, wyciska morze łez i nie pozostawia nas obojętnym.

To emocjonalna historia o stracie, samotności, traumie, bolesnych sekretach, przyjaźni, zakazanej miłości, odpowiedzialności, powołaniu, odnajdywaniu swojego miejsca przy drugim człowieku. To książka inna niż wszystkie. Sprawdźcie, co skrywa elegancki garnitur i lekarski fartuch oraz ile warte jest "Jedno życie więcej"!



Współpraca reklamowa z Autorką


niedziela, 15 listopada 2026

Zanim przyznamy się do miłości - Monika Hakowska

 

Tytuł: Zanim przyznamy się do miłości 
Autor: Monika Hakowska 
Wydawnictwo: Videograf S.A.
Liczba stron: 320
Ocena: 9/10

Co może pójść nie tak, gdy na dwa tygodnie przed świętami musisz wyprawić przyjęcie dla siostry swojego byłego? W zasadzie… wszystko. Przyjmując zlecenie od rodziny Mikołaja, Lena nie podejrzewa, że powrót dawnej miłości wywróci jej poukładane życie do góry nogami. Mikołaj zjawia się w pensjonacie z czarującym spojrzeniem, nagłym wyznaniem uczuć i… zaborczą narzeczoną u boku. Kiedy w budynku dochodzi do groźnego wypadku, długo skrywane emocje w końcu biorą górę. Na szczęście w tym zamieszaniu przy Lenie jest Daniel – niezawodny przyjaciel, na którego wsparcie zawsze może liczyć. Orzechowe oczy, szarlotka pachnąca cynamonem i gorące kakao... Otul się historią o drugiej szansie i miłości, która nie daje o sobie zapomnieć!

Lena przyjmuje zlecenie od rodziny Mikołaja. Ma wyprawić przyjęcie weselne dla siostry... swojego byłego. Wyobrażacie sobie? Niewygodna i niezręczna sytuacja, prawda? Mikołaj zjawia się w pensjonacie z zaborczą narzeczoną. Świat Leny wywraca się do góry nogami. Na szczęście z pomocą przychodzi jej przyjaciel Daniel. 

Gdybym miała do czegoś porównać tę historię, byłaby to lina i balansowanie na niej emocjami. Wkurzałam się bohaterów, by za chwilę im kibicować i bać się o nich. Są powroty i rozstania, radość i łzy. Zaskakiwali mnie swoim zachowaniem i decyzjami. Z jednej strony jest tu tyle uczuć, a z drugiej miałam chęć wedrzeć się do książki i przemówić im do rozumu! 

Relacja między parą głównych bohaterów jest pełna napięcia, niepewności, niedopowiedzeń i niedokończonych spraw. Ciągnie ich do siebie, ale i odpychają się. Czy można wygrać z sercem? 

Mikołaj tworzył wokół siebie taką aurę, że ciężko było rozszyfrować jego postać i intencje. To facet, który tak naprawdę do końca nie wie, czego chce, ale i nosi w sobie przeszłość i doświadczenia, które sprawiają, że widzimy go w innym świetle niż początkowo. Z kolei Daniel od pierwszych chwil wzbudził we mnie sympatię.

"(...) czasem życie sta­wia nas przed trud­ny­mi wy­bo­ra­mi. Nie za­wsze mo­że­my prze­wi­dzieć, co przy­nie­sie przy­szłość, ale mo­że­my za­sta­no­wić się, co czu­je­my i czy chce­my się w to za­an­ga­żo­wać. Mi­łość, choć cza­sa­mi trud­na, po­trze­bu­je od­po­wied­nie­go mo­men­tu, do­świad­czeń i czasu, aby na­praw­dę się roz­wi­nąć."

Magiczny zimowo-świąteczny klimat jest tu wyczuwalny, jednak nie najważniejszy. Książka wybiega poza utarte schematy słodkiej powieści świątecznej. Są zaskakujące zwroty akcji, niebezpieczne, niemal zatrzymujące serce momenty, a przede wszystkim relacje międzyludzkie. Towarzyszymy bohaterom w dramatach, wypadkach, bólu, bezsilności, rozczarowaniach, smutkach i radościach. 

Historia udowadnia, że nawet mimo trudnych doświadczeń warto mieć nadzieję. Prawdziwa miłość potrafi przetrwać wiele. Monika Hakowska wskazuje również na wartość przyjaźni. Prawdziwy przyjaciel jest obok, gdy potrzebujemy wsparcia i pomocy.

"Zanim przyznamy się do miłości" to pełna ciepła, wzruszeń i emocji powieść o niewypowiedzianych słowach i uczuciach, trudnych wspomnieniach, stracie, tęsknocie, żalu, poczuciu winy, drugiej szansie. Jeśli jesteście ciekawi, co wydarzy się podczas wesela - czytajcie!



Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Videograf S.A.


Światło za światło - K.A. Figaro



Tytuł: Światło za światło 
Autor: K.A. Figaro 
Wydawnictwo: FICZYKK
Liczba stron: 220
Ocena: 9/10

Są chwile, w których człowiek przestaje wierzyć, że istnieje dobre wyjście.
Anna zrobiłaby wszystko, by ocalić córkę. Nawet jeśli oznaczałoby to przekroczenie granicy, której wcześniej nie odważyłaby się nawet dotknąć. Kiedy wszystkie znane jej drogi prowadzą donikąd, pojawia się możliwość, której nie potrafi wyjaśnić. Nadzieja, której tak bardzo potrzebowała. I wybór, którego konsekwencji nie jest w stanie przewidzieć.
Jak daleko można się posunąć, żeby ocalić osobę, którą kocha się bardziej niż siebie? I czy można odzyskać to, co najważniejsze, nie pozostawiając po drodze części samej siebie?
Światło za światło to opowieść o matczynej miłości, stracie, nadziei i wyborach, których prawdziwe znaczenie może ujawnić się dopiero wtedy, gdy wydaje nam się, że najtrudniejsze już minęło.

Twórczość K.A. Figaro do tej pory znałam z gorących romansów. Tym razem otrzymałam nie mniej emocjonujący dramat obyczajowy.
Czy będąc rodzicem, zrobilibyście wszystko, aby ocalić swoje dziecko? Anna, bohaterka "Światła za światło", gdy jej córka Maja po tragicznym wypadku zapada w śpiączkę, była gotowa przekroczyć wszelkie granice.

"- Miłość nie chroni człowieka przed błędami. Czasem właśnie przez miłość popełniamy największe błędy, ale one nie przestają być miłością tylko dlatego, że okazały się bolesne."
Czytając, odnosimy wrażenie, że nic się nie dzieje, że fabuła praktycznie nie posuwa się do przodu. Ale to tylko pozory. Analogicznie wygląda sytuacja codzienności Anny. Po wypadku wszystko jakby się zatrzymało, spowolniło. Wszelkie plany trzeba było odłożyć lub z nich zrezygnować. Pośpiech zastąpiło oczekiwanie i niepewność. Czas nabrał zupełnie innego znaczenia.

W tej historii coś się kończy, a coś ma dopiero nadejść. Jednak nie zawsze jesteśmy tego świadomi. Zmiany są nieuniknione. Anna, stając przed pewnym wyborem, nie zna jego konsekwencji, a mimo to decyduje się zawrzeć "pakt". Z jednej strony jest to tajemniczy wątek, początkowo tak do końca nie wiemy, o co w tym wszystkim chodzi. Z drugiej strony przyglądamy się niezwykłej determinacji i poświęceniu matki.

"Najgorsze decyzje człowiek podejmuje wtedy, kiedy najbardziej się boi."

Autorka obnaża skutki sprawowania opieki nad dzieckiem pod wpływem alkoholu. Używka sprawia, że możemy stracić czujność, może dojść do tragedii. Mowa tu również o uleganiu presji otoczenia i manipulacji. Zwykle wszystko zaczyna się od jednego piwa, kieliszka... i nie wiadomo kiedy, a tracimy kontakt z rzeczywistością.

"Przyznanie się do winy nigdy nie zmienia przeszłości. Zmienia tylko sposób, w jaki człowiek idzie z nią dalej."
Autorka dała głos trojgu bohaterom. To bardzo ważne, gdyż widzimy, jak sytuacja wygląda z perspektywy każdego z nich i jak sobie z nią radzą. 

"Światło za światło" to poruszająca historia o rodzicielskiej miłości, stracie, poczuciu winy, nadziei i wyborach, których nie da się cofnąć. Jaka granica zostanie przekroczona? Światło może ocalić, ale nie wszystko jest takie, jakim się wydaje...


Współpraca reklamowa z Autorką 

sobota, 14 listopada 2026

Zanim wszystkie mury zapomną - Monika Cieluch

 

Tytuł: Zanim wszystkie mury zapomną 
Autor: Monika Cieluch 
Wydawnictwo: Amare
Liczba stron: 310
Ocena: 9/10

Pełna pasji opowieść o poszukiwaniu własnej drogi i odwadze, by żyć tak, jak się naprawdę pragnie.

Gdy umiera ojciec Jagny, nastolatka zostaje sama. Musi zmierzyć się nie tylko z własnym buntem, lecz także z nieoczekiwanym powrotem brata, który przed laty zniknął z jej życia.
Marcel zabiera Jagnę do Warszawy, zanim zainteresuje się nią opieka społeczna. Nastolatka stawia jasne warunki: do osiemnastki będzie żyć po swojemu. W obcym mieście, w mieszkaniu brata i jego żony, próbuje odnaleźć siebie na nowo – rozdarta między tęsknotą za dawnym światem i złością na wszystko, co przyszło za późno.
W pewnym momencie poznaje Antka, którego fascynuje ogień. Chłopak pokazuje jej stolicę pełną śladów historii, o której mało kto chce dziś pamiętać. Przy nim Jagna zaczyna rozumieć, że nie każda walka kończy się wraz z wojną, a to, co przemilczane, potrafi boleć najmocniej.
Czy prawda o innych okaże się łatwiejsza do przyjęcia niż prawda o samej sobie?

Po śmierci ojca Jagnę zabiera do Warszawy dawno niewidziany brat. Nastolatka stawia mu twarde warunki, że do osiemnastki będzie żyć po swojemu. 

Obserwujemy, jak Jagna mierzy się z własnym buntem. Poza tym widzimy, jak w obcym mieście i mieszkaniu brata i jego żony niełatwo jej odnaleźć się na nowo. Tęskni za dawnym światem. Gdy poznaje Antka, którego fascynuje ogień i historia Warszawy, coś się w niej zmienia. Wraz z odkrywaniem przeszłości stolicy, dziewczyna konfrontuje się z własnymi emocjami i prawdą o sobie. 

"W jej sylwetce było można dostrzec ból. Tkwił teraz w każdym geście, obrazując to, czego serce nie było już  stanie udźwignąć. Przez moment pomyślał, że był taki sam, gdy opuszczał rodzinny dom. Złamany przez życie, bez perspektyw i solidnej kotwicy, która pozwoliłaby mu na stałe osiąść w miejscu."

Monika Cieluch świetnie oddała emocje głównej bohaterki. Dla młodego człowieka strata to ciężki moment w życiu, z którym trudno mu się pogodzić. A rozpoczęcie wszystkiego od nowa w obcym miejscu, tylko pogłębia tę sytuację. Jej zachowanie nie zawsze jest takie, jakiego byśmy się spodziewali, ale mimo to kibicujemy jej. 

"W tym momencie Jagna zgodziłaby się na wszystko. Pierwszy raz unosiła się nad ziemią. Może metr, a może aż kilka. Pewna była jedynie tego, że jej życie bez Surowego byłoby niczym poi bez ognia - zupełnie pozbawione sensu. Dzięki niemu uczyła się rozumieć nie tylko Warszawę, ale też swoje emocje, które targały nią niczym oceaniczny wiatr banderolą."

Relacja siostrzano-braterska jest interesująca. Oboje mają problemy, by się zrozumieć. Za murem, którym się obwarowali, kryją się dawne krzywdy, wina i wyrzuty sumienia. Potrzeba przesadnej kontroli i ochrony, sprawia, że Marcel staje się bezradny wobec buntu siostry. Gdy poznałam jego przeszłość... wszystko stało się dla mnie lepiej zrozumiałe, a moje serce zostało boleśnie zmiażdżone. Czy w końcu będą potrafili się porozumieć? Wszak są rodziną i im na sobie zależy.

Postać i postawa Antka w piękny sposób pokazuje nam szacunek do historii, patriotyzmu i ludzi, którzy walczyli za naszą wolność. Wraz z nim podążamy śladami przeszłości tej bolesnej niewygodnej i przemilczanej. Pamięć historyczna jest zobowiązaniem wobec teraźniejszości i przyszłości. Warszawskie ulice widziane oczami bohaterów, robią duże wrażenie. Z kolei wątek sztuki ulicznej, w tym żonglowanie ogniem jest fascynujący, ale i także ma tu swoje znaczenie. To samo murale czy graffiti. Bohaterowie nie wszystko potrafią powiedzieć wprost, a to jest ich forma wyrażenia myśli. 

Historia przypomina o tym, byśmy nie bali się żyć po swojemu, tak jak naprawdę tego pragniemy. Bunt młodych nie jest tu tylko i wyłącznie kwestią dojrzewania. To coś znacznie więcej. To strach przed kolejnym zranieniem i potrzeba bliskości. To próba odzyskania wpływu na własne życie i potrzeba, by ktoś chciał nas wysłuchać. Dlatego nie można nikogo oceniać przez pryzmat jego zachowania.

"Zanim wszystkie mury zapomną" to przepełniona emocjami powieść młodzieżowa o skomplikowanej relacji siostrzano-braterskiej, stracie, samotności, antysemityzmie, pięknie przyjaźni, poszukiwaniu własnej drogi i akceptowaniu prawdy o samym sobie oraz pamięci. To również, choć niewygodna to bardzo ważna i potrzebna lekcja historii.


Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Amare